His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 16 ~

{Megan}

Het was lang geleden dat ik het zo spannend vond om naar school te gaan. Met alles dat nu gaande was, voelde het alsof ik een nieuwe leerling was geworden en dit de eerste dag van het jaar was. Zelfs toen ik het plein opliep en zoals altijd Jacob en Paul, mijn beste vrienden, zag staan, was het nog anders dan anders.
En natuurlijk zagen zij dat ook.

'Vertel,' zei Paul dan ook meteen zodra ik hen met een knuffel had begroet.

'Wat bedoel je?' antwoordde ik zo nonchalant mogelijk. Tevergeefs, natuurlijk.

'We zagen al van een kilometer afstand dat er iets gaande is met je,' verduidelijkte Jacob. 'Zoals altijd.'

Ik haalde mijn schouders op. Moest ik het hen vertellen? Of juist niet? Aan de ene kant waren ze mijn beste vrienden - dus zou ik ze alles moeten vertellen. Aan de andere kant wist ik zeker dat ik dan sowieso niet alles zou kunnen zeggen. Ik bedoel, Harry had me letterlijk gewaarschuwd over de gevolgen van het SMSje. Of, nou ja, als ik die aan iemand zou laten lezen. Dat deel zou ik dus sowieso niet kunnen vertellen.

Maar het deel over het kussen toch wel?

'O god, ze wordt rood,' zei Paul plagerig. 'Gaat dit weer over die Ethan en hoe-heet-ie-ook-alweer?'

Ik zuchtte. 'Harry Styles.'

'Zie je wel!' riep Jacob naar Paul, waarop ik vragend mijn wenkbrauw optrok. 'Dokken jij.'

'Vooruit maar weer,' zuchtte Paul, waarna hij zijn vriendje tien euro overhandigde. 'Omdat jij het bent.'

'Wacht - hebben jullie om mij gewed?' riep ik verontwaardigd.

'Technisch gezien,' begon Jacob, 'hebben we niet om jou gewed...'

'... maar om je crush!' maakte Paul triomfantelijk af.
Ik grinnikte hoofdschuddend. Waarom verbaasde me dit eigenlijk ook? Die twee wisten altijd wanneer een jongen mijn aandacht had getrokken.

Maar ze wisten niet hoe erg het was.

'Dus,' zei Paul. 'Zeg op, wat is er ge-'

Maar een diepe, donkere stem onderbrak hem uit het niets en ik verstijfde meteen bij het horen van mijn naam.

'Megan.'

Mijn hart sloeg een tel over en ik hapte geschrokken naar adem. Mijn wangen werden roodgloeiend en nerveus draaide ik me om.

Holy. Shit.

Hij was lang.
En gespierd.
En knap.
Echt knap.
Zijn blonde haar was achterover in een knotje gebonden en zijn leren jas stond hem zó goed, dat ik zelfs Jacob en Paul naar adem hoorde snakken. Deze man was Harry Styles en Ethan Meilani in het kwadraat - en fuck, wie was hij? - waardoor ik nu al helemaal niet meer wist hoe ik mezelf moest gedragen.

Kom op Meg, sprak ik mezelf streng toe. Koppie erbij.

'Megan Jones, toch?'

Ik slikte. 'J-ja, dat ben ik.'

De man knikte en stak zijn hand uit. Voorzichtig pakte ik deze vast, en ik werd meteen verrast door de zachtheid waarmee hij me een handdruk gaf.

'Mijn naam is Clay,' zei hij toen met een diepe stem, waarop ik verlegen knikte.

Clay? Ik kende geen Clay...

Snel scande ik de blonde god die voor me stond. Hij leek te oud om hier op school te zitten - ik gokte hem zo'n eind twintig, begin dertig - en ik kon hem ook niet herkennen als één van papa's vrienden.

Wie was hij dan wel?

'Zou je even met me mee willen lopen?' vroeg hij vervolgens, waarop ik hem verrast aankeek.

'Waarom?'

Hij glimlachte en liet me helemaal warm worden van binnen.

Fuck.

'Dat hoor je dan wel. Ik beloof je dat ik geen vieze, oude man ben die op iets raars uit is - ik heb gewoon een paar vragen over je vader.'

Nu verslikte ik me bijna. 'Mijn vader? Weet u dat heel zeker?'

Ik kon me niet voorstellen dat iemand ook maar geïnteresseerd was in mijn zuipende, verwaarlozende vader. Zeker niet iemand zo knap als Clay. De enige reden die ik hiervoor kon bedenken, was dat papa in de nesten zat. En big time.

'Jouw vader is toch Ricardo Jones?'

Ik knikte. 'Ja.'

Helaas.

'Dan zijn mijn vragen inderdaad over jouw vader,' lachte hij toen, waarop ik mijn schouders ophaalde.

'Oké, nou, eh, dat kan wel.'

Clay knikte tevreden en ik draaide me snel om naar Jacob en Paul, die met open mond naar me stonden te staren. Of, nou ja, naar Clay.

'Ik ben zo terug,' zei ik een beetje overbodig. 'Tot zo.'

***
**
*