Under the Sky

Part 54

" ලොකු අයියේ?"

මම අහේතුකව ම තැතිගැන්මට පත්ව ඔහු දෙසට දෙනෙත් යොමුකළෙමි. මා තව තවත් බියපත් කරවමින් ඔහුගේ මුවග වූයේ සමච්චල් සහගත සිනහවකි.

" ආ... ශේන් මල්ලී. කාට ද ඉතින් ඔය හොරෙන් හොරෙන් කතා කරන්නේ. අපිටත් කියන්න."

මම නොසන්සුන්ව ඔහුගේ එක් ඇසක සිට අනෙක් ඇස වෙතට දෙනෙත් රැගෙන ගියෙමි. ඒ මොහොතේ වදන් පැටලෙමින් අසීරුවෙන් පිළිතුරු ගළපා ගත් මම වේගවත් වෙමින් තිබූ හෘද ස්පන්ධනය යථා තත්ත්වයට පත්කර ගනිමින් සන්සුන් වීමට උත්සාහ ගත්තෙමි.

" න්.. නැහැ අයියේ... මේ ඉස්කෝලේ අයියා කෙනෙක්. ප්‍රැක්ටිස් ගැන කියන්න කතා කළේ."

නමුත් ඉන් සිදුවූයේ ලොකු අයියාගේ සරදම් සහගත සිනහව තවත් වර්ධනය වීම පමණි.

" ඉතින් ඕකට ඔය තරම් ඇඹරෙන්නේ ඇයි?"

" මම ඇඹරුණේ නැහැ!"

මම තියුණු ස්වරයෙන් පැවසුවෙමි. ලොකු අයියා සිනහසෙමින් හිස දෙපසට සෙළවූයේ පරාජය භාරගත් විලසිනි. නමුත් එය පසුබැසීමක් විනා පරාජය වීමක් නොවන බව මා හට පසක්වූයේ ඔහු ඉන් අනතුරුව ලබාදුන් පිළිතුරත් සමඟයි.

" ඔව් මල්ලී ඔයා හරි. ඒත් තව පොඩ්ඩෙන් කකුලෙන් පොළව හාරපු විදිහට ලෝක ගෝලේ අනිත් පැත්තෙනුත් මතුවෙන්න තිබුණා හැබැයි."

ඔහු සිරකරගෙන සිටි සිනහව පුපුරා ගියේ මා තවත් කෝපයට පත් කරමිනි. මම ඔහු මඟහැර එතැනින් දිවයාමට උත්සාහ කළෙමි. නමුත් ලොකු අයියා මාගේ මඟ හරස් කරමින් ඉදිරියට පැන්නේ ය.

" මට ඒ කවුද කියනකන් යන්න දෙන්නේ නැහැ. ඔහොම ඉන්නවා."

මම මුහුණ ඇදකර ගනිමින් ඔහුට රැවුමකින් සංග්‍රහ කළ ද එය තඹ සතයකට ගණන් නොගත් අයියා දැඩි බැල්මක් මා වෙත හෙළීය.

" හරි හරි අයියේ... ඒ අපේ සාජන්. ඇත්තටමයි කියන්නේ. බොරු නම් මේ නම්බර් එක බලන්න."

මම ඔහුට ජංගම දුරකථනයේ තිරය පෙන්වූයෙමි. එහි තිබුණේ 'Sgt - Abhiman ayya' ලෙස සටහන්ව තිබූ දුරකථන අංකයක් පමණි. නමුත් ලොකු අයියා නම් එය පහසුවෙන් පිළිගැනීමට කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැත.