The Bulletproof Fan

Bulletproof 13

Mababait naman sila. Ngumingiti at nagbo-bow din yung mga trainee sa akin habang pinapakilala ako. May ibang nag aattempt na mag english pero sinasagot ko naman sila ng korean para malaman nilang marunong ako. Infairness ah may ibang marunong mag english.

Napatingin ako sa dalawang lalaking naglalakad. WAIT?! HOMME?!

"Sila nga pala yung HOMME."

Sabi ni Manager Joon. Napatulala nalang ako. Ang tatangkad nila!! Sumbae ito ng BANGTAN!

"Pay some respect!"

Sabi ni Manager Joon. Agad akong nagbow kasabay si Manager Joon. Nagbow din yung HOMME at ngumiti. OMG!! They smile at me!! THEY SMILE AT ME!

"Tara na!"

Madaming tinuro si Manager Joon at pinakilala sa akin. May ibang nag au-audition pa lang at pumapasok sa audition room. That explains alot of shoes outside the door. Pinakilala rin ako sa mga respected offices. Nagpunta kaming fifth floor ng building.

"Ito yung studio room. My respective studio ang BTS dito. Si Namjoon, Hoseok and Yoongi."

Sabi nito. Agad kung nasilayan ang pangalan sa tig-iisang door. You can't open it without the other's permission Ava. ARMY's know how important these rooms! You can't just go in!

"Waeyo? Manager-nim"

Agad kaming napatingin sa may likod namin. Nanlaki ang mata ko.

"Namjoon-ah! Nandito ka na pala."

Ang singkit nitong mata ay napatingin sa akin.

"We met yesterday. Right?"

Lumaki ang mata ko. OMG akala ko nakalimutan niya na! Tumango ako.

"What are you doing here?"

Ofcourse naman Ava! Ang taas yata ng IQ nito kaya ikaw umayos ka kung ayaw mong mapahiya.

"Magkakilala kayo?"

Tanong ni Manager Joon.

"Oo nagkita kami kahapon sa labas ng building."

Sagot ni Namjoon without breaking his eyes on me. Oh please don't be like that!

"So what are you doing here?"

I just can't find a word. Umurong yata dila ko.

"Ah.. Namjoon-ah siya nga pala yung bagong manager natin."

Sabi ni Manager Joon na nakataas ng kilay sa akin. Alam ko ibig sabihin niya. Nagbow ako kay Namjoon.

"Annyeong. Ako nga pala si Avarah. Pwede niyo po akong tawaging Ava."

Bigla akong napatayo ng maayos ng nakarinig ako ng malakas na pagbukas ng pintuan.

"AVA-CHI NOONA?!!"

Doon iniluwa si Hoseok na malaki ang ngiti. Lumaki ang mata nito ng makita kami.

"Ava-chiiiiiiiiiiiiiiiii!"

Sigaw nito at lumapit sa akin. Nag-eecho yung boses niya sa silid.

"Noona! Pumunta ka! Nagkita tayo ulit!"

Nagulat ako. I am fluttered hindi ko alam na magdadala pala ako ng excite sa isang idol.

"Magkakilala kayo?"

Tanong ni Manager Joon.

"Oo Manager-nim!"

Sagot ni Hoseok. Nawala ang ngiti ni Hoseok ng makita si Namjoon. Tumaas naman ang kilay ni Namjoon.

"Hyung! Si Ava-chi Noona yung naglinis ng bahay kahapon. Kaya ikaw maglinis ka na ng maayos kung ayaw mong itapon ko ang Ryan mo."

Sabi nito. Natawa ako bigla. Sa pagkakaalam ko kasi ah nevermind fufufufu.

"Just try it. Hindi ka makakatulog sa dorm. And look now who's talking. Mukhang gubat yung room niyo kesa sa amin."

Natawa ako bigla. Nakita kung kumunot ang noo ni Hoseok at tinuro niya si Namjoon.

"Aish! Hindi kaya. Ano-kay!"

Sabi nito na naghahanap ng sagot. They are so adorable! No one can diss BTS like how they diss each other! ARMY's are always right! They are such a living memes!

"Ang ingay niyo!"

Napatingin kami sa kabilang pinto. Binuksan ito ni Yoongi. Nakaupo ito sa computer chair na parang pagod o mukhang tamad? Tamad kasi itong naka hawak sa doorknob!

"Pasensya na hyung!"

Sabi ni Namjoon.

"Ang ingay mo kasi hyung."

Sabi ni Hoseok. Kumunot naman ang noo ni Namjoon.

"Tumahimik ka diyan kung ayaw mo makatikim kay Yoongi-hyung."

Sabi nito. Ngumiti lang si Hoseok. He's usual awakward smile pagkatapos ay dali-dali itong bumalik sa studio room niya. Natakot ata. They are adorable. Inayos ni Namjoon yung bonnet niya at dumapo yung mga kamay niya sa may nape.

"Ah. Manager-nim kailan uuwi si Jin-hyung?"

Nakarinig kami ng yapak kaya napatingin kami sa likod ni Namjoon. Lumaki yung mata ko. I dunno but it literally slow, SLOW MOTION.

"Miss mo na agad ako?"

Nakangiti itong lumapit at inakbayan si Namjoon. He really take cares of his skin! He is pretty handsome! *drools*

"Jin-hyung, nagugutom ako."

Sabi ni Namjoon habang nakatingin kay Jin. Kinusot ko yung mata ko. Ang gwapong nilalang talaga!

"May dala ako. Nilagay ko sa kusina."

Kung hindi ko lang alam na close na close sila naku pagkamalan ko talaga silang magkasintahan. Kung makadikit sa isa't isa parang sila. Yung mukha talaga at yung mata susme! Yohoooo nandito po ako! Wala eh NamJin are sailing~

Napatingin ito sa akin. Tinanggal nito ang pagkakaakbay kay Namjoon at kumunot ang noo nito habang nakatingin sa akin.
It gave me chance to see his face. Hindi eh Visual talaga siya ng group! His kissable lips, his eyes, his eyebrows, his cheeks all of it must be appreciated. Tulog ata ako nung nagpa ulan si Papa God ng Beauty Chemicals.

"Who are you?"

Nanlaki mata ko. Nakalimutan kung marunong pala itong mag english. Ngumiti ito at inooffer ang kamay. His hands! Those are ARMY's wish. Alam naming hindi niya gusto yung kamay niya pero KIM SEOKJIN hindi mo alam kung ilang ARMY's ang nagdadasal mahawakan lang yang kamay mo!

Nanginginig kung inabot ang kamay pero ito ay inabot niya. OMG nahawakan ko ang kamay niya! I know Seokjin after all, the reason why his hands were a little bit rough is because his the mother of Bangtan's dorm. He really takes care Bangtan.

"Ava.. Avarah ahm-just call me Ava."

Nakatikom itong ngumiti. Omo! The side smile. Kim Seokjin killed alot of ARMY's! BAM!

"Ava-chi! Uy Jin-hyung nandito ka pala."

Lumabas ulit si Hoseok galing sa studio niya.

"Hobi-yah! Hindi ka na naman ba umuwi?"

Lumapit si Jin kay Hoseok. Ngumiti lamang si Hoseok kay Jin. Ilang beses na ba nila akong napatay?

"Wala naman kasing tao sa bahay Hyung. Tapos wala si ate nasa botique niya."

I usually saw his ate post something on instagram. So she really own a dress shop. And also she's so pretty. I got a little insecure of their genes but oh well wala na tayong magagawa sadyang tulog talaga ako noong nagpaulan si Papa God.

"Ava-chi baka gusto mong sabay kumain sa amin?"

Napalaki ang mga mata ko dahil sa pagtanong ni Hoseok sa akin. Ngumiti ako at tatango na sana ng.

"Hindi pwede!"