METANOIA - BL

58. Bölüm: Şimdi Ve Daima

 İyi okumalar!

 I see my future when I look in your eyes

 It took your love to make my heart come alive...

...

 Benzer manzara farklı renkler.

 Karanlık orman bu sefer başka renklerle parıldıyordu. Mavi dolunayın verdiği huzurdan daha uzak hisler uyandırıyordu güzel gencin içinde. Sıkı sıkı elini kenetlediği, yanında yürüyen alfasının gözleri gibiydi yansımalar. Kıpkırmızı yapmıştı tüm ormanı ve siyah gökyüzünü dolunay.

 Rüzgar bugün son sınavını vermiş, heyecanla sonuçları bekliyordu. Alfası ise heyecanına ortak olurken yine bir gece kapısında belirip beraber vakit geçirmek için teklifte bulunmuştu. Sınavları, Atlas'ın iş yoğunluğu ve üzerine araya giren kızışma dönemleri derken beraber vakit geçirememişlerdi. İkisi de yoğun bir özlemle dolu oldukları için reddetmeyi aklının ucundan geçirmemişti Rüzgar.

 Şehirden biraz uzak, ıssız ama göz alıcı bir ormana gelmişlerdi. Bu sefer arabayı daha uzak bir köşeye park etmişler ve yürüyerek devam ediyorlardı. Oldukça uzun bir süre sadece etrafı izleyip yürürken birbirlerine günlerini anlatıp gülerek sohbete devam ediyorlardı.

 ''Daha çok yolumuz var mı?'' diye sordu Rüzgar sonunda. Beraber yürümekten elbette şikayetçi değildi ama alfasının planını merak ediyordu. Sadece yürüyecek olsalar bile sorun değildi.

 ''Yoruldun mu?'' diye sordu Atlas hemen bir yandan da başını hafifçe eğip omegasının yüzünü inceledi.

 ''Yorulmadım'' diye hemen alfasını sakinleştirdi Rüzgar. ''Merak ediyorum sadece.''

 Atlas memnunca gülümseyip ''Geldik sayılır'' diyerek ilerideki geniş bir ağacı işaret etti.

 Rüzgar kırmızı ışıkların altındaki ağacı izlerken anlamayarak kaşlarını çattı hafifçe. Aralarındaki mesafe azaldıkça ise ağaçlar seyrekleşiyor, kırmızı dolunay daha çok ortaya çıkıyordu. Yine nefesi kesilmiş gibi hayranlıkla manzarayı izlerken alfasının gülme sesini duydu.

 ''Rüzgar, manzarayı kıskanacağım ama o kadar güzel izliyorsun ki...''

 ''Ama çok güzel değil mi? Haftalardır sadece kitaplarla bakıştığım için sade bir gökyüzü bile büyüleyici geliyor tabii...''

 Atlas seslice gülüp omegasının tuttuğu eline sıkı bir öpücük kondurdu. ''Daha görmeni istediğim çok manzara var. Sanırım hepsinde farklı farklı tepkilerini göreceğim, çok heyecanlandım.''

 Rüzgar sadece gülümseyerek karşılık verdikten sonra büyük ağacın yanına gelip durdular. Rüzgar tekrar etrafı süzüp alfasına döndü. ''Geldik mi?'' diye merakla sordu.

 ''Sayılır'' diyip gülümseyerek başıyla yukarıyı işaret etti Atlas. 

 Büyük ağaçların üzerinde özenle dizayn edilmiş, büyük bir ağaç ev duruyordu. Rüzgar mimarisine hayran kalırken hemen parlayan gözleriyle alfasına döndü. ''Atlas, çok güzel'' diye büyülenmişçesine tepkisini gösterdi.

 Atlas kıkırdayıp hemen aralık duran küçük ağzına bir öpücük kondurarak ''Sürüye aitti ama etrafı ıssız diye kullanmıyorlar. Babam biz küçükken yaptırmıştı. Biraz yaramaz çocuklar olduğumuz için en azından oyun oynarken çevreye zarar vermeyelim diye tatil günlerinde bizi buraya bırakıp giderlerdi'' diye açıklama yaparak merdivenlere yönlendirdi omegasını. 

 Rüzgar dikkatle basamakları çıkarken ne kadar sağlam olduklarını fark edip daha da heyecanlandı. Ağaç gövdelerindeki çeşitli izlerle ise yaramaz çocukların zamanında burada olduklarını hemen anlamış oldu.