Under the Sky

Part 53

" ඉක්මන් කරන්න සුදු පුතා. පරක්කු වෙනවා යන්න."

" හරි හරි අනේ... මම මේ දත් මදිනවා."

මම නාන කාමරයේ කැඩපතට එබෙමින් කෑගැසුවෙමි.  එදින අපගේ අම්මාගේ ගම වන කුරුණෑගල ගමන්කරනා දිනයයි. පාන්දර සිට ඒ සඳහා සූදානම් වුවත් මේ වන විටත් උදෑසන අට පසු වී මිනිත්තු කිහිපයක් ද ගෙවී ගොසිනි.

" මේ ළමයට කීයේ ඉඳන් ද දැන් ලෑස්ති වෙන්න කියන්නේ. තව ම වොශ් රූම් එක ඇතුළේ!"

මම හනික දත් මැදීම අවසානකර  මුහුණ සෝදා ගත්තෙමි. තත්පර කිහිපයක් මාගේ කම්මුල දෙස දෑස් අයාගෙන සිටි මම නැවත වතාවක් අම්මාගේ හඬින් පියවි සිහියට පැමිණ යුහුසුලුව නාන කාමරයෙන් පිටතට පැමිණියෙමි.

තවත් පැය කාලක පමණ කාලයක් ඇතුළත අපි නිවසින් පිටත් වූ අතර ම පාන්දර සිට අවදිව සිටි නිසාවෙන් මම කාරයට ගොඩ වූ මොහොතේ සිට ම නැවතත් නින්දට වැටුණෙමි. කුරුණෑගලට ආසන්නවන තෙක් ම වාගේ මම එලෙස නිදාසිටි අතර  අවදිවූයේ ද අම්මා කතාකළ පසුවයි. ඒ එම දින කිහිපය තුළ එතරම් සුවපහසු ලෙස නිදාගැනීමට හැකිවූ ප්‍රථම දිනයයි. එක්තරා කළු පැහැ දෙනෙතක් මාගේ නින්ද සම්පූර්ණයෙන් ම සොරාගෙන ගොසින් තිබුණි.

" අයියෝ!!! මම දැන් මොකද කරන්නේ????"

මම හඬක් පිට නොවන සේ කෑගැසුවෙමි. නමුත් පෙර දිනයේ අභිමාන් අයියාගේ නිවසේදී වූ සිදුවීම නම් මා හට කොහෙත් ම අමතක කිරීමට නොහැකි ය. අඩු ම තරමින් මා හට නිසි ලෙස පාඩම් කිරීමට තියා නිදා ගැනීමටවත් නොහැකි වී ඇත. එය නම් සැබැවින් ම අවාසනාවන්ත තත්ත්වයකි. මම මින් පසු පුහුණුවීම්වලට ගොස් ඔහුට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේදැයි යන්න පවා දැන සිටියේ නැත.

" පුතා ශේන්! එන්නේ නැත් ද යන්න? "

මම ක්ෂණිකව අම්මාගේ හඬින් සිහින ලොවේ සිට නැවතත් කාරයට ගොඩබැස්සෙමි. ඒ මොහොතේ කාරය තුළ ඉතිරි වී සිටියේ මා පමණි. මම වහා ම ඉන් බැස ගත්තෙමි.

" අම්මෝ මේ ශේන් පුතා නේද? දැක්ක කල්. අඳුරන්නත් බැහැ උස ගිහිල්ලා..."

අම්මාගේ බාල සහෝදරිය පුංචිගේ දෑස් මානයට ඈත සිට ම මා හසු වී තිබුණි. මමත් ඇයට මාගේ අහිංසක ම සිනහවෙන් සංග්‍රහ කරමින් ඒ ආසන්නයට ඇවිද ගියෙමි.