His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 13 ~

{Megan}

Ik zucht als ik die avond met een bord eten op mijn bed ga zitten. Mijn vader is, zoals gewoonlijk, weer te dronken om eten te maken en dus moet ik het zelf weer doen. Gelukkig heb ik nog een pizza in de vriezer kunnen vinden. Niet dat alleen eten zo erg was, maar ik wist dat het niet zo hoorde. Ik zou niet alleen moeten eten. Mijn vader zou, net zoals de meeste vaders - of überhaupt ouders - gewoon avond eten voor me moeten klaarmaken en dat samen met mij opeten. Een tijdje geleden hebben we bij biologie geleerd dat het eetmoment heel belangrijk is voor de ontwikkeling van kinderen, dat dat een moment van rust moet zijn, maar ik kan me de laatste keer dat ik gezellig met mijn vader aan tafel heb gegeten niet eens herinneren. Laat staan überhaupt een rust moment ervan maken.

Maar het was nou eenmaal zo.

Ik heb er een tijdje geleden al vrede mee gesloten. Of, nou ja, de situatie geaccepteerd. Ik wist dat het nooit zou gaan veranderen. Niet in de nabije toekomst, althans. Als mijn vader een goeie vader wilde worden voor mij, moest er heel wat gebeuren. Dingen die hij niet zelf kon - zoals afkicken. Mijn vader zou alleen kunnen veranderen als hij zou stoppen met drinken, en ik heb al lang geleden geaccepteerd dat de kans dat dat gebeurt nihil was.
Als die er al was.

In stilte nam ik een hap van mijn pizza en keek ik uit het raam. Het uitzicht dat ik had was mooi - prachtig, zelfs. Een klein stukje gras strekte zich uit richting de rand van het bos dat recht achter ons huis lag en wierp een rustgevende gloed over me heen. Zo voelde dat, althans. Vaak deed het me denken aan de film Twilight, aan de momenten dat Bella in haar kamer bij de vensterbank zat te denken aan Edward, haar grote liefde.

Misschien kon Harry mijn Edward zijn.

Ik schudde mijn hoofd en nam nog een hap van mijn pizza. De gedachte aan Harry alleen al deed mijn binnenste kriebelen. Hij liet me dingen voelen die ik nog nooit gevoeld had, en dan bedoelde ik dat niet op een seksuele manier. Niet dat we seks hadden gehad of zo, maar alsnog. Ik had nog nooit met jongens gezoend, alleen nog maar geflirt. Maar dit... Harry's ogen alleen al deden meer vuurwerk in me exploderen dan iemand anders ooit had gedaan, en dan die kus...

Fuck, die kus.

En toen moest denken aan zijn woorden.

'Ik wil dat je precies doet wat ik zeg.'

Wat hield dat überhaupt in? Moest ik zijn eten gaan maken als hij dat aan me vroeg? Drinken pakken wanneer hij dat wilde? Zo kwam het over, zo zouden de meesten denken dat het bedoeld was - maar ik was geen slaaf.
En ik wist dat hij het niet zo bedoelde. De sfeer van het gesprek, de donkere toon van zijn stem...

'Ik wil je alles leren.'

Opeens schoot ik overeind. Ik verslikte me bijna in mijn pizza en hoestend liep ik naar mijn bureau om mijn telefoon te pakken.

'Op één voorwaarde.'

'O mijn god, o mijn god...'

Opeens werd het me duidelijk.

Zo snel als ik kon ontgrendelde ik het apparaat en drukte ik op het nummer van mijn beste vrienden onder mijn sneltoetsen. Na drie keer overgaan werd er opgenomen -

'Harry Styles wil me lessen geven!' schreeuwde ik meteen, Kira's begroeting negerend. 'En ik denk dat het seks lessen zijn - wat moet ik doen?!'

'Meg, jeez, rustig,' hoorde ik Kira zeggen. 'Hij wil wat?'

Ik ademde diep in en uit. Rustig nou, zo snapte Kira er niets van.

Maar hoe kon ik nou rustig doen?

'Harry en Ethan namen me mee naar een vijver nadat ze erachter waren gekomen dat ik die SMS had gehad en-'

'Wacht - wat?' riep Kira aan de andere kant verbaasd. 'Ze zijn erachter gekomen?'

Ik grinnikte kort. 'Van alles tot nu toe vind je dat het meest bijzondere?'

'Vertel het me snel en vertel me alles!' schreeuwde mijn beste vriendin door de telefoon. Ik was even vergeten dat zij vanaf het nablijven nog niks wist. Het enige wat zij wist was dat SMS'je en....

'Ik kom naar je toe,' zei ik toen resoluut. 'Dit is te veel om via de telefoon te vertellen.'

'Maar je vader dan?' vroeg ze bezorgd.

Welke vader?

'Ik klim wel uit het raam,' antwoordde ik zelfverzekerder dan ik me voelde, terwijl ik de pizza opborg in een doos en deze in de lade van mijn bureau legde - want wie weet at ik hem straks nog op - en richting het raam liep.

'Tien minuutjes,' zei ik, waarna ik het raam opende. 'Be ready.'

'Ja, ja, doe nou maar voorzichtig!'

Ik knikte, meer tegen mezelf dan tegen Kira - niet dat ze dat überhaupt zou kunnen zien - en hing toen de telefoon op. Het apparaat liet ik in mijn broekzak glijden en een tikkeltje onhandig klom ik door het raam en liet ik me op mijn billen van het schuine dak glijden. Bij de goot draaide ik me om en ging ik aan de dakrand hangen, terwijl ik me met mijn vingers bleef vasthouden.
Ons huis was gelukkig niet zo hoog.

Zodra ik volledig aan de rand hing en enkel mijn vingers nog het dak vasthielden, liet ik me vallen. Zodra mijn voeten het gras raakten liet ik mijn knieën buigen en gehurkt kwam ik terecht op de grond. Ik voelde een kleine pijnscheut door mijn enkel schieten, maar verder was er niets aan de hand.

Nou ja, los van het feit dat ik stiekem het huis uitgeglipt was, dan.

En Harry Styles me les wil geven.

*
*