ကြစ္ဒစ္ခ်္ပြဲသည္ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆုံးသြားသည္။ ေဝစေလအမႊာေတြက သူတို႔ေလာင္းထားတာနိုင္၍ ေပ်ာ္ေနၾကပုံရသည္။ ဟယ္ရီကေတာ့ အိပ္ခ်င္ေနၿပီျဖစ္၍ ကပ္ပါးေကာင္လို အတင္းတြယ္ကပ္ေနသည့္ ဒရက္ကို ကိုခြာခ်ခဲ့ၿပီး ႐ြက္ဖ်င္တဲဆီသို႔ ျပန္သည္။
ခဏေလးေတာင္မွ မေမွးရေသးခင္မွာ သူတို႔စခန္းကို အေမွာင္သခင္၏ လက္ေအာက္ခံေတြက လာတိုက္ခိုက္ၾက၍ ထေျပးရျပန္သည္။ ဟယ္ရီမွာ က်ိန္ဆဲရင္း လူအုပ္ၾကားထဲသို႔ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ေျပးရေတာ့သည္။ အေရးထဲ ႐ြန္ကေျပးရင္းလႊားရင္းႏွင့္ သစ္ငုတ္တိုကို ခလုတ္လိုက္ၿပီး ေမွာက္ရက္လဲပါေလေရာ။
"႐ြန္!! ျမန္ျမန္ထ!!"
"ဒီလိုေျခေထာက္မ်ိဳးနဲ႕ဆိုေတာ့ မလဲပဲ ေနမလား?"
သုံးေယာက္သား လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ဒရက္ကိုသည္ အနီးအနားမွ သစ္ပင္ႀကီးကိုမွီလ်က္ လက္ပိုက္ကာရပ္ေနသည္။ ႐ြန္ကေတာ့ အေျပာခံလိုက္ရ၍ လွမ္းဆဲဖို႔အျပင္မွာ ဒရက္ကိုရဲ႕အေနာက္ကေန ေဒမီယန္ႏွင့္ ဂရင္းတို႔ပါထြက္လာၿပီး
"ၾကည့္မေနၾကနဲ႕! သစ္ပင္ေတြထဲဝင္ေျပးေခ်!"
ဒရက္ကိုကလည္း ေခါင္းၿငိမ့္ျပလာၿပီး ဟယ္ရီ႕ရဲ႕လက္ကိုလာဆြဲရင္း
"သူေျပာတာမွန္တယ္! ေျပးရေအာင္! ၿပီးေတာ့...ေဝစေလ...ငါေျပာခ်င္တာက မင္းက ေျခတံရွည္သေလာက္ ကပ်က္ကေခ်ာ္နိုင္လို႔ သတိထားေျပးဖို႔ေျပာတာ။"
ေျပာေနစဥ္မွာပဲ စခန္းဘက္ကအသံအက်ယ္ႀကီး ၾကားလိုက္ၿပီး အစိမ္းေရာင္အလင္းေတြက သူတို႔ရွိရာပတ္လည္အထိ လင္းထိန္သြားေတာ့သည္။ ဒရက္ကိုက အတင္းသစ္ေတာထဲဆြဲေခၚေပမဲ့ အေမွာင္သခင္လက္ေအာက္ခံေတြက သစ္ေတာထဲအထိပါ ဝင္လာ၍ ဟယ္ရီလည္း လူအုပ္ကိုခြဲဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။ ဒရက္ကိုရဲ႕လက္ကို အတင္းဆြဲျဖဳတ္လိုက္ၿပီး
"လူခြဲၾကမယ္။ သူတို႔ေတြထဲမွာ မင္းအေဖပါေလာက္တယ္မလား? မင္းကိုျမင္သြားရင္ အဆင္မေျပဘူး။"
"ဒါမဲ့...."
"ငါလိုက္သြားလိုက္မယ္...မယ္လ္ဖြိုင္း။"
YOU ARE READING
Saving Draco Malfoy (Draco x Harry)
Fanfictionနက္ေရာင္ေက်ာ္စြာတစ္ေယာက္ဟယ္ရီေပၚတာဘဝေရာက္ကာဒေရဂိုမလ္ဖိြဳက္းအားဗီလိန္ဘဝမွကယ္တင္ျပီးဗိုဒီေမာ့ဘက္ေတာ္သားမျဖစ္ေအာင္ေျပာင္းလဲေပးရန္systemတစ္ခုမွတာဝန္ေပးအပ္ျခင္းခံရေသာအခါမူလဟယ္ရီႏွင့္မတူျခားနားေသာဟယ္ရီပံုစံျဖင့္ႀကိဳတင္သိရွိေနေသာေဘးအႏၱရာယ္မ်ားကိုဘယ္လိုေရွာ...
