I'm here at the office, ako lang mag-isa ngayon. Ewan ko kay Josh kung nasaan na siya dahil lumabas siya kanina lang. Nakatingin lang ako sa labas. I see different buildings from different companies. Maganda ang panahon ngayong araw.
Saktong mag-isa ako ngayon, I'm thinking about someone. I'm thinking about Josh.
Mabilis na lumipas ang mga araw, linggo, at buwan. It's been two months and a half since Josh started courting me. Marami-rami na rin ang mga nangyari, dito sa company niya and sa buhay ko. Maybe this is the right time to level up what's going on between us. I know na parang mabilis pero gusto ko na. I want to call him mine, lalo na ngayon.
"Having deep thoughts?" nagulat ako nang may magsalita sa likod ko. Paglingon ko ay si Josh na pala.
Umiling lang ako sa sinabi niya.
I noticed that his hands are behind him, parang may tinatago.
"Anong tinatago mo sa likod mo?" tanong ko sakaniya.
He didn't answer. Instead, he just smiled at me and he came closer to me. I stared at his face, his eyes, down to his nose and lips. I gulped when I realized how close our faces are. Konti nalang at magdidikit na. But before that happens, siya na ang nag-adjust. Lumayo siya ng konti at inayos ang tayo niya sa harap ko. He take a deep breath bago niya ihinarap sakin ang hawak-hawak niya na tinatago niya sa likuran niya.
"For you." he said.
Nagulat naman ako doon. I didn't expect this.
He gave me a bouquet of flowers and chocolates.
Tumingin pa ako sakaniya and he's just smiling. I accepted it, I accepted the flowers and chocolates that he gave me.
"Thank you." I thanked him and smiled a little.
Gusto kong ngumiti ng malaki but I remembered na may plano rin pala ako.
"Ah, Josh." I said, nakatingin pa rin siya sakin. "I t-think it's better if you s-stop this." nauutal kong sambit dahil kinakabahan ako.
I saw how he got confused at what I said. "Stop what?" he confusedly asked. "This." sabi ko. "Stop courting me." sabi ko ng buo ang loob.
I saw how his smile vanished. Umiwas din siya ng tingin sakin.
"You want me to stop? Akala ko-" hindi ko na pinatapos siyang magsalita dahil nagsalita rin ako. "Yes, you should stop." I said.
Hindi siya nagsalita. Nakaiwas pa rin siya ng tingin sakin. I moved closer to him and I held his hand. Napatingin naman siya roon pero agad din umiwas.
"Itigil mo na ang panliligaw sakin dahil simula ngayon," I stopped talking and stare at him. Nakatitig na rin siya sakin, he's waiting sa sasabihin ko. "Simula ngayon, tayo na." sabi ko.
Namilog ang mata ni Josh sa gulat. He didn't probably expect that.
I just smiled at him sweetly.
"Tell me you're not joking" he said.
"I'm not." sabi ko ng nakangiti.
Nagulat ako ng bigla niya akong niyakap. Niyakap ko rin siya pabalik. We hugged each other tight.
"Thank you, love. I love you." he said while we are hugging. "I love you too, love." I said and I gently tapped his back.
I smiled widely. I can feel our heart is beating fast, they are beating for each other.
Nang humiwalay na kami sa yakap ay nagsalita siya. "Akala ko totoo na yung sinabi mo kanina, akala ko ayaw mo sakin." sabi niya. Umiling-iling naman ako habang nakangiti. "Sino bang aayaw sayo? Hindi nga kita mahindian eh." sabi ko kaya pareho kaming natawa.
BINABASA MO ANG
My Boss, My Husband
FanfictionJosh Cullen Santos, the CEO of the biggest company in the country. He almost got everything he needs. Money, house, his company, ano pa ba? Isa lang naman ang wala pa siya e, girlfriend. His parents wants him to get married before he turns 30. Pinip...
