75. Sacrifices for Love

92 4 1
                                        

Andre's POV:

P***kte naman, oh! Imp*ktong mga nagmamaneho! Pakibilis naman uy! Kailangan ko ng magparking.

Nang gumalaw na ang mga sasakyan ay swerte ang inabot ko. Nakahanap ako ng bakante kaya mabilis akong nakarating sa loob ng airport.

"Ba't ngayon ka lang?!" Nag-aalalang tanong ni Jane.

Hinanap ko sina Andy at Avah ngunit wala na sila.

"H'wag mong ubusin oras mo diyan, hanapin mo na siya. Kakaalis lang nila, eh." Sabi ni Joe sabay tapik ng aking balikat.

"Thanks bro." Ang nasambit ko bago tumakbo ng napakabilis.

"Kuya tabi!" Dinig kong sigaw ng babae.

Masyading mabilis ang mga pangyayari. Naabutan ko na lang ang sarili kong nakahiga sa floor. Di ko namalayang nabangga ako ng isang babae at nauntog ako sa mga upuan at saka nahulog sa sahig. Duguan na ang ulo ko dahil sa nauntog nga ito. Gustuhin ko mang habulin si Avah, di ko na magawa. Di ko na kayang buhatin sarili ko. Para bang nabibigatan na ako sa aking sarili. Masyado ng masakit ang ulo ko.

"Ahh!~" Sigaw ko sa sobrang sakit. Di ko na kayang gumalaw pa. Mabigat na ang talukap ko at nanlalabo na ang paningin ko. Nakita ko na lamang ang babae na parang may tinatawagan sa phone.

Take care of yourself, Avah. Good luck. I love you.

Ang aking naisip bago tuluyang mawalan ng malay.

***
Zanea's POV:

Napansin ko lang. Ang tagal naman nung kapatid ko. Tsaka isa pa, parang may nagkakagulo doon sa may hintayan ng mga pasahero.

"Ano kayang nangyayari doon?" Nagtatakang tanong ni Alex.

"Ewan." Kibit balikat na sagot ni Jane.

"Antagal naman ni Andre." Reklamo ni Zach.

"Baka natagalan lang sa pagdradrama." Sagot naman ni Hope. Nagkibit balikat na lang si Zach at inakbayan siya.

"Haish. Ba't ba habang tumatagal siya, mas dumadami ang mga taong nagkakagulo?" Nagtatakang tanong ni Xia na ikinagukat ko. No. Hindi. Mali tong iniisip ko.

"Tara tignan natin." Pag-aya ni Ann na sinang-ayunan naming lahat. 10 minutes na siyang di nakabalik at 10 minutes na rin yang gulong iyan.

P***kte! Srsly? Napaluhod na lang ako at hinayaang tumulo ang mainit na likido mula sa aking mga mata. Hindi to pwede. Hindi pwedeng mangyari to ss kapatid ko!

Naramdaman ko na lang ang pagbalot sa akin ng kamay ni jerk.

"Shh. He'll be fine." Hirap sa pag-alis kay Andre ang mga nurses. Bwisit kasi yang nga taong yan! Emergency na nga lang tumat*kte pa diyan! Mabuti na lang inapply nila yung first aid sa kanya at nilagyan ng oxygen.

"Uhmm,excuse po. Kialala niyo po ba yung naaksidente na si Mr. Andre Reyes?" Sige pa sabihin mo pa pangalan niya. P*****ina mo po! Hindi ako makasagot dahil sa paghikbi ko.

Kinocomfort lang ako ni jerk at siya na ang sumagit sa doctor ata.

"Kapatid po niya, ma'am."

"Sumunod na lang kayo sa hospital. Tara na." Tumango na lang kami at sumunod na.

"Tawagan ko lang si Andy." Sabi ni Kevin. Tinanguan lang nila siya kaya tinawagan na niya ang kaniyang nililigawan.

Inaakbayan ako ngayon ni jerk at inaalalayan sa paglalakad. P*tcha ba't kasi kailangan pang ganito?

"Guys." Napatingin kaming lahat kay Kevin nang akmang papasok na kami sa van ni Zach.

"Bakit?" Sabay-sabay naming tanong.

"Sila Andy..."

***
Avah's POV:

"Avah, Andy. Mag-iingat kayo dun, ah? Tsaka good luck. We love you, guys!" Zanea said with her teary eyes.

"Don't you ever cry, Zan." I warned her. She just smiled and nodded. I don't wanna see them cry.

"Oh sige na, alis na kami sabi ni prof." Andy said while holding her phone tightly. I tucked my hair behind my ears and said...

"So? Group hug?" They all giggled and so I giggled too.

"Group hug!" Hindi pa man din ako nakakapag-ayos pero hindi na ako makahinga dahil sa pag-hug ng mga bestfriends ko. I just smiled and hugged them also.

I wish Andre's here. Kanina ko pa siya hinihintay.

"Bye lovies!" Andy and I shouted while pulling our trollies.

***

While waiting for the airplane to land, our coach came in the scene - sitting on the chairs.

"Are you ready, girls? Just tell if you're nit ready so that I'll have time to call your substitute." We shook our heads. I ignored it even if there's a part of me that I want to find Andre.

"Well, fine. Hintayin na lang natin ang eroplano." I just nodded.

A few minutes later, we sensed something. Many people were at the other lane.

"Ano yun?" Andy asked and I just shrugged.

After a minute or two, the number of the crowd are being subtracted until the crowd was already gone. What the h*ll was that?

*ring ring*

"Excuse." I just nodded at Andy's permission. After a few seconds, she came back with her mouth shut and pale skin.

"H-hey! What happened?" I asked worriedly.

"S-si Andre..." I stood up and forced my tears to stop from coming out.

"What about him?" I asked while letting my hands form into fists.

"S-siya yung pinagkakaguluhan kanina." I swallowed and looked at the other direction.

"N-nadisgrasiya siya at nabagok a-ang ulo niya. Andoon daw siya ngayon s-sa hospital." Without controlling my feelings, I stomped my feet and let my teas fall.

"Even if this is my dream, I have to go to him. I love him, Andy. I love him!" She was shocked of my words and embraced me.

"Yan si Avah." I smiled and broke our 'embracing scene' and went to our coach.

"Coach..."

"I know. You should go to the guy you love." He teased.

"Coach!"

"Ok ok, haha. Ikaw Andy? Backout ka na rin ba?"

"Opo sir. Bestfriend ko yun, eh." She replied.

"Well, kung yan naman ang mga desisyon niyo. Ako na bahala sa lahat. Iwan niyo na yang mga maleta niyo. Ipapahatid ko na lang ito sa mga bahay niyo dun sa maghahatid sa mga substitutes niyo. Make sure na alam to ng parents nyo ah?" We saluted him and hurriedly went out of that building.

Author's note:

Hashtags for today:
#SacrificesForLove
#Love
#Sacrifices
#Emergency
#Airport
#FadedDream
#ILoveHim!

So? Musta na? Hahahahahahah! 8:08 AM na pala. Hehez.

Now...

What do you think will happen next?

Will Andre survive?

Abangan...

The Love Band (COMPLETED)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon