His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 11 ~

{Megan}

We zaten hier nu al minstens drie kwartier. Denk ik. Veel was er nog niet gebeurd - oké, afgezien van de intensiteit waarmee Harry tegen me praatte en gosh, de mysterieus-heid rondom de jongen was echt verslavend - maar echt iets wat te maken zou kunnen hebben met de SMS'jes die ik had gezien? Nee. Gelukkig niet.

'Ik ga maar eens.'

De stem van Ethan deed me opschrikken. Meteen voelde ik een vreemd soort gekriebel in mijn buik ontstaan - oké, vergeet dat, het was niet vreemd: het waren zenuwen - en nerveus schuifelde ik heen en weer op de grote steen.
Harry daarentegen leek geen spier te verrekken.

'Ik zie jullie morgen wel weer op school,' zei de getinte jongen vervolgens, waarna hij zich van zijn rots liet glijden en zijn hand opstak. Harry keek even op, knikte naar hem en richtte zijn blik weer op het water. Ik, daarentegen, probeerde Ethan met mijn ogen te smeken niet weg te gaan - maar hij zag het niet. Of wilde het niet zien.

Fuck. Nu was ik alleen met Harry Styles.

Ik keek toe hoe Ethan steeds verder en verder mijn gezichtsveld verliet. Het luide geronk van zijn motor was nog een aantal minuten te horen - maar daarna was het stil.

Oh, God - wat nu?

'Dus, eh, wil je hier nog blijven?' zei ik zachtjes, terwijl ik voorzichtig naar Harry keek.

De jongen ademde uit en draaide zich op de steen om naar mij. Zijn blik ving de mijne - zijn groene ogen hielden me gevangen.
Alles om me heen leek plotseling stil te staan. De tijd, de achtergrond geluiden en zelfs de natuur vervaagden naar een andere dimensie, waardoor alleen hij en ik nog op deze wereld waren. Alle gedachtes, alle angsten - alles verdween.

Totdat zijn handen mijn gezicht voorzichtig vastpakten.

Een explosie van warmte raasde door mijn lichaam. Ik voelde mijn wangen warmer worden, terwijl ik geruisloos keek naar de jongen voor me. Hij bracht zijn gezicht dichter bij de mijne, en ik voelde zijn adem op mijn huid kietelen.

'Je bent mooi,' fluisterde hij.

Ik kon me niet bewegen. Hij was zo mysterieus, zo betoverend, dat het wel leek alsof hij een vampier was die me in zijn macht hield. Die me alles liet doen wat hij wilde.

En ik vond het allesbehalve erg.

Harry keek van mijn ogen naar mijn lippen en weer terug. Mijn hele lichaam tintelde van de spanning - wat ging hij doen?
Ik was volledig in de ban van hem.
Hem en hem alleen.

De jongen beet op zijn onderlip.
'Ik wil je kussen.'

O mijn god.

'Mag ik je kussen?'

Ja. Ja, ja, ja!

'A-als mijn vader daar achter komt...' stamelde ik, maar de jongen schudde zijn hoofd en boog naar me toe. Zijn lippen raakten zachtjes de mijne.

'Dan moet hij er maar niet achter komen, hè.'

En toen kuste hij me. Eerst zacht en teder, toen harder. Zijn handen pakten mijn schouders vast en hij trok me dichter naar zich toe. Zijn lippen waren warm, en mijn hele lichaam leek te zweven. Mijn gedachten werden wazig en gewillig liet ik me meevoeren in zijn kus.

'Vind je dat fijn?' fluisterde hij tussendoor, waarop ik zachtjes knikte.

'J-ja.'

Na enkele seconden lieten zijn lippen de mijne los en ik knipperde verbaasd met mijn ogen. Een tijdje bleef ik hem aankijken, compleet verrast door het hele gevoel dat zijn kus me had gegeven. Het was alsof ik zojuist in een achtbaan had gezeten en tegelijkertijd was verwend met duizenden cadeautjes. Het was.... het was....

Het was onbeschrijfelijk.

'Was dit je eerste kus?' vroeg hij toen, waardoor mijn bubbel van extase uit elkaar knapte. Met een ruk werd ik teruggebracht naar de realiteit.

Ik was vast en zeker slecht.
Hij vond het niks.
Had ik het nu al verpest? Vroeg hij het daarom?

'Megan - was dit je eerste kus? Ja of nee?'
Zijn stem werd baziger, dominanter, wat mijn onderbuik alleen maar meer liet kriebelen.

Waarom deed hij dit met me?

'Ik wil dat je nu antwoord geeft.'

'S-sorry,' zei ik snel, mijn ogen neerslaand. 'Ik, eh...'

Hoe moest ik nou in godsnaam toegeven dat ik nog nooit iets met een jongen had gedaan? Al die jaren had mijn vader het verboden. Hij dreigde constant met mij op straat te zetten, als ik ook maar iets met een jongen zou doen, en dat nam ik altijd heel serieus. Nog steeds.
Waarom zou Harry dat ooit begrijpen?

Niet dat ik een keuze had. Iets zei me dat hij het zou weten als ik loog.

'Ja,' besloot ik daarom maar met een zucht. 'Dit was de eerste keer. Ik heb nog nooit-'

'Ik kan het je leren, weet je,' onderbrak Harry me opeens, waardoor ik verbaasd opkeek naar zijn diepe, groene ogen. 'Alles.'

'Leren?' herhaalde ik vragend, waarop hij serieus knikte - en god, die blik... die extreem sexy blik werd nog mijn dood.

'Ik wil je alles leren,' fluisterde hij hees, waarna hij opnieuw naar me toeboog en een kus op mijn lippen gaf. 'Op één voorwaarde.'

Ik zou alles doen.

'W-wat dan?'

'Ik wil dat je precies doet wat ik zeg.'

*
*