Dream

30

"Ang ganda!"

Nakatingin ako sa ibaba at nakangiting pinapanuod ang mga ulap na nilaglagpasan namin.

"Those clouds are the reason why I fell in love to be come a Pilot." he whisppered to me.

Papunta kami sa Boracay at swerte namang si Tito Tim ang naging piloto. Sabi ni Tito Tim, dito sa Air line na ito sila nagkakilala ng mommy ni Ethan kaya masaya siya ngayon na nakapagpalipad ulit siya rito. International Air line na kasi si Tito at nirequest lang siya na mag palipad ngayon.

"Alam mo ba? First time kong makasakay ng eroplano." nakita ko ang mukha ni Ethan nang ibunyag ko yon. Natawa tuloy ako.  "Ang OA mo naman magulat!"

"Di nga? Bakit? Seryoso ba?"

"Hindi naman kami nag babakasyon e... Busy ang parents ko palagi." I gave him a small smile. Nahihiya ako sa kaniya dahil wala akong masayang pamilya gaya ng kaniya. Tinignan niya ako ng matagal bago niya hinalikan ang noo ko.

"Don't worry... I will show you the world." sabi niya. At alam kong sinasabi niya yon para pagaanin ang nararamdaman ko. "Just be patient for me okay? Wait until I become a pilot."

Ngumiti ako sa kaniya to assure that I will be patient waiting for him. Excited na akong marating niya ang pangarap niya. Excited na akong makita siyang ginagawa ang lahat ng bagay na gusto niya. Wala akong ibang hiling para sa kaniya kundi marating niya ang lahat ng gusto niyang marating. 

Wala pa atang isang oras nang makarating kami sa Caticlan. I looked at Ethan and he just winked at me. Im just happy dahil siya pa ang kasama kong sumakay ng eroplano at si Tito Tim pa ang nagpalipad non. Hanggang sa makalabas kami sa airport pakiramdam ko nakalutang ako. Nagtagal kami ng kaunti dahil may inasikaso siya bago kami sumakay sa isang SUV. Saka lang nag sink in sa akin na nasa Boracay na kami nang sumakay kami ng speed boat. Pagkababa sa speed boat, sinalubong kami ng driver nang isang van mula ata sa isang hotel. Ilang minuto lang ang byahe nung makarating kami sa hotel na binook niya para sa amin.