Heartless Husband

Organizer

As we reached home, agad kaming dumiretso sa kwarto at nahiga. Gah! Tiring yet so worth it! I'm tired but i can't sleep, what Eko told to me  earlier keeps on bugging through my mind! Para itong sirang plaka na walang sawa sa pag-ikot! Paulit-ulit, walang tigil!

As long as i want to asked him, he's on a deep sleep. I don't have a heart waking him up just for that matter. Yes, it can wait but my curiosity will kill me! Pag tumagal pa iyon ay baka mabaliw ako kakaisip. Naweweirduhan na ako sa mga inaakto niya.

I just decided to get up to change my clothes, i better get out of here. Hindi naman ako inaantok, sasakit lang ang ulo ko pag pinilit kong matulog. Idagdag pa iyong mga iisipin ko. Dapat ang iniisip ko ngayon ay iyong sa birthday ni Keisxia.

Pagtapos kong nagbihis ay inayos ko muna ang buhok bago diretsong lumabas ng kwarto at nag-martsa pababa ng hagdan. Naabutan ko sa sala sila mommy, mukhang kadarating lang.

"My.. dy." Agaw ko ng pansin. Humakbang ako palapit sa kanila. I then, gave them tight hugs.

"Nandito na kayo? How was your vacation?"

"It's quite good my, we enjoyed. Medyo nabitin pa nga po ako, but we have to get back here. Remember, malapit na yung birthday ni Keisxia." Tiningnan ako ni mommy ng parang hindi maka-paniwala.

"Ano ka ba, hija! Me and your dad can handle it! And besides it's our plan. You guys should have extend!"

"It's fine, my. We can get back there anytime naman, tsaka next time kasama na kayo."

"That's great, anak. We'll take a break, kung hindi na gaano ka-busy sa kompanya."

What daddy said, saddened me. I should be the one who will handle it by now, dapat nga ay nananatili nalang sila dito sa bahay at nagpapahinga.

"I feel sorry for that, my.. dy." Saad ko at inabot ang kamay nilang dalawa upang mahawakan. "I promise, after all of these. Ako na po ang bahala doon, you two should have take a vacation too. Tsaka dapat hindi na kayo nagtatrabaho." Inilipat ko ang mga mata kay daddy.

"Especially you, dy. You look old." I grinned, teasing him. He just laughed and tried messing my hair.

"Well, will you still get back if i told you that.." this time, he grinned and i laughed. "Rodleigh is the CEO?" Unti unti kong nabitawan ang kamay nilang dalawa sa narinig, samantalang napawi ang mga ngiti.

"H-he is? Why? I mean how come?" Confusion is on my voice.

"Why not him? He's good in handling such things. At isa pa, hindi naman namin itinigil ang pag-merge ng dalawang kompanya."

"All along.." i muttered.

"I'm sorry for not informing you, hija. Hindi na kami nag-abalang banggitin iyon sa iyo dahil sa nangyari noon." I wasn't mad though. The statement just shocked me big time!

Huminga ako ng malalim bago ipinag-patuloy ang sinabi.

"Yes, dy. It's okay with me. What done is done at tsaka, we're now okay, pinatawad ko na siya. Staying mad, doesn't belong on our vocabulary. And i'm sure that I love Eko more than I loved him." Binigyan ko sila ng isang senserong ngiti bago nag-paalam.

Tinahak ko ang daan patungong kusina para kumuha ng tubig. I forgot to inform Rodleigh about Keisxia's party. Dumalo man siya o hindi ay hindi bale, atleast i notify him.

Nagsalin ako ng tubig sa baso at nilagyan iyon ng tatlong ice cubes. Its cold isn't enough to abridge the heat. Palibhasa ay nasanay na sa malamig na lugar, na kahit tanghaling tapat ay hindi mainit.

Ibinalik ko ang pitcher sa ref pagkatapos ay hinugasan ang basong ginamit at ibinalik sa pinag-kuhaan nito. Akmang aalis na ako nang mamataan ko si mommy, she's walking towards my direction.