Nagising ako kinaumagahan ng bahagyang gumalaw si Brandon habang nakahiga ako sa ibabaw niya. Without malice ofcourse. Nasanay lang talaga akong matulog sa ibabaw niya since we're young. Often times he carry me while singing a lullaby until I fell asleep. He's really caring ,no doubt.
I stared at him while he's a bit snoring. Cute. Humiga muli ako sa kanyang dibdib hanggang sa manggigil ako, so I bit him. He groaned but he did not complain. He's really cute.
Hindi parin siya nagising at lalo pang hinigpitan ang pagkakayakap sa akin na para bang sini-secure niyang hindi ako malaglag sa kama. Umayos din sya ng higa kaya ramdam na ramdam ko na lalo ang abs niya. Napangiti ako sa naisip.
''Brandon.'' I called him but no response. I tried my best to wake him up through sniffing his armfit pero wala parin.
Napabuntong hininga nalang ako ng maisip na ang bango pala ng kili kili niya kahit hindi pa sya naliligo. Pogi sya eh. Natawa ako sa naisip ko.
Nagtagal pa kami sa ganoong posisyon hanggang sa makaramdam ako ng gutom.
I tried to wake him up pero wala parin. I don't even know how to cook. What am I going to do then?
Iniangat ko ang mukha ko at pinagmasdan siya na mahimbing paring natutulog. I sniffed. ''Gutom na ako.'' mahina kong bulong at saka muling isinubsob ang mukha ko sa dibdib niya.
I sobbed. ''Brandon I'm hungry.'' I said while still sobbing.
Nagulat nalang ako nang biglang bumangon si Brandon galing sa pagkakahiga. Ofcourse kasama ako dahil nakahiga ako sa kanya. ''Why?'' I suddenly asked.
He freaked out. ''Bakit ngayon mo lang ako ginising?'' he burst out. Nagulat ako sa pagsigaw niya kaya lalo lamang akong napaiyak. 'Kanina pa kaya kita ginigising. Gusto ko sanang sabihin kung hindi lang ako nahihirapan huminga dahil sa pag-iyak.
''Hey I'm not mad at you.'' malambing niyang sabi while caressing my back. Hindi parin ako tumigil sa pag-iyak kung kayat tumayo na siya mula sa pagkakaupo sa kama habang karga ako.
''Hey stop crying, hindi ako galit.'' he said while swaying na para bang nagpapatulog ng isang bata. ''Hindi ako galit princess.'' aniya nang hindi parin ako umiimik.
''If you're not mad, then Why are you shouting?'' humihikbi kong sagot. I felt his hand caressed my back again while I hold tighter into his neck.
''I shouted because your crying. Dapat tinulak mo nalang ako sa kama kung hindi mo ako magising.'' masuyong aniya.
Seriously.
''Now tell me. What's the problem?'' he ask again. Inilayo niya rin ng bahagya ang mukha ko at saka sinimulang punasan ang mga luha ko.
Huminga muna ako ng malalim bago sumagot. ''I'm hungry.'' I answered before I hug him again.
I heard him chuckle while he's walking towards the door still carrying me. ''I'll cook then.'' he said
BINABASA MO ANG
My Spoiled Brat Princess
Ficción GeneralShe can get whatever she wants, but not his heart.
