Under the Sky

Part 57

" අනේ ශේන්, මම මේ ඔක්කොම පැහැදිලි කරන්නම්."

" ඔයා කලබල වෙන්නේ නැතුව ඉන්න ලකීෂ්. මම මේක බලාගන්නම්. ශේන්, ඔයා ඇවිත් කොයිතරම් වෙලා ද?"

" එ.. ඒ තරම් වෙලාවක් නැහැ දැන් ආවේ."

මාගේ දෙපසින් ලකීෂ් මෙන් ම යශේන් අයියා හිඳගෙන මාව සන්සුන් කරන්නට යත්න දැරුවෝ ය. නමුත් මා හටත් වඩා සන්සුන්වීම අවශ්‍යකර තිබුණේ ඔවුන් දෙදෙනා හටයි. ලකීෂ්ගේ දෑත් නොසන්සුන්ව වෙව්ලන්නට වූයේ ය. සුපුරුදු සන්සුන්බව පරයා කිසිදාක මා දැක නොතිබූ ආකාරයේ භීතියකින් යශේන් අයියාගේ දෙනෙත් පිරී තිබුණ ද ඔහු ඒ බව නොපෙන්වීමට තරම් දක්ශ වූයේ ය.

" හරි ශේන් මෙහෙමයි. ඔයා හිතන විදිහේ දෙයක් මෙතන වුණේ නැහැ."

" මම මොනවා ද හිතුවේ?"

මම ඔවුන් දෙදෙනාව ඒ මොහොතේදී සරදමට ගැනීම කොහෙත් ම නොකළයුතු යමක් වුව ද ඒ සියල්ල පසෙකලා මාගේ මනසට නැඟුනේ මිනිත්තු කිහිපයකට පෙර එහි මා හට දැකගැනීමට හැකි වූ දර්ශනයයි.

මම ශිෂ්‍යභට කාමරයේ ඇතුළත කොටස වෙත හිස පොවා එතුළ හිඳින්නේ කවුරුන්දැයි විමසා බැලූ කල මා හට දැකගැනීමට හැකිවූයේ මා කවරදාකවත් සිහිනෙකිනිදු අපේක්ෂා නොකළ යමකි.

එහි වූ අප භාවිතයට නොගන්නා ප්‍රථමාධාර ඇඳ මත යශේන් අයියා අසුන්ගෙන සිටි අතර ලකීෂ් ඔහුගේ උකුළ මතින් හිස තබාගෙන කුමක්දෝ රසවත් යමක් නොනවත්වා යශේන් අයියා හමුවේ දිගහරිමින් සිටියේ ය. ඔවුන් දෙදෙනාට ඒ මත පහසුවෙන් අසුන්ගැනීමට නොහැකි වී තිබුණේ ගමන්මළු හා පාසල් බෑග ගොඩගැසීමට ශිෂ්‍යභටයන් තෝරාගෙන තිබූයේ එම ප්‍රථමාධාර ඇඳ බැවිනි. යශේන් අයියාගේ දෙපා දණහිසින් නැවී පොළව මත වූ අතර ලකීෂ්ගේ ශරීරයෙන් අඩක් පමණක් වැතිරවීමට එහි තිබූ ඉඩකඩ ප්‍රමාණවත් වූයේ ය.

" ඉතින් නෙතූ, ඊට පස්සේ මොකක් ද වුණේ?"

යශේන් අයියාගේ හඬ මා කිසිදු දිනයක අසා නොමැති තරමින් මෘදු හා ආදරණීය විය. ඒ කොහෙත් ම මා දැනසිටි සීනියර් කෝප්‍රල් වරයා නම් නොවේ. ඇතැම්විට මා නොදැනුවත්ව ඔහුට හිඳිනා නිවුන් සහෝදරයෙක් වියහැක. ඔහු ලකීෂ්ගේ හිසකෙස් අතරින් ඇඟිලිතුඩු ගෙනයමින් අවුල්කර ඔහුගේ නාසය ස්පර්ශ කරමින් තිබූ ලකීෂ්ගේ දබරැඟිල්ල අල්ලාගත්තේ ය. නමුත් මා තව තවත් විස්මයෙන් නහවාලමින් යශේන් අයියා ලකිෂ්ගේ ඒ ඇඟිලිතුඩු මතින් සියුම් සිපුමක් තැබුවේ ය.