Ο Στέργιος πάντα ήταν τίμιος στη ζωή του... μέχρι που χρειάστηκε να κλέψει για πρώτη φορά! Δεν ήταν δύσκολο να σταματήσει να το κάνει απλά ήταν πολύ πιο εύκολο να συνεχίσει...
Η Κατερίνα ποτέ δεν ένιωσε ελεύθερη, ούτε καν στο ίδιο της το σπίτι... έψ...
¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ
2016...
Σε λίγες ώρες θα έφτανα στο Κέιπ Τάουν και ακόμα δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι θα έμενα για πάντα εκεί. Τα τελευταία επτά χρόνια σπούδαζα και ζούσα στην Νέα Υόρκη, τώρα ήμουν υποχρεωμένη να επιστρέψω μιας και ο πατέρας μου, μου είχε θέσει βέτο. Θεωρούσε ότι είχα ταξιδέψει και είχα διασκεδάσει αρκετά! Όπως έλεγε, είχα κάνει το καπρίτσιο μου και τώρα είχε έρθει η ώρα να γυρίσω πίσω και να αναλάβω τις ευθύνες μου. Η ελευθερία μου είχε φτάσει στο τέρμα της και θα έπρεπε να το καταλάβω αυτό όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Από την επόμενη εβδομάδα με ήθελε στο γραφείο δίπλα του, έπρεπε να μάθω τη δουλειά υπακούοντας τον συνεχώς, εκείνον και τον αχώνευτο τον Άλεξ! Δεν ήξερα πως θα τα κατάφερνα... δεν ήξερα αν μπορούσα να επιστρέψω ξανά σε ένα τέτοιο περιβάλλον.
Όταν πριν χρόνια κατάφερα τον πατέρα μου να με αφήσει να σπουδάσω στην Αμερική, ένιωθα ευτυχισμένη. Σκεφτόμουν ότι θα ζούσα επιτέλους σαν άνθρωπος, σαν φυσιολογικό κορίτσι της ηλικίας μου! Η επιλογή μου, να μη μείνω μέσα στον χώρο του πανεπιστήμιο, θα μπορούσε να με είχε δυσκολέψει αρκετά αλλά τελικά μόνο σε καλό μου βγήκε. Γνώρισα πολλούς και ενδιαφέροντες ανθρώπους που κανένας δεν ήξερε την οικονομική μου κατάσταση ούτε και τους ένοιαζε. Νοίκιασα ένα μικρό διαμέρισμα σε μια πολυκατοικία που ζούσαν μόνο φοιτητές και από την πρώτη στιγμή που μπήκα μέσα το αγάπησα! Οι γείτονες μου ήταν διαφόρων εθνικοτήτων και όλοι τους αποδείχθηκαν πολύ καλά παιδιά. Με κάποιους από αυτούς γίναμε πολύ καλοί φίλοι και θα θυμάμαι για πάντα τις υπέροχες στιγμές που ζήσαμε μαζί...
Το θυμάμαι σαν χθες... κρατούσα τις βαλίτσες μου και ανέβηκα στον τρίτο όροφο με τα πόδια, μιας και το ασανσέρ ήταν χαλασμένο. Προσπαθούσα να ξεκλειδώσω την πόρτα μου αλλά δεν γινόταν τίποτα, είχα αρχίσει να απελπίζομαι όταν η πόρτα άνοιξε και μπροστά μου βρέθηκε μια καστανή κοπέλα με μεγάλα εκφραστικά μαύρα μάτια...
