My Boss, My Husband

CHAPTER 47

Umaga na nang magising ako. My body felt tired from what I and Josh did last night. I gulped when I remembered that he came inside me. Wala naman ata akong dapat na ipangamba dahil alam naman niya ang ginawa niya. And besides, we're now engaged. He just proposed to me last night. I smiled when I remember it.

Umayos ako ng pagkakahiga tsaka humarap sakaniya. He's still sleeping kaya tinitigan ko muna siya. I touched his cheek, yung isang daliri ko naman ay tinrace ang kilay niya. Wala, nagagandahan talaga ako sa kilay niya. After I traced his eyebrows, I planted a soft kiss on his lips. Inayos ko rin ang comforter na nakabalot sa katawan namin. Pagkatapos ay siniksik ko naman siya tsaka ko siya niyakap. Ipinikit ko ulit ang mga mata ko, maaga pa naman ata.

Few minutes after, naramdaman ko na ang paggalaw ni Josh. I opened my eyes tsaka ko siya tinignan. Kinukusot-kusot niya pa ang mga mata niya.

I smiled and greeted him. "Goodmorning love" malambing kong saad sakaniya.

He looked at me then greeted me also a goodmorning. He also kissed me on the top of my head.

Itinaas ko ang kamay ko kung nasaan ang singsing. I stared at it for a while bago nagsalita. "Ang ganda ng singsing love" sabi ko. Yumakap din siya sakin bago nagsalita. "Syempre, maganda rin kasi yung pinagbigyan ko niyan." sabi niya. Namula ako kaya isiniksik ko nalang ang mukha ko sa dibdib niya.

Maya-maya lang ay naisipan ko nang bumangon. Bumangon na ako sa pagkakahiga, nakatakip pa rin yung comforter sa katawan ko.

"Get up love. We still have a work to do at your company." I said to him.

"Later love. Maaga pa naman ata." he said.

Napatingin ako sakaniya nang maramdaman ko ang kamay niya na humahaplos sa likod ko. Pababa sa beywang kaya sinamaan ko na siya ng tingin. Magsisimula nanaman ata.

Iniwas ko ang tingin sakaniya. I looked for my nighties na suot ko kagabi. Nang makita ko na ay inalis ko na ang comforter na nakatakip sa katawan ko. Ramdam ko na may nakatingin sakin kaya tumingin ako kay Josh. I saw him looking at me intently kaya sinamaan ko siya ng tingin.

Habang nagbibihis ako ay biglang nagring ang phone ni Josh kaya parehas kaming napatingin doon. Josh reached his phone tsaka sinagot ang tawag.

"Yes?" rinig kong sagot niya sa tawag.

Samantalang tumayo na ako pakatapos kong maisuot ang damit ko. Dahan-dahan ang pagtayo ko at medyo paika-ika akong naglakad papuntang CR. Naghilamos at nag-toothbrush na ako. Sakto namang pakatapos ko ay ang pagpasok ni Josh. I glanced at him and his now wearing his boxers.

"Bukas nalang tayo pumasok." rinig kong sabi niya habang pinupunasan ko ng dry towel ang mukha ko. "Bakit naman? It's still early love, tinatamad ka nanaman." sabi ko.

Rinig ko ang pagbukas ng faucet so alam kong naghihilamos na siya.

"Early." he said. "Tanghali na kaya." he said and he chuckled.

Nagtataka naman akong tumingin sakaniya. Anong tanghali? Sabihin niya tinatamad nanaman siya.

Hindi ko nalang siya pinansin tsaka lumabas na ng CR. I get my phone tsaka iyon binuksan, I'll check if he's telling the truth na tanghali na nga. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko kung anong oras na. Josh is not lying! Malapit nang mag-alas dose ng tanghali! It's 11:47 AM.

Ramdam ko si Josh sa likod ko kay nilingon ko siya. "What the hell?" tangi ko nalang na nasabi.

He didn't say anything. He just chuckled at hinila ako, napaupo siya sa kama at ako naman ay napaupo sa lap niya. He gave me a quick kiss on the lips.

Tumayo na ako tsaka siya hinila rin patayo. "Let's go downstairs. I'm starving, let's eat." aya ko sakaniya. Hindi naman siya umangal at nagpahila lang sakin.

"Ako na magluluto love" sabi niya kaya pumayag na ako at hinayaan siya.

Nang makababa na kami sa hagdan ay dumiretso si Josh sa kitchen para magluto habang ako naman ay dumiretso sa sala at nagbukas ng TV. It's twelve noon pero kani-kanina lang kami nagising. Sabagay, I didn't even know kung anong oras na kaming nakatulog kagabi.

Hinayaan ko si Josh sa kitchen na magluto. In times like this, kapag hindi kami nakakapasok ni Josh ng office ay mas prefer ko na kumakain kami ng lutong bahay lang. Nakakasawa rin kasi kung puro sa labas or kaya inoorder yung kinakain namin. At kapag nandito kami sa bahay, minsan ako ang nagluluto at minsan naman ay si Josh, salitan lang naman kami.

Pagkaraan ng kalahating oras, I don't know kung kalahating oras ba o mga forty minutes ay nilapitan na ako ni Josh. He said na tapos na siyang magluto at kakain na kami. He cooked tinola. Simple lang but I really appreciate it.

Who would've know that a CEO like him had a mindset like this. Simple lang, mabait, and he cares about others.

Hours had passed at hapon na. May dalawang beses na tumawag kanina kay Josh galing sa company at may tinatanong na kung ano. Sinabihan ko siya kanina na pumasok nalang kami dahil sayang naman, may oras pa pero bukas nalang daw. Parang nakonsensya ako kanina dahil bilang secretary niya, trabaho ko pa rin iyon, may trabaho pa ako sa company niya. I don't know what other people in the company think about me, about us. Maybe their talking behind my back at ayaw kong ganoon.

Iwinaksi ko nalang sa isipan ko iyon at nagfocus nalang sa ngayon. Since alas-kwatro na ng hapon ay napatingin ako sa labas. May mangilan-ngilan na halaman kasi sa labas kaya naisipan ko na magdilig, tutal ay wala naman akong ginagawa.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo sa sofa pero pinigilan ako ni Josh na nasa tabi ko lang. I gave him a questioning look.

"San ka pupunta?"

Sumulyap ako sa labas tsaka tumingin sakaniya. "Dilig." tangi kong sagot. Matiim na tumitig sakin si Josh pakasagot ko. What's wrong with him?

"Dilig?" pag-uulit niya. I just nodded as a response. "Eh nadiligan palang kita kagabi ah. Gusto mo ulit? Then sure love, sino ba naman ako para tumanggi."

Agad ko siyang nabatukan dahil sa sinabi niya. Ibang dilig pala ang iniisip.

"Tumigil ka Santos! What I mean is that I will water the plants." sabi ko sakaniya, kunwaring naiinis.

Tumawa lang siya pagkatapos kaya iniwan ko na siya sa sala.

Lumabas ako tsaka pumunta sa mga halaman. May water sprinkler na nandoon kaya kinuha ko iyon. May faucet din sa gilid kaya doon na ako kumuha ng tubig. Pakatapos ay nagsimula na akong magdilig. Hindi naman marami ang mga halaman na nasa may garden kaya mabilis lang akong natapos.

Papasok na sana ako sa loob but Josh is waiting for me at the door. He's smiling while looking at me so I raised a brow at him.

"Ang sipag naman ng asawa ko. Masipag na nga sa office, masipag pa sa bahay." sabi niya.

I playfully rolled my eyes on him.

"Correction. Magiging asawa palang." pagtatama ko sakaniya kaya napanguso siya.

I know he's just teasing me pero napangiti ako nang sabihan niya akong masipag.

Kapag nasa office kasi kami, hindi porket boyfriend ko siya ay hindi na ako magtatrabaho ng maayos. I still normally act as his secretary. Kapag nga may ka-meeting siya sa ibang company ay tinatawag ko siya minsan na 'Sir'. When I'm not on the mood ay tinatawag ko talaga siyang Sir sa company kaya minsan ay naiinis siya.

Pero kahit na ganon, sa bandang huli ay tatawaging ko parin siya sa callsign namin.