unicode
ထယ်ဟျောင်းဟာ ကားနောက်ခန်းမှထိုင်နေရင်း မိမိရဲ့ဖုန်းကိုလည်း သေချာကိုင်ထားမိသည်။ ဂျက်စတင်နဲ့ပတ်သက်နေ၍သာသူပါလာခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဂျက်စတင့်ကို ဒီလူနဲ့ထိပ်တိုက်လည်းမတွေ့စေချင်။ အကြောင်းမှာသူကိုယ်တိုင်က ဂျက်စတင့်အကြောင်းကိုသိနေတာကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဂျက်စတင် ဂျယ်မင်ကို ဘယ်လောက်ကြည့်မရသလဲ သူသိသည်။
အခုဂျက်စတင်မသိသေးတဲ့ ဂျက်စတင့်အကြောင်းဆိုတာလည်း သူအရင်သိထားသင့်သည်လို့ထင်မိသည်။ ဒါမှသာ စိတ်ညစ်စရာစိတ်ရှုပ်စရာကိစ္စမျိုးဖြစ်နေရင် သူက ဂျက်စတင့်ကိုသေချာချော့မော့ပြီးပြောပြလို့ရမှာ။
ကွန်ဒိုတစ်ခုရဲ့ ကားပါကင်မှာ ကားရပ်သွားခဲ့သည်။ ဂျယ်မင်က ကားပေါ်ကဆင်းပြီးတံခါးလာဖွင့်၏ ။ ထယ်ဟျောင်းသူ့ကိုခပ်တည်တည်နှင့်ပြန်ကြည့်မိပါသည်။ ဒါ့အပြင် ယုံလည်းမယုံချင် ။
ကားပေါ်ကမဆင်းပေဘဲ ခပ်ပေပေနဲ့ပြန်ကြည့်နေတဲ့ ထယ်ဟျောင်းကိုဂျယ်မင်က သဘောတကျရယ်သည်။ သွားစွယ်တွေပေါ်သည်အထိ။
"ကျွန်တော်ဆရာ့ကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး မယုံရင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ဖုန်းဆက်ပြီးခေါ်ထားမလား။ ဒီကိုဘယ်လိုလာရမလဲ ကျွန်တော်လိပ်စာပြောပေးမယ်"
ထယ်ဟျောင်းသူ့ဆီကနေအကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ ကားပေါ်ကနေဆင်းလာလိုက်၏။ ထိုအခါဂျယ်မင်က ကားတံခါးကိုပြန်ပိတ်ပြီး ..
"ကျွန်တော့်တိုက်ခန်းကိုသွားရမယ် .. စာရွက်စာတန်းတွေက အကုန်အဲမှာ"
"ကျွန်တော်မလိုက်ဘူး .. ဒီကိုပဲယူခဲ့ပေးပါ"
"ဟ့! ဆရာကတော့ ခက်သား"
ဂျယ်မင်ဟာ ခေါင်းကိုကုပ်သေးသည်။ ပြီးတော့မှ သူ့ကားရှေ့တံခါးကိုပြန်ဖွင့်ကာ အထဲကနေတစ်ခုခုလှမ်းယူသည်။
ခပ်သေးသေးဓားတစ်ချောင်းဖြစ်တာကြောင့် ထယ်ဟျောင်းရင်ထဲဒိန်းခနဲဖြစ်သွားကာ မျက်လုံးတွေဝိုင်းစက်သွားရသလို ခြေတစ်လှမ်းလည်းနောက်ကိုဆုတ်လိုက်မိ၏ ။ ဒါကိုလည်း ဂျယ်မင်ဟာ သဘောတကျနဲ့လှောင်ရယ်ပြန်သည်။
