Heartless Husband

Birthday Party

Sumapit ang araw ng biyernes, which is Keisxia's birthday. I'm still feeling guilty for what i said towards Rodleigh. I did not expected what actually came out from my mouth. Ngayong kaarawan ni Keisxia ay hindi ko alam kung paano ko siya pakiki-tunguhan. After what happened he's not opening his mouth, kung may sinasabi man sa kaniya si Keisxia ay nginingitian niya lang.

I feel like wanted to apologize, pero ang hindi ko maintindihan ay bakit ko naman gagawin iyon? I can't do it with no apparent reason. I see no wrong with what i said. Ano bang pakialam niya? At anong dahilan niya? O sadyang nag-a-assume lang talaga ako ng mga bagay-bagay?

Simula ng dumating siya kanina ng madaling araw ay hindi niya na ako kinibo o tinapunan ng tingin man lang. Alam kong hindi niya iyon obligasyong gawin, pero pakiramdam ko ako ang dahilan kung bakit biglaan siyang nagka-ganon.

I tried erasing what actually inside my mind dahil hindi naman iyon makakatulong sa dami ng gawain namin ngayon. Remember, hindi kami kumuha ng magke-catering. We decided to do it in our own ways. Marami naman kami at marunong magluto, and besides kaunti lang naman iyong inimbita namin.

Although at first we only want to have a banquet, pero agad na nagbago ang isip ng mga magulang ko. They told me that it should be a memorable one, kesyo ito daw ang unang pagkakataon na mag-celebrate dito si Keisxia ng birthday niya.

Pinaunlakan ko iyong hiling nila, pero limitado lang at hindi ganoon kadami ang taong dadalo. Only friends, relatives at ang mga ka-sosyo nila sa business.

Big event is maybe next time.

Elle will represent as the master of ceremonies for Keisxia's event. So, hindi naman yata magandang tingnan kapag konti at mga kilala mo lang ang mga nandodoon. Para ano pa at mayroong Emcee?

Sa garden gaganapin iyong event ni Keisxia, around 7pm. The event organizer were already there, nagsisimula na silang mag-ayos pero hindi pa ako napadpad doon sa kadahilanang nasa loob ako ng bahay at tumutulong-tulong sa pagluluto.

"Hija, pumunta kana doon. Kami na ang bahala dito." Kanina pa nila iyon sinasabi sa akin. But i still chose to stay.

"Wala naman ho akong gagawin doon."

"Asus, si Keisxia nalang iyong asikasuhin mo, kaya na namin ito dito. At tsaka, maagang pupunta dito iyong mga kaibigan mo hindi ba?" Wala akong nagawa kundi ang tumango dahil iginaya na ako ni Manang palabas ng bahay.

"Oh, siya. Hala! Puntahan mo nalang iyong mag-ama mo doon." Hindi na ako kumontra pa, dahil sapilitan niya akong itinulak sa direksyon papuntang hardin.

I just walked slowly, observing what's around. It feels so good seeing them working together. Biglang gumaan ang dibdib ko at nakaramdam ng kasiyahan. Iyong pakiramdam na parang bumalik sa dating henerasyon ang ikot ng mundo.

Mas lalo akong nasiyahan nang matanaw iyong buong team nila. I haven't yet encountered all of them except Alexis and their head, but through looking unto them you'll sense how they love their passion, how they love what their doing.

Speaking of Alexis.. where is she?

Kamuntikan ng mag-diwang ang sistema ko sa pala-isipang wala siya dito. Subalit, nahagip siya ng paningin ko, not only her but together with Rodleigh and our child. They are probably talking something funny, nag-papalitan sila ng salita sabay tawa habang maya't maya naman ang baling nitong Alexis kay Keisxia.

What is she doing?

Nanliliit ang mga mata kong nakatingin sa kanila. I saw how she tried catching Keisxia's attention, but no response. She tried offering whatever pero todo tanggi ang anak ko na halatang naiinis na.