His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 42 ~

///—///

Café de Rode Dame zag eruit als een regelrechte plaats delict. Om het gehele gebouw was een politielint gedrapeert, met zo'n 5 meter ruimte tussen de bakstenen en het felle geel. Hier en daar liepen wat agenten rond - sommige pratend met getuigen, anderen gehuld in een witte overal met een zwart koffertje in de hand: de technische recherche.

'Wat doen die hier?' vroeg Mark de Wit verbaasd zodra ook hij zijn oog had laten vallen op de drie mannen in het wit. 'Er is toch geen inbraak of moord gepleegd?'

Henk koning haalde zijn schouders op en parkeerde zijn Volkswagen Scirocco tegenover de kroeg. Het ronken van de motor viel weg en hij trok netjes de sleutel uit het contactslot, voordat hij zich tot zijn partner wendde.

'Ik denk dat wij niet de enige zijn die op de hoogte zijn gesteld. Als dit echt in verband staat met de zaak van het meisje De Graaf, is dit helemaal niet zo'n raar spektakel.'

Mark knikte. Ook hij wist dat als het hier ging om de dader - of daders - van de moord op Anna de Graaf, de technische recherche alles behalve overbodig was. Wellicht konden zij vingerafdrukken of DNA vinden, wat ze vervolgens konden vergelijken met dat wat bij het lichaam van het meisje aangetroffen was.

'Kom, laten we gaan praten met het hoofd van deze PD.'

De mannen stapten uit de auto en liepen naar de afgezette kroeg. Rechercheur Koning begroette een aantal collega's die aan de voorkant van het pand bezig waren, waarna hij en zijn partner de kroeg binnenstapten en naar de persoon liepen die ogenschijnlijk de leiding had over dit hele tafereel.

'Goedenavond,' zei de rechercheur, zodat de vrouw in het blauw zich omdraaide. 'Volgens mij hebben wij elkaar via de telefoon gesproken.'

'Goedenavond, mannen,' begroette ze hen vriendelijk maar toch serieus. 'Dat klopt. Sheila Kouradi.'

Ze stak haar hand uit en beide mannen schudden deze.

'Rechercheur Henk Koning. Dit is mijn partner Mark de Wit.'

'Aangenaam, mevrouw Kouradi,' zei Mark netjes, waarop ze glimlachend naar hem knikte.

'Insgelijks. Ik zal gelijk ter zake komen, ik heb jullie niet voor niets op dit tijdstip nog laten komen. Dit moet je zien.'

Ze gebaarde hen om haar te volgen richting de bar. Ondertussen sloeg de rechercheur haar snel gaande: een gezette, getinte vrouw met een knap gezicht en lang, steil haar dat in een hoge staart door een zwart elastiekje bij elkaar werd gehouden. Hij schatte haar niet veel ouder dan veertig. Waarschijnlijk was ze gestationeerd in bureau Noord, het dochterbureau van Zuid. De twee werkten nauw samen - Noord was voornamelijk gespecialiseerd in zedendelicten en Zuid, het bureau waar Henk Koning werkte, had een grote afdeling van Moordzaken. Bij dit soort kwesties, waarbij er vermoed werd dat er meer gaande was dan een ordinaire moord of crime-passionel, combineerden beide bureaus vaak hun mensen. Londen was nou eenmaal een grote stad met veel criminaliteit.

'Hier is het gebeurd,' zei Sheila, terwijl ze gebaarde naar een hoek van de kroeg, vlak naast de bar. 'Volgens de barvrouw kregen twee mannen ruzie en wilden ze elkaar aanvliegen. Gelukkig kwam een bezoeker tussenbeide. Gelijk daarna zijn de mannen weggegaan - apart van elkaar. Volgens getuigen reden ze beide op een motor, een Harley Davidson wel te verstaan.'

'Hmm.' De rechercheur fronste en bekeek de schade. Er lagen twee barkrukken om, waarvan één een poot miste, alsof een van de mannen deze eraf getrokken had om als wapen te gebruiken. Ook lag er flink wat drank op de grond, voor zover dat nog niet opgedroogd was. Verder leek het niet anders dan een normale vechtpartij die net niet uit de hand was gelopen.

'Waarom denkt u dat dit te maken heeft met de moord op Anna de Graaf?' vroeg Mark toen aan de vrouw, alsof hij Henks gedachten kon lezen. 'Tot zo ver lijkt het mij een gewone ruzie.'

Sheila knikte en haar ogen begon te twinkelen, alsof ook zij het gevoel had dat ze een doorbraak maakten. Henk kende dat gevoel als geen ander, en meteen fleurde hij op.
Er was meer.

'Los van het feit dat twee gasten van dezelfde motorclub ruzie hebben, werd er nog iets heel bijzonders gezegd,' legde ze uit. 'De man met de bruine krullen zou tegen de ander geroepen hebben dat hij uit de buurt moest blijven van een meisje, voordat zij, en ik citeer: net zoals de andere zou eindigen.'

De rechercheur fronste. 'En jij denkt dat het hier om Anna de Graaf gaat?'

Sheila knikte, maar haalde tegelijkertijd haar schouders op. Het was alsof ze vrij zeker was van haar zaak.

'Die kans acht ik vrij groot, ja,' zei ze vervolgens. 'Het is anders wel erg toevallig.'

Henk Koning knikte en wisselde een blik met zijn partner, die hetzelfde leek te denken. De theorie was misschien nog niet bewezen, maar het was zeker een onderzoekje waard. Daarbij kwam dat ze ook niet veel anders hadden.

'Goed,'  zei de rechercheur, 'we gaan het onderzoeken.'

\\\—\\\\