"Its my Mom's death anniversary today."
Napatingin ako sa kaniya ng sabihin niya yon. Nakita ko agad ang dumaang lungkot sa mga mata niya ngunit nawala rin yon nang tumingin siya sa akin. Ngumiti pa siya na parang wala lang sa kaniya ang inamin niya.
"Birthday ko din ngayon." nakangiti paring sabi niya. Sandali akong natulala at hindi ko maisip kung ano ba ang dapat sabihin.
"Sorry,." nahihiyang sabi ko.
"That's life." again he gave me a smile but this time I knew he was faking it.
"I know its hard." I uttered. Marahan ko rin hinaplos ang likod niya. Yun lang ang kaya kong gawin para maramdaman niyang may kasama siya.
"Yeah, it is... But at least Im still striving. Besides I still have a father and I need to be strong just like him." sabi niya habang nakatingin sa langit. "Nawalan ako ng ina, pero nawalan siya ng asawa."
"Kamusta siya?"
"He's happy and he really deserves it."
"E ikaw? Masaya ka ba?"
"Syempre... nandito ka e." tumingin siya sa mga mata ko at hinawi ang buhok kong nililipad ng hangin. "You made me happy."
Tinarayan ko siya para labanan ang pag titig niya. Ang bilis ng transition ah? From drama, to romance agad?
BINABASA MO ANG
Dream
RomansaHi welcome to my imagination ♡ I just want to tell to everyone, who will read this. (if there is any) that Im not an author and I dont expect of people to read this. But if you are one of the few, please know that this is my first time to write a st...
