ဘတ္စ္ကားေပၚမွ အ၀ါေရာင္Hoodie ေလး၀တ္ထားတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ ေက်ာပိုးအိတ္ေလးလြယ္လ်က္ အေျပးေလးဆင္းလာခဲ့ေလသည္။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုေရာက္လို႔ လက္ကလက္ပတ္နာရီေလးကို ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ ည၉နာရီေက်ာ္။
"ဟူး.."
ဖူးခနဲ မႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့ သက္ျပင္းေငြ႕ႏွင့္အတူ နဖူးထက္က အနီေရာင္ဆံပင္ေလးေတြက ေလထဲ လြင့္ပ်ံ႕တက္သြားေလသည္။ ပင္ပန္းေနတဲ့ မိုးထက္မိုရ္မ်က္ႏွာေလးက ႏြမ္းဖတ္လ်က္ ေသးေသးေလးသာ က်န္ရစ္ေတာ့သည္။ ရက္ပိုင္းအတြင္း ေဖာင္းေနတဲ့ကိုယ္ေလးကပင္ ပိန္က်သြားသလို။
Omega ေတြဆႏၵျပတဲ့ကိစၥနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲမဲဆြယ္ဖို႔လုပ္တဲ့ UABO ပါတီက Alpha အမတ္ေတြတန္းစီျပီး ၾကက္ဥပန္ကိတ္ေတြျဖစ္ကုန္တဲ့ကိစၥက လတ္တေလာHot အျဖစ္ဆံုးျဖစ္ေနရာ မိုးထက္မိုရ္တို႔ တစ္ရံုးလံုးအဲ့သတင္းေတြလိုက္ေနရင္း အခ်ိန္ပိုဆင္းေနၾကရသည္။
ေနာက္ထပ္ဘယ္ႏွရက္ေလာက္မ်ား ဒီလိုေက်ာ္ျဖတ္ရဦးမလဲမသိေတာ့။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ Celebrity ေတြေနာက္ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္ျပီး မဟုတ္ကဟုတ္က သတင္းေတြေရးရတာထက္စာရင္ေတာ့ ေတာ္ပါေသးတယ္လို႔သာ ျဖည့္ေတြးလိုက္ျပီး အိမ္ဘက္ဆီသို႔သာဦးတည္လိုက္သည္။ အိမ္ျပန္နားရေတာ့မွာမို႔ မိုးထက္မိုရ္ရဲ႕ေျခလွမ္းေတြက တက္ၾကြလ်က္။
ေပါေခ်ာင္ေကာင္းေနရာကိုငွားထားတာမို႔ မိုးထက္မိုရ္ရဲ႕ တိုက္ခန္းက ကားမွတ္တိုင္ႏွင့္ နည္းနည္းေတာ့လွမ္းသည္။ သို႔ေသာ္ေခ်ာင္ကေလာင္ထဲျဖစ္တဲ့အျပင္ အိမ္နံပါတ္ေတာင္ တိတိက်က်ရွိမေနတာမို႔ ဒီတစ္ခါေတာ့ မမမိုးထက္လိႈင္တစ္ေယာက္ အလြယ္တကူလိုက္မလာႏိုင္တာႏွင့္တင္ ေပးရတဲ့ေစ်းကအေတာ္တန္ေနျပီျဖစ္သည္။ ခုႏွစ္လႊာထိ ဖတ္ဖတ္ေမာေနတဲ့အထိ ေျခလ်င္တက္ျပီး ေနာက္ဆံုးတံခါးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မိုးထက္မိုရ္ရဲ႕ဖုန္းက ထျမည္လာေတာ့သည္။
ဒီခ်ိန္ဘယ္သူဖုန္းေခၚတာပါလိမ့္။
တစ္ခ်က္ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည့္ေနာက္မွာ မိုးထက္မုိရ္ရဲ႕မ်က္ႏွာေလးက ရံႈ႕တြသြားေလသည္။ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ,ေပၚေနသည့္နာမည္က အဲရစ္စ္လင္း။
