Storms In His Heart (Art Boys Series#1)

Chapter 27

Chapter 27 Baltaxar

"We tried talking to her hijo,pero buo na ang desisyon ng Señora."Inalo ako ni Lola nang maiyak ako sa sinabi niya.Mabilis na tinabihan ako ni Ate Alira at niyakap ako.

"Ambrielle,tahan na."

"I really want to stay Ate."Umiyak na naman ako at suminghap ng hangin."Ayokong umalis sa lugar na nakasanayan at kinalakihan ko na."Nagdadamdam na sabi ko at mas humigpit ang yakap niya sakin.

"Ambrielle,you need to be strong."Hinarap ako ni ate at hinawakan ang magkabila kong balikat."This is the moment you need to be independent.Napaaga nga lang."She cheered me up and squeezed my shoulders.

"I'm scared ate."Pagamin ko.

"At bakit ka matatakot??You still have us Ambrielle,kami ng Mama."Sabi niya at pinunasan ang mga luha ko.

"So you believe in me??"Tanong ko at nagtingininan muna sila ni Lola bago siya sumagot."You don't believe me."Binawi ko agd ang tanong ko.

"Ambrielle listen."Ani ate nang nagsisimula na naman akong maiyak at lumuha."We believe in you,i believe in you."Diin niya.

"I know Jahara's capabilities naging kaibigan ko siya,but what you said earlier was shocking and really unbelievable."Sabi niya na muling sinulyapan ang Lola."Totoong kapag narinig ng buong angkan nila ang alibi mo..."Tumigil siya at huminga ng malalim.

"Baka ipakulong ka nila."She breathed.

Sa una palang pala ay dehado nako....

"That's why we remained quite hijo.We knew this will happen and if we continue to clear things out,mas lalo silang magagalit sayo.Hindi mo pa ganoong kakilala ang pamilya nila."Litanya ni Lola at hinagod ang ulo ko."Naniniwala kami sayo Ambrielle."Ngumiti siya.

"L-ola...."Nagsi-agusan na naman ang luha ko pisngi at umiyak na naman."Ahhhh!!"Humagulgol ako habang hawak hawak ang dibdib kong naninikip.Pinatahan naman nila ulit ako.

At least kahit papano alam kong may naniwala sakin.Kahit papano may kakampi ako at may nakinig sa mga dahilan ko.Kahit papano may umintindi sakin kahit na may mali rin ako.

"Sinakal kaba niya??"Naawang tanong ni Ate Alira at sinipat ang leeg ko.Umiiyak na tumango ako at napatakip naman siya ng bibig."Oh god."Bulalas niya at niyakap ulit ako."I don't what to say."Pahabol na sabi niya.

"A-akala ko po mamamatay nako."Suminok pako at nagsumbong na parang bata na inagawan ng candy."T-takot na takot po ako."Humikbi ako at naluha sila sa narinig.

"Jahara."Sambit ni Ate at lumuluhang umiling iling nalang.

Pinilit nila akong kumain matapos nila akong patahanin pero wala talaga akong gana.Agad nakong naligo at may pinahid si ate sa leeg ko para daw sa mga marka.Pinilit ko ding matulog pero hindi ko kaya,the scenes keeps flashing back in my mind.Hindi sila mawala,ang mga iyak at sigaw ay naririnig ko parin.Ang takot at ang kaba na dinulot nito sa pagkatao ko ay hindi mabura sa pandama ko.Ang mga markang nasa leeg ko ay magihilom pero hinding hindi ito mabubura sa ala ala ko.

Soon i will heal but i won't forget.

Kinabukasan ay maaga nila akong pinakilos.Madilim pa sa labas ng bintana ko ng maligo ulit ako at magpalit ng damit.Ate Alira combed my thin long hair.Sinuot din niya ang spectacles ko at siyang pumili ng damit ko.

I wore a white oversized hoodie na pinatungan niya ng jean blazer.My cardigan pants is in nude undertone at isang pares na puting rubber shoes.

She already packed my things at lahat ng mga kailangan ko.Palabas na kami ng mansyon at hindi ko maiwasang malungkot ulit.I'm leaving,for real at hindi ko alam kung makakabalik pako dito.

The walls,furnitures,ceilings and the other details of the mansion ay tinandaan ko bago ko lumabas.Paglabas namin ng teresa ay bumungad si Tatang Selo at Ate Basyang na nagaabang samin.

"Magpakabait ka sa pupuntahan mo Brie."Payo ni Tatang saka ngumiti sakin.Nagpipigil akong tumango sa kaniya at ngumiti.

"Brie,naniniwala ako sayo ah??Pakabait ka anak."Ani Ate Basyang at niyakap ako.I hugged her back at lumuha na."Wag ka ng umiyak batang to oh."Aniya at pinunasan pa ang luha ko."Larga na."Ngumiti ulit siya.

Hila hila  ko ang maleta ko habang lumalakad kami papunta sa main gate ng lupain.Nakatitig lang ako sa maliit na gubat kung nasan ang sapa na tambayan ko,ang punong silungan ko at ang libingan ng alaga ko.Sinulit ko na ang natitirang oras para kabisaduhin ko ang minahal na tanawin.

The two guards in the post open the small gate for us.Tahimik lang ang mga itong pinanood kaming makalabas ng mansyon.Bumungad samin ang panibagong kalsada at ang mga pine trees na hindi na bago sa paningin ko.

"Ambrielle."Liningon ko si Ate Alira na bitbit ang dalawang bag ko at ngumiti sakin."Magpakatatag ka ha??"Pagpapaalala niya at huminga muna ako ng malalim bago tumango.

We saw Lola walked to a foreigner man na nakasandal sa isang kotse.He was white and had this blonde hair.Fine body and tall,maganda rin ang postura.I saw him blessed to Lola at marahang ngumiti dito.Lola's face was serious at sinenyasan kaming lumapit ni Ate.

"Ate..."Tawag ko pero ngumiti lang siya sakin at tumango.

"It's okay."She mouthed.

"This is him,Ambrielle Celestine."Ani Lola sa lalaki.The guy looked at me in awe,fascinated and amazed by me.Nagtataka naman akong tumingin kay Lola na nginitian ako."He's Amielle only son "Dagdag ni Lola.

"You really looked like your mother Ambrielle."The man's soft voice echoed in my ears.He smiled at me like an angel,the sincerity in his eyes is kinda comforting.It was weird dahil hindi ako makaramdam ng takot sa kaniya.

"Uhm.....Lola??"Bumaling ako kay Lola,nanghihingi ng paliwanag mula sa kaniya.

"This is Arsenio Baltaxar,your mom's husband and your Stepfather."Ani Lola at tumatangong ngumiti ang lalaki sakin.

What??

"My mom's husband??"Mahinang tanong ko sa sarili.I was absorbing what Lola said nung magsalita si Ate Alira na nasa tabi ko.

"Sa kanila ka na titira Ambrielle."Tumingin siya sakin."You're going to meet your mom."At ngumiti ito.

AN

Good morning,kumusta kayo??