Ο Στέργιος πάντα ήταν τίμιος στη ζωή του... μέχρι που χρειάστηκε να κλέψει για πρώτη φορά! Δεν ήταν δύσκολο να σταματήσει να το κάνει απλά ήταν πολύ πιο εύκολο να συνεχίσει...
Η Κατερίνα ποτέ δεν ένιωσε ελεύθερη, ούτε καν στο ίδιο της το σπίτι... έψ...
¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Από την στιγμή που έφυγαν από τους στάβλους δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ καθόλου. Εκείνη η κοπέλα ήταν απαράδεκτη και τον ήθελε! Και όχι μόνο τον ήθελε αλλά του το έδειχνε κι'όλας απροκάλυπτα! Ο Στέργιος μπορεί να ήταν επαγγελματίας αλλά δεν έπαυε να είναι και άντρας! Δεν ήταν άσχημη... και αν τελικά κατάφερνε να τον σαγηνέψει; Δεν ήθελα ούτε να το σκέφτομαι...
«Όχι! Δεν θα την αφήσω!»
«Κατερίνα είσαι καλά;» γύρισα το κεφάλι μου και είδα τον Θανάση να με κοιτάει.
«Μια χαρά είμαι...» τι να του έλεγα τώρα;
«Αυτό που κάνεις τώρα... το έκανες και πριν δέκα λεπτά...»
«Δίκιο έχεις... φεύγω και θα τα πούμε αύριο!» έβγαλα τα γάντια εργασίας που φορούσα, τα κρέμασα δίπλα στην πόρτα και έφυγα για το σπίτι. Σίγουρα θα τον συναντούσα στο εστιατόριο και ήθελα να είμαι όμορφη και περιποιημένη. Έκανα ντουζ, αρωματίστηκα και φόρεσα το τζιν που η Κάσσυ έλεγε ότι μου πήγαινε τέλεια. Επέλεξα ένα κοντομάνικο μπλουζάκι με ανοιχτή λαιμόκοψη και τέλος φόρεσα το τζιν τζάκετ μου. Τα μαλλιά μου τα έμπλεξα σε μία χαλαρή πλεξούδα και τσίμπησα τα μάγουλα μου για να πάρουν λίγο χρώμα.
Όλα τα έκανα βιαστικά γιατί ήθελα να τον δω. Σχεδόν έτρεξα για να φτάσω στο εστιατόριο, όταν μπήκα μέσα και συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν εκεί η απογοήτευση ήταν μεγάλη. Η Ελπίδα με είχε ενημερώσει ότι δεν θα έβγαινε σήμερα και έτσι κάθισα μόνη μου σε ένα τραπέζι. Κοιτούσα έξω από το παράθυρο και αναρωτιόμουν που να την είχε πάει. Είχε πει ότι θα έκαναν μία μικρή βόλτα αλλά έλειπαν σχεδόν δύο ώρες!
«Κατερίνα μου! Τι ομορφιές είναι αυτές;» η Μυρτώ μου χαμογελούσε καλόκαρδα και αληθινά, αλλά εγώ δεν μπορούσα να της ανταποδώσω
«Σε ευχαριστώ Μυρτώ μου.»
«Τι θες να σου φέρω;»
«Δεν ξέρω, νομίζω ότι δεν πεινάω ακόμα... αλήθεια οι υπόλοιποι που είναι και δεν έχουν έρθει ακόμα;»
