Dream

43

"Ano, tara na?"

Ngumiti ako kay Ms. Zia bago ko kuhain ang maleta ko at sumunod sa kaniya palabas ng condo niya. Bawat hakbang na ginagawa ko ay siya naman pagbigat ng puso ko.

Napangiti ako ng malungkot nang sumagi sa isip ko ang pamilya ko. Nakakalungkot dahil hanggang sa huling sandali, ni hindi man lang nila pinaramdam na mahal nila ako. Wala man lang pumigil sa akin nung gabing umalis ako. Wala e, ganon talaga. Sanay naman na ako.

"Ms. Zia, pwede ba tayong dumaan saglit sa sementeryo?" pakiusap ko sa kaniya pagkasakay namin ng sasakyan. Tumango naman siya at sinabing may oras pa naman kami. Gusto ko lang magpaalam kay Yara at makita ang bago niyang tahanan bago ako umalis.

 Alam kong masaya si Yara sa pag=alis ko dahil sa wakas, aabutin at gagawin ko na ang bagay na gusto ko. Sumandal ako sa bintana ng sasakyan atsaka sumulyap sa kulay asul na kalangitan. Inaalala ko ang mukha niya habang nakatingin roon. 

"I know you're proud of me," bulong ko habang iniisip siya.

Proud ka sa akin diba? Dahil kahit papaano kinakaya ko. Pinipilit kong kayanin para sa sarili ko. Nasasaktan lang ako dahil wala ka dito ngayon para makita ang big step na ginawa ko. Nasasaktan ako dahil nangyare ito ng wala ka sa tabi ko. Parusa mo ba to sa akin ha? Kinausap mo ba si Lord na itong pangarap ko ang kapalit ng pagkawala mo? Ang daya mo naman.

"Tama ba tong pinasok natin, Kisses?" umupo ako ng maayos nang magsalita si Ms. Zia. Inilibot ko pa ang paningin sa paligid bago siya harapin. Ang bilis ng byahe namin nasa sementeryo na agad  kami.

"Opo tama, diretso pa tayo ng konti." nang makita ko ang malaking puno, pinahinto ko na ang sasakyan. Iyong puno kasi ang palatandaan ko kung nasaan ang puntod ni Yara. "Saglit lang ako, wag niyo na ako samahan." sambit ko pa bago bumaba ng sasakyan.

Ngumiti lang sa akin si Ms. Zia, "Sige, take your time, mahaba pa naman ang oras."

Bumaba na ako ng sasakyan at mag isa ngang pumunta sa puntod ni Yara. Pero napahinto ako sa paglalakad nang may makita akong pamilyar na lalaking nakaupo sa tabi ng puntod niya. Kahit na nakatalikod ay nakilala ko na agad kung sino siya. His wearing a black shirt at may hawak na gitara. Nagtago agad ako sa likod ng malaking puno at doon siya palihim na pinagmamasdan. Mula rito rinig ko ang pag tugtog niya ng gitara at ang magandang boses niya.