ΚΛΕΦΤΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙ

κεφάλαιο 48

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Καθόμουν στην βεράντα με τα φώτα σβηστά, δεν ήθελα παρέα... η μοναξιά μου με συντρόφευε σιωπηλά και ένιωθα μια χαρά μαζί της. Η Κάσσυ είχε εξαφανιστεί εδώ και μερικές ώρες αλλά δεν ανησυχούσα για αυτήν, της άρεσε να περπατάει ή ακόμα καλύτερα να τρέχει! Το μέρος ήταν ιδανικό και για τα δύο οπότε από την ημέρα που είχε έρθει την άφηνα να κάνει ότι θέλει, στο κάτω κάτω αυτές ήταν οι διακοπές της. Είχαν περάσει μόνο τρεις μέρες από εκείνο το πρωινό που με έδιωξε ο Στέργιος και μου φαινόταν λες και η συζήτηση που είχαμε κάνει είχε συμβεί πριν χρόνια. Ήμουν ερωτευμένη μαζί του και του είχα πει την αλήθεια... ο Κώστας ήταν ένας βλάκας που είχε εμφανιστεί από το πουθενά μόνο και μόνο για να μου καταστρέψει την ζωή!

Ήλπιζα ότι πήρε το μάθημα του, σίγουρα δε θα τολμούσε να με πλησιάσει ξανά! Όταν έφυγα από το γραφείο του ήμουν σε άθλια κατάσταση, δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω. Έκλαιγα και το μόνο που ήθελα ήταν να βρεθώ στο κρεβάτι μου. Ο Κώστας εμφανίστηκε μπροστά μου και είχε την τόλμη να μου ζητήσει να πάμε μια βόλτα οι δύο μας. Τρελάθηκα με το θράσος του και άρχισα να τα βλέπω όλα κόκκινα. Του φώναζα να φύγει και να με αφήσει ήσυχη αλλά εκείνος είχε άλλα σχέδια. Η γροθιά μου τον χτύπησε με απίστευτη δύναμη την οποία δεν ήξερα ότι διέθετα, σίγουρα η χειρονακτική εργασία και οι ατελείωτες ώρες ιππασίας είχαν βοηθήσει το σώμα μου να δυναμώσει. Παραπάτησε και με κοίταξε ξαφνιασμένος.

«Μην τολμήσεις να με πλησιάσεις ξανά!» του είπα και είμαι σίγουρη ότι ακούστηκα αρκετά απειλητική γιατί μέχρι και σήμερα δεν με είχε ξανά ενοχλήσει.

Άκουσα έναν περίεργο ήχο σαν σύρσιμο και σηκώθηκα από την θέση μου αλαφιασμένη. Κοίταξα στο πλάι του σπιτιού, εκεί από όπου ερχόταν ο ήχος αλλά δεν είδα τίποτα. Ακούστηκε άλλη μία φορά και πραγματικά φοβήθηκα. Μάζεψα το κουράγιο μου και φώναξα δυνατά.

«Ποιος είναι εκεί;» δεν πήρα απάντηση. Το σύρσιμο ακούστηκε ξανά πιο έντονο και άρπαξα την σκούπα. Την κράτησα με τα δύο χέρια μπροστά μου, έτοιμη να επιτεθώ αν χρειαζόταν. Κατέβηκα τα σκαλοπάτια που με χώριζαν από το έδαφος και πήρα θέση επίθεσης. Ο ήχος ακούστηκε πολύ κοντά, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά αλλά δεν μπορούσα πια να κουνηθώ. Η Κάσσυ πετάχτηκε μπροστά μου και η κραυγή τρόμου που ακούστηκε είχε βγει από τα χείλη και τον δυο μας!