His Lessons ft. Harry Styles [Nederlands] #WinnerWattys2019

~ Hoofdstuk 39 ~

—————-
Het was buiten koud en nat. De zomer maakte plaats voor de herfst, terwijl iedereen langzaam richting de feestdagen begon te leven. Het was nog niet zover dat er kerstlichtjes werden opgehangen, maar ze waren al wel degelijk te koop in zowat elke winkel. Hier en daar werden zelfs al kerstliedjes gedraaid.

Maar niet door hem. Nee, hij had een hekel aan de feestdagen. Oké, Kerst kon best gezellig zijn, hoor, met al die lichtjes en al het eten, maar goede herinneringen had hij er niet aan. Vervelende herinneringen, zelfs. Dit alles maakte dat hij het liefst niets te maken had met al dat verplichte feestdagen gedoe.

Bedenkelijk haalde Ethan een hand door zijn haar, terwijl hij zijn partner gadesloeg. Al minstens een halfuur had de jongen met de krullen, tevens zijn beste vriend, bedenkelijk voor zich uit gestaard. Zelfs zijn biertje was onaangeroerd en inmiddels dood. Ethan kon niet goed peilen wat er in zijn hoofd omging... misschien was hij nerveus voor hun volgende opdracht? Clay had nog altijd niet precies verteld wat het was, maar de jongens wisten maar al te goed dat het iets groots ging zijn. Iets met een oude bekende... Ethan had zelfs de naam 'Tornado' een keer horen vallen.

'Zeg,' begon hij zodra de stilte zijn parten ging spelen. 'Waar zit je eigenlijk met je gedachten?'

Harry haalde zijn schouders op. 'Bij van alles en nog wat.'

Ethan snoof en zuchtte. Hij wist dat doorvragen geen zin had - Harry was waarschijnlijk niet in de stemming om te praten. Toch wilde hij weten wat er gaande was, want dit was ook geen doen.

'Kom op broer, iets meer informatie?' vroeg hij daarom voorzichtig, waarop Harry zijn rug rechtte en zijn beste vriend eindelijk een blik waardig gunde.

'Wat wil je weten?'

Ethan haalde zijn schouders op. 'Gewoon, man. Wat is er aan de hand? Zo ken ik je helemaal niet.'

'Tja,' zei Harry, waarna hij het biertje oppakte en het vocht een beetje liet ronddraaien in zijn glas. 'Wat niet?'

Ethan zuchtte ongeduldig. De jongen kon hem toch op zijn minst iéts vertellen? Het was niet zo dat ze elkaar nog maar kort kenden - ze hadden wel meer shit meegemaakt.

'Oké, vooruit,' ging Harry vervolgens verder, waardoor Ethans aandacht weer werd getrokken. 'Er zijn wat zaken die... die mogelijk een gevaar kunnen gaan vormen.'

'Een gevaar?'

De jongen met de krullen knikte. 'Ja. Een gevaar, vooral voor mij.'

Ethan slikte. 'Hoezo?'

'Nou...' Harry stond op, liep om de bar van het clubhuis heen en gooide zijn bier leeg in de gootsteen. 'Je weet toch die bijeenkomst in de aula? Over dat meisje?'

Ethan knikte. 'Ja? Wat is daarmee?'

Harry spoelde zijn glas om en hield het vervolgens onder de tap. 'Ik denk niet dat dat zomaar een loze moord was.'

Ethan trok zijn wenkbrauwen op. 'Hoezo? Weet je daar meer over dan?'

Harry schudde zijn hoofd, liep met zijn volle biertje terug naar de barkruk en nam weer naast zijn partner plaats. 'Niet per se, maar ik heb wat dingen gehoord.'

Nu was de jongen zijn aandacht al helemaal getrokken. Wat kon Harry hierover weten? Het was toch niet zo dat hij het meisje kende?

Of... of wel?

'Wat heb je dan gehoord?' vroeg hij nieuwsgierig.

'Er gaan geruchten,' sprak Harry zacht, waarna hij een slok van zijn bier nam. 'Geruchten over de dader.'

Ethan haalde zijn schouders op. 'Dus? Wat heeft dat met jou te maken?'

'In principe niet zoveel,' zei Harry op serieuze toon, 'maar ik was met haar voor het gebeurde.'

Als reactie op de woorden van zijn beste vriend, viel Ethan bijna van de barkruk af. Snel ging hij weer recht zitten, keek zijn partner onderzoekend aan en vond toen uiteindelijk zijn woorden terug.

'Ben je serieus? Dat meen je niet. Harry...' Hij slikte, koos zijn woorden zorgvuldig. Hij wilde er kostte wat het kost voor zorgen dat zijn partner zich in geen enkel opzicht door hem bedreigd voelde.

'Dat meen ik wel,' verzuchtte deze, waarna opnieuw een slok uit het glas verdween. Hij zag er moe uit.

'Maar...' begon Ethan voorzichtig, 'hoe ken je haar dan? Waarom was je met haar?'

Harry haalde zijn schouders op. 'Puur toeval. Maar serieus, de verkeerde plaats op het verkeerde moment. Er is alleen een probleem...'

Ethan slikte. Veel erger dan dit kon het toch niet worden?

'En dat is?' vroeg hij behoedend.

Harry schudde zijn hoofd. 'Ik heb haar achtergelaten. Ik heb haar achtergelaten, en daarna is ze vermoord.'

Het werd opeens doodstil in het clubhuis.

***

**