Dream

24

Nang mapag-isa ay nag post ako ng picture ni Ethan. Kuha ko yon sa kaniya sa coffee shop dahil ang cute niya tignan kanina habang nag papa-baby sa akin. Hindi ko na rin ikinagulat nang mag post din siya ng picture ko.

He always like that. Broadcasting me in public. Hindi ko nga alam na gagawin ko din yon. I mean, I was not much into publicity but then, I wanted the world to know how grateful I was to have Ethan in my life.

Ethan makes me happy. Yung happy na parang energy drink ganon. Kahit gabi ang hirap matulog kasi parang apaw yung energy ko, parang hindi ako mapakali. Yung happy na nakaka-inspire, yung happy na bawat araw masaya ako kasi lagi siyang nandyan para iparamdam sa akin na kamahal mahal ako. Ganito pala pag tinatrato ka ng tama? Ang saya pala ng healthy relationship.

Nag patuloy lang ako sa pag scroll sa social media. Napatigil lang ako nang makita ang post ni Ate Reese. It was her selfie with her passport. Hindi ko tuloy napigilan ang sarili na iclicked ang pangalan niya para ma-stalk ang account niya. Ngayon ko lang naman chineck ang account niya, hindi ko nga rin alam kung bakit at para saan pa. 

Hindi pa ako nakakatagal sa pag stalk sa kaniya, e nasasaktan na ako. Halos lahat ng post niya ay family picture... kaso wala ako don. Iniscroll ko pa yon until I saw a picture of her with Hershey. May picture din akong nakita na kasama niya naman si Mommy.

Ang saya saya talaga nila kapag wala ako no? May family picture din naman kami na kasama ako pero bakit hindi niya yon pinost? Bakit ang mga picture lang nawala ako ang ipinost nya? Hindi ko tuloy maiwasan makapag isip ng hindi maganda.

Naramdaman ko ang pagtulo ng mga luha ko. I knew it would hurt me, but I wanted to see how happy they were without me. Kaya nag scroll pa ako nang nag scroll. My hands turned cold when I saw another picture. This time, it was just her and Daddy. Magkayakap sila at nakahalik si Daddy sa ibabaw ng ulo niya. It hurt me. Ama ko din naman siya pero bakit hindi niya magawa sa akin ang ganyan?

My heart clenched when I saw a family picture without me again. My tears drop on my screen when I read the caption, "happy family."

Ang sakit sakit ng puso ko. Sa sobrang sakit non ay pinagsusuntok ko ang dibdib ko. Akala ko ayos lang sa akin na hindi ako ang paborito nila. Akala ko sanay na ako na hindi ako mahalaga sa kanila. Pero kahit anong gawin ko, kahit nakakatanggap na ako ng pagmamahal galing sa iba, nasasaktan pa din ako. Ang sakit pa rin na hindi man lang ako kumpleto dahil wala akong maramdamang pamilya.