His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 2 ~

{Megan}

Wat ongemakkelijk bleef ik in het midden van het donkergroene kantoor staan en probeerde ik de bezorgde blik van de conrector te ontwijken. Een zucht rolde over mijn lippen, terwijl ik me mentaal voorbereidde op het gesprek dat komen ging.

'Of het goed gaat thuis?' herhaalde ik langzaam. 'W-waarom vraagt u dat?'

Meneer Zwart gebaarde me te gaan zitten en voorzichtig nam ik plaats aan zijn bureau. Ik had zo geen zin in dit gesprek.

'Nou, Megan, dit is al de tweede keer in zeer korte tijd dat ik je hier zie. Wil je soms ergens over praten?'

'Een week,' zei ik, en hij keek me fronsend aan.

'Sorry, wat?'

'Twee keer in één...' Ik zuchtte. Wat had het ook voor zin? Het zou de situatie alleen maar erger maken.
'Laat maar,' zei ik snel. 'Gaat u verder.'

Hij knikte, mijn andere opmerking negerend. 'Het zou goed mogelijk zijn dat je gedrag ergens anders vandaan komt. Gaat het misschien thuis niet zo goed? Ik weet dat je al een lange tijd alleen met je vader woont en dat je moeder-'

'Ik wil niet over mijn moeder praten,' zei ik snel. 'En thuis gaat het prima.'

Dat was een leugen, maar dat hoefde hij niet te weten.

Ik perste een glimlach op mijn gezicht en keek de man zo vrolijk mogelijk aan. Even dacht ik dat hij weer verder zou vragen naar de oorzaak van mijn zogenaamde, problematische gedrag, maar gelukkig begon hij te glimlachen en knikte begripvol. De man mocht dan vaak overdreven bezorgd zijn - hij wist meestal wel wanneer hij moest stoppen met doorvragen.

'Goed,' ging hij toen verder, waarop ik een zucht liet ontsnappen. 'Omdat dit wel de tweede keer in een week tijd is, ben ik genoodzaakt om je een passende straf te geven.'

Shit. Nee, hè.

Ik knikte en beet op mijn lip. Een straf? Daar had ik dus echt geen zin in. En alleen omdat meneer Spier per se mij moest hebben! Het was echt oneerlijk.

'Vanaf morgen moet je één week nablijven, elke dag na school tot vier uur.'

Ik kreunde. 'Maar dat is morgen dan drie uur lang nablijven,' zei ik zo zielig mogelijk, waarop de conrector knikte.

'Klopt. Daarom hoef je maar één week. Sorry, Megan, maar het is niet anders. Ik heb meneer Styles vanochtend dezelfde soort straf gegeven en het zou niet eerlijk zijn om jou dan te laten gaan.'

Meneer Styles.

'Dus... de nieuwe jongen moet meteen al nablijven?' floepte ik eruit, waarna ik mijn wangen rood voelde worden.

Ik moest echt beter gaan nadenken voor ik wat zei.

Meneer Zwart knikte en glimlachte naar me. Wat moest hij nu wel niet van me denken?

'Klopt,' antwoordde hij toen. 'Nieuw of niet - voor iedereen gelden dezelfde regels.'

Misschien was nablijven dan zo erg nog niet.

'Dat begrijp ik,' zei ik netjes, waarna ik opstond en wachtte op het teken dat ik mocht gaan.

'Ga maar gauw pauze houden, Megan, en zorg ervoor dat ik je hier niet gauw weer zie tijdens de les!'