Under the Sky

Part 55

මම සෑහෙන අරගලයකින් අනතුරුව අභිමාන් අයියාගේ ගැඹුරු හැඟීම් පිරි දෑසින් මිදී ගත්තෙමි. මම පහතට නැවී කැන්වස් සපත්තුවේ ලේස් ගැටගසමින් ඔහුගේ අවධානයට ලක් නොවී සිටීමට උත්සාහ කළ ද මා ශරීරය මෙහෙයවන සෑම ඉරියව්වක් පසුපස ම ඒ කාල වර්ණ දෑස් ලුහුබඳින බව අවබෝධවත් ම මා හට ඒ කාර්‍යයන් එකක්වත් නිවැරදිව සිදුකර ගැනීමට නොහැකිවිය. නොසන්සුන් ඇඟිලිතුඩුවලින් ලේස් ගැටගසා අවසන්කළ මම හිස ඔසවන විටත් අභිමාන් අයියාගේ දෑස් වූයේ මා වෙතම ය.

" ශේන්, ප්‍රැක්ටිස්වලින් පස්සේ මාව පොඩ්ඩක් හම්බෙලා යන්න."

ඔහු අණකර සිටියේ මාගේ හදගැස්ම දෙගුණ තෙගුණ කරවමිනි. මම කෙතරම් ඔහුව මඟහැරීමට උත්සාහ කළ ද ඒ සියල්ල ම ව්‍යර්ථ කරමින් අභිමාන් අයියා පෙරමුණ ගනිමින් සිටියි. නමුත් ඒ කුමක් සඳහා ද යන්න මම දැන සිටියේ නැත. එසේත් නැතිනම් මම නොදැන සිටි අයුරෙන් මාත් සමඟ ම රංගනයක නිරත වෙමින් සිටියෙමි.

" හ.. හරි සාජන්."

මගේ පිළිතුරත් සමඟ ඔහුත් පුහුණු ඇඳුමට මාරුවීමට ශිෂ්‍යභට කාමරයේ ඇතුළත කොටසට පිවිසියෙන් මම හනික ලකීෂ්වත් ඇදගෙන එහි පිටත කොටසට පැන ගත්තෙමි. මා රැගෙන ආ ලකීෂ් සිටියේ මටත් වඩා ව්‍යාකූලත්වයට පත්වයි. ඔහු මාරුවෙන් මාරුවට මා මෙන් ම අභිමාන් අයියා දෙසට බැල්මවල් හෙළුවේ ය.

" ශේන්... මට ඇත්ත කියන්න. මොකක් ද වුණේ?"

" මො.. මොන ඇත්ත ද?"

අවාසනාවන්ත අයුරෙන් මා හට ඒ මොහොතේ වදන් පැටලෙන්නට ද වූයේ ය. නමුත් මම කිසිවක් සිදු නොවූ අයුරෙන් ලකීෂ් ඉදිරියේ හැසිරීමට උත්සාහ කළෙමි. නමුත් කුඩා කල සිට මා දැන සිටි මිතුරාගෙන් මා හට රහස් සඟවාගෙන සිටීම නම් කොහෙත් ම පහසු නොවනු ඇත. මේ සියල්ල ලකීෂ් දැනගන්නා මොහොතේ ඔහු කුමන ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙනු ඇත්දැයි මා හට කොහෙත් ම අනුමානකළ නොහැකි ය.

" ඔහොම යමු ශේන්... ඉන්නකෝ මම හොරේ අල්ලගන්න. අන්න එදාට අපි බලාගමු."

ලකීෂ්ගේ ස්වරයේ කොහෙත් ම විහිළුවක සේයාවකුදු දිස්වූයේ නැත. එය මා තැතිගැන්මට පත්කළ ද මම සන්සුන්ව ඔහුට පිළිතුරු බැන්දෙමි.