Dream

38

"Good morning,"

Napangiti ako nang makita si Ethan sa harapan ko. Magkatabi kami sa iisang kama at nakatagilid siya habang pinapanuod akong humikab. Pagkatapos ng gabing yon, sinabi nila Tita Candice kay Ethan na dito na muna ako sa bahay nila mag stay. Hindi rin kasi pupwedeng mag stay dito sa Manila sila Tita. Ayaw ko na rin silang abalahin pa, matanda na ang Lola ko at maselan pa ang pag bubuntis ni Tita. Ayokong maging burden pa ako sa kanila.

Mabuti nga at pumayag si Tito Tim na dito muna ako mag stay hanggang sa pag alis ni Ethan. Parang kinurot tuloy ang puso ko ng maisip na bukas na ang flight niya. Kung pwede ko lang siyang pigilan e. Pero kahit na alam kong magpapapigil siya ay hindi ko yon gagawin. Ayokong sirain ang plano niya. Gusto ko rin matupad niya ang pangarap niya at ayokong maging hadlang.

"Iniisip mo pa rin ako, kahit nasa harapan mo nako?" tumawa siya habang nakatingin sa akin at nang-aasar. Hindi ko siya pinansin humalukipkip lang ako habang nakatingin sa kisame. "Yiiiie, ikaw ha?"

Natatawa tuloy akong tumingin sa kaniya. "Ang feeling talaga!"

"Crush mo ko?" He laughed again and kissed me on the lips. Niyakap niya pa ako ng mahigpit. Tumawa ako dahil sa sobrang likot niya.

"Umayos ka nga! Ang aga aga, ang landi!" suway ko. Agad naman siyang tumigil at tinignan pa ako ng malungkot bago tumayo.

"Mag-eempake na ko... Help me please?" He smiled now. Nagpapa-baby nanaman.

Ganon nga ang ginawa namin. Kailangan na niyang mag empake para sa pag alis niya bukas. Inilapag niya ang dalawang maleta sa sahig at binuksan ang closet niya. Kinagat ko ng mariin ang ibabang labi ko nang maramdaman ang pagbabadya ng luha ko. Inilalabas na niya ang mga damit niya dahilan para kumirot ang dibdib ko. Tumayo ako para tulungan siyang ilagay ang damit niya sa maleta.

"Hey, babalik pa ako dito. Kung makalagay ka naman ng gamit sa maleta parang wala ng balikan dito." natatawang sabi niya sa akin. Natawa na lang din ako bago kuhain ang perfume niya.

"Akin nalang to ah? Bumili ka na lang ron ng bago." tumango lang siya sa akin at inabala ang sarili sa pag aayos ng damit. Gustong gusto ko ang amoy niya kaya kinuha ko itong pabango. Para kahit malayo siya ay naaamoy ko pa rin. Mas lalo ko nga lang siyang mamimiss.

Habang napupuno ang maleta niya ng damit ay sumisikip na ang dibdib ko dahil sa sakit na nararamdaman. Tumitingin siya sa akin atsaka ngingiti kapag nahuhuli ko siya. Hirap na hirap na akong pigilan ang sarili kong umiyak at sa totoo lang pinipilit ko lang magpakatatag para sa aming dalawa.

Napuno na namin ng damit at sapatos ang isang maleta niya kaya sinara na namin yon. Sabi niya puro pagkain ang ilalagay niya sa isang maleta kaya bumaba kami para pumunta sa pantry nila.

"Wala ka bang mabibilhan don ng filipino food?" takang tanong ko.

"Meron naman, pero para ready na. Hindi na ako maghahanap don."