Ο Στέργιος πάντα ήταν τίμιος στη ζωή του... μέχρι που χρειάστηκε να κλέψει για πρώτη φορά! Δεν ήταν δύσκολο να σταματήσει να το κάνει απλά ήταν πολύ πιο εύκολο να συνεχίσει...
Η Κατερίνα ποτέ δεν ένιωσε ελεύθερη, ούτε καν στο ίδιο της το σπίτι... έψ...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
ΣΤΕΡΓΙΟΣ
Κοίταξα το ρολόι που φορούσα στον καρπό μου και είδα ότι κόντευε εννέα και μισή. Είχα καθυστερήσει πολύ για το δείπνο, ήλπιζα ότι η δικαιολογία μου θα με έβγαζε από την δύσκολη θέση. Δεν μπορούσα να μην εκμεταλλευτώ την ευκαιρία που μου δόθηκε. Το πρωί, φεύγοντας από την συνάντηση που είχα με τον πατέρα της Κατερίνας, η Σαμάνθα μου έδωσε διακριτικά ένα χαρτοφύλακα. Ο Μιχάλης και ο Κώστας αναρωτήθηκαν τι συνέβαινε, τους είπα απλά ότι θα είχαμε δουλειά για την υπόλοιπη μέρα. Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο και βαλθήκαμε να μελετάμε όλα τα στοιχεία που μας είχε παραχωρήσει η Κατερίνα.
Ανακαλύψαμε ότι ο Άλεξ Πέτρου, όχι μόνο δεν ήταν τόσο τίμιος όσο ήθελε να πιστεύει ο κύριος Στόουν, αντίθετα καταλάβαμε ότι όλες οι συμφωνίες που είχε κάνει τα τελευταία χρόνια ήταν καθαρά υπέρ του. Τα είχε οργανώσει όλα στην εντέλεια, σε περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά, θα έφευγε από την GemMine, παίρνοντας μαζί και ένα μεγάλο μέρος του πελατολόγιου που είχε. Σίγουρα ο Τζέισον Στόουν δεν θα έπεφτε έξω αλλά και μόνο οι φήμες που θα ακούγονταν θα έκαναν κακό στην εταιρία. Αυτό που με ανησύχησε περισσότερο ήταν κάποια τιμολόγια αγοράς, στο όνομα του Άλεξ που δεν εξηγούσαν ακριβώς τι ήταν αυτό που είχε αγοράσει... Η Κατερίνα πίστευε ότι στο χρηματοκιβώτιο που έκρυβε στην κρεβατοκάμαρα του, θα βρίσκαμε αποδείξεις για τις βρομοδουλειές του και θα καταφέρναμε να τον ξεσκεπάσουμε. Δεν τόλμησα να την ρωτήσω από πού και ώσπου ήξερε για αυτό το χρηματοκιβώτιο. Η ζήλεια δεν ήταν καλός σύμβουλος και τη συγκεκριμένη στιγμή μόνο κακό θα μας έκανε.
Αφού το συζήτησα με τους άλλους δύο αποφάσισα ότι το σημερινό βράδυ ήταν η ιδανική ευκαιρία να μπω σπίτι του. Δεν το έκανα μόνο για την Κατερίνα και τον πατέρα της, είχα ένα έντονο προαίσθημα ότι εκεί μέσα κρύβονταν οι αποδείξεις της ενοχής του στον φόνο του Γρηγόρη. Από την στιγμή που μου το είχε αποκαλύψει ο Αποστολίδης με έτρωγε μέσα μου. Δεν είχα τολμήσει να αποκαλύψω αυτή τη λεπτομέρεια στον Μιχάλη. Τον ήθελα συγκεντρωμένο. Αν δεν υπήρχαν αποδείξεις τότε δεν θα μπορούσα να τον κατηγορήσω, για όλους ο Γρηγόρης ήταν απλά ένας πελάτης του ξενοδοχείου που είχε τύχει να βρίσκεται στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή. Για αρκετό καιρό τα δελτία ειδήσεων μιλούσαν για τον άτυχο άντρα που τον σκότωσαν οι ληστές που έκλεψαν το πολύτιμο διαμάντι!
