Under the Sky

Part 50

A/N : හාෆ් සෙන්චරියක් නෙහ් 😌 ඇත්තට ම කියනවා නම් මම කොටස් 50කින් කතාව ඉවර කරන්න හිටියේ 😅 දැන් නම් තව කොටස් විස්සක් තිහක්වත් යයි වගේ.

අපි සිටියේ ශිෂ්‍යභට කාමරය වෙත ඇවිද යමිනි. එදින පළමු වාරයේ අවසාන දිනයයි. හෙටින් පසුව අපට අවුරුදු නිවාඩුව හිමිවනු ඇත. ලකීෂ් හට ඔහු එහි අමතකව දමාගිය බෑගයක් රැගෙන ඒමට ඇවැසි බව පවසමින් මා ද එහි කැඳවාගෙන ගියේ පන්තියේ අනෙක් සිසුන් මේස මතට පහරදෙමින් උස් හඬින් ගී ගයමින් විනෝදවන අතරතුරයි.

" දැන් ඔය බෑග් එක ගන්න ඕනිම ද? ඉක්මනට යමු අන්න අනිත් ළමයි නම් සින්දු කියන්නත් පටන් අරන්."

" අනේ මේ ශේන්. මෙච්චර කාලයක් පන්තියේ පැත්තකට වෙලා හිටපු ළමයා නේද මෙහෙම කියන්නේ. පොඩ්ඩක් ඉඳහන්, මගේ කෑම පෙට්ටයයි කුඩෙයි දාලා ආවේ. ඕක නැතුව ගියොත් අම්මා මාව ගෙදරින් එළවයි."

" හරි හරි.. ඉක්මනට යමු දැන් බෙල් කරන්නත් ළඟයි."

අපි දෙදෙනා හනික පඩිපෙළ නැඟ ශිෂ්‍යභට කාමරයකරා පියනැඟුව ද එතුළ කිසිවෙක් හෝ සිටිනා බවක් හඟවමින් කටහඬවල් කිහිපයක් ම ඇසෙන්නට වූයේ ය. ඒ අතරින් අභිමාන් අයියාගේ ගැඹුරු ස්වරය කැපී පෙනෙන්නට විය.

" උඹලා පාඩුවේ පැත්තකට වෙලා ඉන්න මම ඒක කරගන්නම්."

" එහෙම කියලා බැහැනේ සාජන්. අපි මේ උදව් කරන්න හදන්නේ. ඔහොම ගිහින් වෙන කවුරු හරි එයාට සෙට් වුණොත් තේරෙයි."

සසිරු අයියාගේ සරදම් සහගත ස්වරය අභිමාන් අයියා හා වාද කරන්නට වූයෙන් මම හා ලකීෂ් මද වේලාව්ක් එහි නැවතී සිටියේ එතුළට ගමන් කරනවා ද නැති ද යන දෙගිඩියාවෙන් යුක්තවයි.