His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 53 ~

{Megan}

De frisse buitenlucht deed wonderen. Na de openbaring van Harry, de uitleg over mijn vader en de hele heisa eromheen, voelde ik me misselijk en verward. Het was allemaal zo surrealistisch, alsof het niet meer mijn leven was waarin het allemaal gebeurde. Mijn vader, de man die ik sinds mijn moeder verdwenen was alleen nog maar had zien aftakelen, bleek gewoon een totaal ander iemand te zijn. Een alter ego, een spion, een undercover crimineel - het sloeg allemaal zo nergens op. Hoe dan, was het enige wat er door mijn hoofd spookte. Hoe. Dan.

Ja, toen mijn moeder uit ons leven verdween, waren we opeens verhuisd naar ons huis huidige in Londen. En ja, mijn vader was veel weg 's avonds, was vaak erg geïrriteerd en gedroeg zich niet meer zoals vroeger - maar daar had ik altijd de drank de schuld van gegeven. Hij verdween naar de kroeg, zoop zich klem, kreeg een kwade dronk en reageerde dat op mij af. Daarbij had ik altijd het idee dat hij de verdwijning van mijn moeder aan mij verweet. Maar dit alles - de drank, mijn moeder, de verhuizing...

Ik wist niet wat hiervan nog waar was en wat niet.

'Gaat het?'

Ik beet op mijn onderlip en keek opzij naar de jongen waarmee dit allemaal was begonnen. Harry Styles, die samen met zijn beste vriend - en blijkbaar letterlijk partner in crime - nieuw op onze school was gekomen en zijn pijlen op mij had gericht. En ja, ook dat was iets nieuws. Vanaf het begin had ik al het idee gehad dat Harry me niet moest, maar dat ik het uiteindelijk door mijn eigen gedrag voor elkaar had gekregen dat hij zich openstelde naar mij. In contact kwam met mij. Me meenam naar het water, aanbood om mij 'lessen in de liefde' te geven en alles wat daarbij hoorde. Al deze dingen hadden gevoeld als geluk, stom toeval, en nog altijd snapte ik niet dat ik de link tussen Harry en Clay niet duidelijker had gezien. Waarom had ik niet meer vraagtekens gezet bij alle vragen die hij over mijn vader had gesteld, toen, op het schoolplein? Waarom, waarom, waarom.

'Wat nu?' zei ik hardop, meer tegen mezelf dan tegen Harry, zijn eerdere vraag compleet negerend. 'Ik kan nu toch niet naar huis gaan en doen alsof er niets is gebeurd? Daarbij - Clay is nog steeds vermist, er loopt een gek rond die het blijkbaar op ons heeft gemunt en die blonde rechercheur hoort er nu ook zelfs bij. Wat is dan in godsnaam op dit moment de volgende stap?'

Harry fronste en keek me doordringend aan. Zijn blik sprak boekdelen - hij was bezorgd. Bezorgd om mij, bezorgd om de situatie, bezorgd om zijn vrienden - bezorgd om zichzelf.
Misschien.

Dat laatste was ik niet zo zeker van.

'Ik snap dat je nu niet naar huis wilt en niet gewoon maar wilt doen alsof er niets gebeurd is,' begon hij, waarbij ik meteen aan zijn stem hoorde waar dit heenging, 'maar je hebt niet zoveel keuze, Meg. Als je nu wegblijft, gaat je vader zich zorgen maken - en dan nog niet eens te spreken over je school... dat willen we niet. Hoe meer vragen er ontstaan, hoe dichterbij mensen bij de antwoorden komen.' Hij wreef mijn zijn handen over zijn gezicht en het viel me ineens op hoe moe hij eruit zag.

'En dan heb je ook nog die twee jongens, waarvan één Kira's broer is.'

Verrast keek ik op. 'Paul en Jacob?'

Harry knikte. 'Ja. Los van het feit dat ook zij zich gaan afvragen waar jullie zijn - Kira en Jacob wonen nota bene in hetzelfde huis - is er nog iets wat je moet weten.'

Ik zuchtte - natuurlijk wist Harry ervan. Voordat hij ze daadwerkelijk zei, wist ik de woorden al in mijn hoofd te horen.

'Meg, ik ga je nu iets vertellen, maar je moet me beloven dat je niet in paniek raakt,' hij draaide zich naar me toe en raakte zachtjes mijn arm aan, 'Paul koopt wekelijks cocaïne, en niet van zomaar iemand.'

Ik slikte en knikte langzaam. 'Dat weet ik.'

Harry's ogen werden groter en verbaasd keek hij me aan. 'Dit - dit weet je?'

Ik knikte. 'Ja. Ik, eh...' ik pauzeerde even, terwijl ik de beelden van de avond dat ik Paul had betrapt in het steegje weer naar boven haalde, 'ik heb hem betrapt terwijl hij op iemand wachtte. Hij heeft me alles verteld.' Ik voelde Harry's vragende ogen op mijn gezicht brandden en voegde er toen aan toe: 'Dit is namelijk niet de eerste keer dat het gebeurt, snap je.'

Medeleven was op Harry's gezicht te lezen. Ik zag het in zijn ogen, zijn blik, alsof het hem oprecht wat deed. En hoewel hij ook snel weer terug veranderde in zijn gebruikelijke, serieuze zelf, was het een moment geweest waarin onze connectie even aan het licht kwam en de jongen wederom bewees dat hij geen hart van steen had.

En dat deed me goed.

'Luister,' begon ik, mijn blik van hem afwendend, 'Paul heeft hier eerder problemen mee gehad, een tijd terug. Het zal altijd een deel blijven van zijn leven, of hij nou wil of niet, en dat betekent dat het ook altijd een deel van mijn leven zal blijven. Van mij, maar ook van Kira en Jacob. Zoals je zelf waarschijnlijk al wel had begrepen,' ik pauzeerde even om hem aan te kijken, 'zijn wij met zijn vieren erg close en is er niets dat daar tussen kan komen.'

Harry knikte bedachtzaam. 'Oké, Megan, ik hoor je. Het is alleen...'

'Alleen wat?' herhaalde ik, om te benadrukken dat er niets was wat hij nu kon zeggen waardoor ik mijn drie beste vrienden zou laten vallen.

Zelfs de situatie omtrent Harry en deze hele shit-show niet.

'Het is alleen dat hij zijn dope bij de verkeerde persoon koopt,' maakte Harry zijn zin af.

'Is een drugsdealer op zichzelf niet al een verkeerd persoon?' merkte ik nuchter op, om de gecreëerde spanning te verbreken, maar Harry schudde driftig zijn hoofd. Ik zag aan zijn gezicht dat hij moeite had om zich in te houden, en ik begon me langzaam af te vragen wat dit zo moeilijk voor hem maakte. Hij kende Paul toch niet eens? Waar kwam al die frustratie dan vandaan?

'Hij koopt zijn cocaïne bij Lex,' zei Harry toen, zijn kaken bijna op elkaar geklemd. 'En Lex werkt voor Pitbull.'

Oh.
Fuck.

***
[A/N]
Lieve lezers!
Ik wil jullie nogmaals bedanken voor al het lezen, stemmen en reageren tot nu toe, dit motiveert mij enorm om verder te gaan. Ik probeer nu vaker te posten, hopelijk vinden jullie een beetje dat dit lukt! Mijn streven is wekelijks of om de week.

Dan nog iets leuks! Ik en mijn vriend zijn samen muziek aan het maken, en wij hebben ons eerste nummer uitgebracht. Het is Drum&Bass, ik zou het enorm waarderen als jullie een klein momentje nemen om het te luisteren  en misschien zelfs feedback willen geven, het zou veel voor mij betekenen! ❤️

Dit is de link naar het liedje op SoundCloud: https://soundcloud.com/somnianl/somnia-get-me-original-mix

En deze naar het liedje op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=eflyIct0ekU

Alvast heel erg bedankt en see you at the next chapter, shit's about to go doooown. 💯