Dream

14

Tatlong buwan na ang nakalipas simula ng manligaw sa akin si Ethan. Lately he had this power to blur everything around me whenever he was near. Pakiramdam ko kahit pag hinga niya, naririnig ko. Yung powers niya na pasayahin ako ay parang hindi nauubos. Ang simpleng pag sulyap o pag titig nga lang nya sa akin, buo na agad ang araw ko. Before this I knew exactly what he could give me—kilig, inspiration, kaba. These days, I was feeling more than all that.

His face. His smile. His eyes. His voice. Everything about him was affecting me. Everything about him was stirring something inside me. Was this called falling in love? Ito na ba yon?

"Girls, gathered your things! Pupunta tayo sa Pampangga, ikakasal daw bukas ang Tita Candice nyo." Bungad sa amin ni Mommy pagkababa ko sa kitchen area. Wala pa ako sa sarili dahil kagigising ko lang.

"Biglaan?" tanong ni Ate Reese.

"Shot gun married... Alam niyo naman ang lola niyo," mukhang frustated si Mommy. "Nabuntis e, wala na tayong magagawa at nandyan na."

"Kailangan ba nandon tayo?" Hershey asked. Kumuha pa siya ng tubig sa fridge at halatang antok pa.

"Nakapag-booked na ang Daddy nyo pauwi. Sa Pampangga na tayo magkikita-kita and it's a family matter... So yes, dapat nandon tayo, Hershey. Kayo lang ang pamangkin niya at wala namang ibang aasahan na kapatid yon dahil dalawa lang kami."

I just smiled and go back to my room to fix my stuff. Nung marinig kong pauwi ang daddy, kinabahan na agad ako. Syempre uuwi talaga yon dahil close sa kaniya si Tita Candice. Kinakabahan lang ako dahil hindi ko nanaman alam kung paano ako makikisama sa kanila.

Mom told us to bring a yellow dress to make a formal color sa kasal ni Tita since biglaan nga. Hindi naman siguro kami magtatagal doon kaya konting damit lang din ang dala ko. Gabi na kami naka alis dahil may mga inasikaso pa si Mommy sa shop niya. 

Umupo ako sa pinakalikod ng sasakyan dahil gusto kong mahiga. SUV naman ang ginamit namin kaya maluwag ang space. Kinuha ko din agad ang earphones sa bag ko at nag spotify para makinig ng music. Kanya kanya kaming gamit ng gadgets magkakapatid dahil hindi naman kami magkukwentuhan sa byahe.

Maya maya, e kusang ngumiti ang bibig ko nang makita ang chat ni Ethan. Hindi ko alam kung normal lang ba tong nararamdaman ko dahil kakaibang kaba ang dala non sa dibdib ko.

Ethan: goodevening :)

Kisses: goodevening.
Otw kami sa pampangga biglaan.
Uuwi din si Dadddy.