My Boss, My Husband

CHAPTER 31

WARNING: Matured scene ahead. ⚠️

"L-Love, it m-matched." sabi ko kay Josh tsaka ko siya tinignan. He's also looking at me while a small smile is flashed on his lips.

I once again look at the result.

Probability of Paternity: 99.9998%

Hindi ako makapaniwala, I'm so shocked right now.

"Then it's good." Josh said.

"Y-Yung, yung kaibigan mo, yung bestfriend mo, si J-Justin. K-Kapatid ko siya, love!" naiiyak kong sabi.

I stand up and hugged Josh tight. I burried my face on his chest and I unexpectedly cried. Hindi ko alam kung dahil sa tuwa ba dahil alam ko na na si Justin ang matagal ko nang nawawalang kapatid, o pag-aalala dahil hindi ko na alam ang susunod kong gagawin at ang mga pwedeng mangyari. I'm confused.

"Stop crying love" pagpapatahan sakin ni Josh. Nakayakap din siya sakin at hinahaplos-haplos niya ang buhok ko, maya-maya'y hinahagod niya ang likod ko.

Napapapikit nalang ako, umiiyak pa rin. I look frustrated na hindi naman dapat.

Josh continued na patahanin ako. "Okay, cry your frustrations all out. Ilabas mo iyan love, nandito lang ako." I heared him say.

Mas lalo ko nalang hinigpitan ang yakap ko sakaniya. Ewan ko kung bakit, hindi ko na rin alam. I cried in his arms, hindi naman ako iyaking tao pero iba lang talaga kasi ngayon dahil pamilya na ang dahilan, kapatid ko pa na matagal nawala. Umiyak ako nang umiyak hanggang sa gumaan na ang pakiramdam ko. Josh stayed by my side, nakayakap lang din siya sakin.

"S-Sorry love" I apologized nang makahiwalay na ako sa yakap.

"No love, it's okay. Are you feeling better? Gumaan na ba pakiramdam mo?" he asked.

I just nodded while wiping my tears away. Josh handed me water kaya ininom ko iyon.

"What's your plan now love? You can't tell Justin right away na magkapatid kayo." Josh suddenly said.

Tama siya. I sighed before talking. "I know love. Pag-iisipan ko pa kung anong susunod kong gagawin. Pero ipapahinto ko na sa pagpapahanap yung private investigator na hinire ni Mama." sabi ko sakaniya.

Tumango-tango naman si Josh, he's agreeing with me. "Sasabihin mo kay Tita?"

"Ang alin?"

"Na nahanap mo na yung kapatid mo, si Justin." he said.

"Not yet, hindi muna. Saka nalang." I said.

Josh just nodded after that while I stayed silent, I'm still processing the things that I've confirmed.

Nang uwian na kami ay sinabi ko kay Josh na pupuntahan ko lang yung private investigator na hinire ni Mama kaya sinamahan niya ako. Sinabi ko roon sa private investigator na ipapahinto ko na yung pagpapahanap sa kapatid ko. The private investigator hesitated at first dahil dapat daw ay si Mama ang nakikipag-usap sakaniya. Mabuti nalang at napakiusapan namin siya ni Josh at sinabi kong ako nalang ang kakausap at magsasabi kay Mama, kalaunan ay pumayag na rin siya kaya nakahinga-hinga ako ng maluwag.

Hinatid na rin agad ako ni Josh sa bahay. Nag-usap din muna kami saglit ni Mama pero hindi ko muna sakaniya sinabi. Saka nalang, hahanap pa ako ng timing.

Days had passed and I'm happy because it's been one month since naging kami ni Josh. It's our first monthsary today. Umaga na pero hindi ko pa nababati si Josh, mamaya nalang kapag nandito na siya.

I'm still getting ready. Kakaligo ko lang, kakalabas ko palang ng bathroom actually. Nakatapis pa ako ng towel sa katawan and naghahanap pa ako ng isusuot ko sa cabinet kung hindi ko lang narinig na bumukas ang pinto.