My Boss, My Husband

CHAPTER 33

Weeks had passed after our monthsary. Magmula rin pala non ay napagdesisyunan na naming dalawa ni Josh na doon nalang tumira sa bahay niya. Both of our parents are fine with it, para na rin daw may privacy kaming dalawa. Kaya naman paunti-unti ay sinimulan na naming ilipat yung mga gamit naming dalawa roon. And since magkakatao na yung bahay ni Josh, kinumpleto na niya lahat ng kailangan na appliances doon. Akala mo talaga mag-asawa na kami eh.

And one more thing, living in the same roof with Josh is a different kind of feeling. Minsan kasi ay busy siya kapag nasa company kami at nagtatrabaho pero bumabawi naman siya pagkauwi namin ng bahay. He's so clingy. I'm seeing more of his clingy side noong lumipat na kami.

"Love, stay here for awhile. May kakausapin lang ako sa baba." nagpaalam si Josh sa akin. Tumango nalang ako at hinayaan siya. Lumabas na rin siya at naiwan ako rito sa office niya.

Hindi ko na rin pala ginagamit yung mini office na dating work place ko. Pinaayos kasi ni Josh itong office niya last last week and nagpalagay na siya ng table ko beside him. Nag-alangan naman ako nung una dahil paano nalang kapag may kausap siya, edi narinig ko pa yung usapan nila pero sadyang makulit lang siya at pinilit niya ako. Kaya naman everytime na may pumapasok dito na kakausapin siya ay lumalabas muna ako pero kapag busy ako ay nagsstay lang ako, hindi ko naman sila napapakinggan dahil sa sobrang busy ko rin.

Kinuha ko ang phone ko nang marinig kong may tumunog, pero nang tignan ko ay wala namang notification or message sa akin. Narinig ko ulit ang tunog non nang mahagip ng mata ko ang phone ni Josh, he left his phone. Kinuha ko naman iyon at binuksan, alam ko naman passcode ng phone niya.

My brows furrowed when I see messages coming from Nicole. Yes, that Nicole Del Valle. She keeps on texting Josh huh, and most of her messages were not business related. I smirk when Josh didn't reply on her messages. Isa lang ang nagreply doon si Josh, nung nagtanong siya kung natuloy ba ang appointment nila ng Dad niya at ni Josh. And after non ay hindi na nagrereply pa si Josh, tsk, kawawang babae.

Sorry nalang siya.

Ibinalik ko nalang sa table ni Josh ang phone niya. Nabadtrip tuloy ako.

I just continued what I'm doing at pilit kong kinakalimutan iyon. Pero hindi talaga maalis iyon sa isip ko kaya hindi ko namalayan na napagtaasan ko si Josh ng boses.

"W-Why?" takang tanong niya. Alam kong nagulat siya sa inasta ko dahil kalmado naman ako kanina. "M-May nagawa ba ako?" tanong niya.

Hindi nalang ako sumagot at nag-iwas ng tingin, magkasalubong pa rin ang kilay ko. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya pero di ko iyon pinanasin. Until he gently touched my face and made me face him. Tinabig ko naman ang kamay niya at umiwas ulit ang tingin.

Hindi na niya iyon inulit pa pero nagsalita na siya. "Please face me love" I heared him say.

Hindi pa rin ako kumibo. I just stared at the wall instead.

"Face me Sam." he said again but I stayed still. Di ako magpapatinag syempre.

"Samantha isa" nagbilang pa nga.

"Dalawa" dinagdagan ko pa ang bilang niya.

"Tatlo." madiin niyang sabi. "Face me or I will punish you?" my brows furrowed more when he whispered me that.

Punish huh?

I smirked and said, "You can't do that". Sinabi ko iyon ng hindi pa rin tumitingin sakaniya.

"And why is that?" he asked. "We can freely do it here, tayong dalawa lang naman ang nandito." he said.

Naiirita akong tumayo. "Manyak ka talaga"