His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 28 ~

{Megan}

De Engelse les verliep prima, zoals altijd. Natuurlijk was ik afgeleid door het SMS'je dat ik van Harry had gekregen, het berichtje waarin hij zei dat ik er goed uitzag, maar verder kon ik prima opletten en zelfs enigszins meedoen. Het gaan van de schoolbel kwam dan ook verassend snel, en zodra we het lokaal uitliepen trok ik Kira aan haar arm de toiletten binnen.

'Kijk wat hij me heeft gestuurd!' fluisterde ik enthousiast, waarna ik het berichtje aan haar liet zien.

'Mijn god, wat lief!' riep ze enthousiast. 'En ik dacht nog wel dat hij je gewoon compleet negeerde.'

Ik knikte. 'Anders ik wel.'

We gingen beide even gauw naar het toilet en werkten onze make-up bij, waarna we weer terug de gang opliepen en ons vast naar het volgende leslokaal begaven. Geschiedenis, één van de vakken die ik het minst erg haatte. Gelukkig was het examenjaar, en konden we hierna een richting kiezen die we écht leuk vonden.

'Kijk nou naar hem,' zei Kira zwijmelend, terwijl we bij de deur van het lokaal wachtten totdat het tijd was om naar binnen te gaan. 'Hij is zo sexy.'

Grinnikend volgde ik haar blik. Ethan liep, samen met Harry, nonchalant door de gang. Hij keek niet één keer opzij naar alle meisjes die over hem heen zaten te kwijlen, alsof hij compleet in zijn eigen wereld zat mooi te doen met Harry. En eigenijk was dat misschien hetgeen hen beide nog het meest aantrekkelijk maakte - het feit dat ze niet eens hun best ervoor deden. Ik bedoel, je had hier best wel wat leuke jongens op school zitten - knap, ook - maar die lieten het ook meteen merken. Als in, je kon zien dat ze van zichzelf wisten dat ze knap waren.

'Oh shit, ze komen hierheen!' riep Kira nerveus. 'Snel - doe gewoon.'

Ik wist niet precies wat Kira onder 'gewoon' verstond, maar ik zag hoe zij meteen haar ogen op allesbehalve de jongens richtte en volgde maar gewoon haar voorbeeld. In mijn ooghoek zag ik hoe Harry en Ethan dichterbij kwamen en snel verzon ik een onderwerp om over te praten.

'Heb je de nieuwe aflevering van Temptation Island al gezien?'

Kira knikte. 'Ja, bizar toch. Ik snap niet dat je aan zo'n programma meedoet, dat is vragen om problemen-'

'Wie vraagt hier om problemen?'

Ik voelde mijn nekharen overeind vliegen en een pot met vlinders in mijn buik ontploffen. Ongemakkelijk glimlachend draaide ik me om, waarna ik meteen Harry's diepe, groene ogen ontmoette. Ik voelde mijn knieën knikken en mijn handen klam worden, terwijl ik koortsachtig naar een antwoord zocht.

'N-niemand,' zei ik. 'We hadden het over, eh, Temptation Island.'

Harry rolde met zijn ogen. 'Serieus, jullie ook al?' zei hij zuchtend, waardoor ik meteen spijt had van mijn eerlijkheid. 'Ethan is daar ook al helemaal weg van.'

'Ja, nou... wacht - wat?'

Ik keek verbaasd opzij naar Kira, bij wie een lach om haar lippen vormde. Daarna verplaatste ik mijn blik naar Ethan, die een tikkeltje nerveus (?) aan zijn jack begon te pulken.

Ethan keek naar reality programma's? Kira's favoriet...

'Nou, helemaal weg van is ook een beetje overdreven, hoor,' zei hij zacht. 'Ik vind het gewoon grappig.'

Ik zag Kiara zo mogelijk nóg meer zwijmelen en hoorde Harry grinniken. Het was een zeldzaam geluid, en op dat moment realiseerde ik me eigenlijk pas dat ik Harry bijna nooit zag lachen. Of, nou ja, wel lachen - maar niet oprecht. De meeste glimlachen waren sarcastisch of juist minachtend. Maar dit gegrinnik? Dit was oprecht. Logisch, ook, want Ethan was zijn beste vriend...

Was dat eigenlijk wel zo?

Doordat Harry en Ethan vanaf dag één samen naar school waren gekomen en sindsdien onafscheidelijk leken, was ik er automatisch vanuit gegaan dat ze beste vrienden waren. Maar was dat eigenlijk wel zo? Misschien waren ze gewoon goede vrienden... of broers.

Oké, nee, geen broers. Dat kon ik me niet voorstellen.
Broeders, dan?

'Megan? Joehoe - is dat goed?'

Ik schrok op uit mijn gedachten en keek mijn beste vriendin vragend aan. Voor de zoveelste keer was ik weer van de wereld geweest met mijn gedachten - oeps.

'Of het oké is dat ik straks na school met Ethan meega? Ik zou je ja helpen met de voorbereiding voor dat etentje met-'

'Prima!' riep ik snel, terwijl ik Kira doordringend aankeek. Ze had zich bijna versproken en Harry laten weten dat ik, volledig tegen hem ingaand, met Clay uit eten ging vanavond. Plus dat Jake en Paul dachten dat papa mij meenam.

'Welk etentje?'

Ik rolde met mijn ogen naar Kira en keek daarna Harry aan, minder verlegen dan normaal. Wie was hij ook om te zeggen dat ik iets niet mocht doen? Het was niet zo dat we vriendje en vriendinnetje waren.

Toch durfde ik sowieso de waarheid niet te zeggen.
Oeps.

'Met mijn vader. Hij wil praten,' zei ik, de klemtoon expres op het laatste woord leggen.

Harry vernauwde zijn ogen. Ik wist precies waar hij aan dacht - dat briefje - maar gelukkig zei hij er niets over. In plaats daarvan ontspande hij zijn blik en toverde hij zijn klassieke, sexy halve lachje tevoorschijn.

'Tot hoe laat?'

Hoezo?

'Geen idee,' zei ik schouderophalend. 'Het is mij nog maar de vraag of het doorgaat.'

Harry knikte, en ik zag dat hij nadacht. Waarschijnlijk zou hij het nooit uitspreken, maar ik wist eigenlijk bijna zeker dat hij me verdacht van het feit dat ik gewoon met Clay uit eten ging.

En hij had gelijk.

'Bel me maar als het klaar is, dan haal ik je nog even op.'

En voordat ik kon antwoorden, verdwenen de jongens het lokaal in. Perplex staarde ik naar de deur, terwijl ik Kira naast me hoorde gieren.

'O mijn god, Meg! Hoe is dit gebeurd?'

'Goeie, eh, vraag,' stamelde ik, nog steeds verbaasd door wat er net was gebeurd. Harry wilde me ophalen na het etentje. Het etentje dat niet met papa was, maar met Clay.
En ik kon er donder op zeggen dat hij daar achter kwam.

Shit.

***
**
*