Season Two: Chapter 18

56 5 19
                                        

R Y O K E N

Paulit-ulit sa utak ko ang mga sinabi kanina ni Kurt.

"Sean Brian is five years in a coma."

Nagulat ako nang biglaan s'yang pumunta ngayon at sabihin sa 'kin ang pagkikita nila ni Clark hanggang sa nalaman n'ya tungkol kay Tairish.

"Tairish is waiting fom him to wake up, just like how we waited for her to comeback, Ryoken."

Agad akong umalis ng bahay nang marinig ko 'yon lahat.

"I thought.. we're the only one who's hurting."

And while on my way to her.

"We fucked up, Ryo."

I can't do anything but to cry.

"We weren't there when she needs us the most."

I'm both happy and frustrated.

Masaya ako dahil alam kong nagkaroon kami ng pag-asa kay Tairish.

But it's frustrating to know she suffered that much without anyone beside her but Clark.

Pilit kong isinantabi ang selos na nararamdaman ko.

Ang importante kinausap n'ya kami at alam na namin lahat ang sagot sa limang taon namin na tanong.

At si Brian.

My Bestfriend.

It's funny how i tried so hard to be a good friend to everyone then forget about him.

Nang makarating na ako sa ospital kung saan ko dinala si Riye noon, ay saglit akong sumandal sa driver's seat at pumikit.

What should i say?

What should i do?

Dahil kahit pagbaliktarin pa ang mundo malaking parte ang naiambag ko sa lahat ng napagdaanan nilang lahat.

Isang malalim na paghinga at bumaba na ako sa sasakyan ko.

Hindi pa ako tuluyang nakakalayo sa kotse nang matigilan ako sa kinatatayuan ko.

Hindi pa ako tuluyang nakakalayo sa kotse nang matigilan ako sa kinatatayuan ko

Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.

My whole body shivers at the moment.

Nakatayo lang s'ya at nakatingin sa cellphone n'ya ngayon.

Tairish Mamarie.

Kanina lang desidido akong tumakbo agad kung sakaling makita ko s'ya pero ngayon hindi ko maigalaw ang mga paa ko.

Tipid s'yang ngumiti habang nakatingin sa cellphone n'ya at doon na nagsimulang tumulo ulit ang luha ko.

It's frustrating..

How her simple gesture always devastates me.

How i'm still madly into her.

Our Counterplay LoveTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon