Απ' το φαρμάκι βγαίνει αγάπη

48

Με τράβηξε τόσο αναπάντεχα ώστε σχεδόν μου κόπηκε η ανάσα. Το δάχτυλό του διατρέχει τα ζυγωματικά και τέλος τα χείλια μου. Ξέρωότι πεθαίνει να με φιλήσει, όπως κι εγώ,αλλά η στιγμή δεν είναι κατάλληλη. Το γνωρίζει καλά.

«Πρέπει να μάθεις κάτι», σιγοψιθυρίζει δίπλα στ' αυτί μου, «Κάτι που σου κρατάω κρυφό».

Ωχ...

Εστιάζει το βλέμμα του στα χείλη μου προτού συνεχίσει.«Πριν ένα χρόνο περίπου είχες ένα ατύχημα. Θυμάσαι;».

Αν θυμάμαι λέει.Ξεχνιέται αυτό το πράγμα; Επέστρεφα απ' το σχολείο στο σπίτι όταν κάποιος ηλίθιος με πάτησε με το αυτοκίνητο. Πάλι καλά που το τραύμα δεν ήταν σοβαρό, απλώς έμεινα αναίσθητη για σχεδόν τρεις μέρες.Η αίσθηση του καμμένου ελαστικού ακόμη να φύγει απ' τον ουρανίσκο μου.

Αλλά τι σχέση έχει αυτό;

Ολοκληρώνει την σκέψη του αν και βλέπω πως του είναι εξαίρετα δύσκολο. «Λοιπόν... Η Στέλλα ήταν αυτή που σε χτύπησε».

Η ομολογία του σκάει στο πρόσωπό μου σαν ατομική βόμβα.Δυο χαστούκια θα πονούσαν λιγότερο.Πολύ λιγότερο.

Η Στέλλα ήταν αυτή που με χτύπησε; Μα γιατί; Γιατί να κάνει κάτι τέτοιο;

Τότε, μου έρχεται στο νου μια φράση που είχε πει λίγο νωρίτερα. «Έπρεπε να είχα κάνει την  δουλειά μου πιο σωστά».

«Θεέ μου», ψελλίζωμόλις τα συνειδητοποιώ όλα, «Αυτή ήταν εξαρχής, ήταν όλα ένα κόλπο».

«Σε ζήλευε απ'την αρχή», συμπληρώνει ο Ζαν, «Ακόμα το κάνει. Παίρνεις καλούς βαθμούς, έχεις μια ωραία παρέα... Αυτή δεν έχει τίποτα».

Όντως, η Στέλλα δεν έχει κανέναν φίλο. Μόνη της κάθεται στα παγκάκια στο πάρκο. Δεν έχει κανέναν να μιλήσει. Δεν είναι καλή μαθήτρια, παίρνει κάτω απ' την βάση.Είναι λογικό να ζηλεύει, όμως έπρεπε να φτάσει σε τέτοιο σημείο; Να προσπαθήσει να με...

«Προσπάθησε να με σκοτώσει», ανακοινώνω απ' την μια στιγμή στην άλλη, «Τότε στον δρόμο. Δεν ήταν καταλάθος το ατύχημα, ήταν εσκεμμένα».

Ο Ζαν κατανεύει.«Έχεις τα πάντα κι αυτή τίποτα. Ήθελε να σου τα πάρει μέσα απ' τα χέρια. Αλλά δεν τα κατάφερε. Αργότερα θέλησε να σου πάρει και τον Άρη. Εκεί στέφθηκε με επιτυχία».

Στο άκουσμα του ονόματος του Άρη μου ήρθε να κάνω εμετό.

«Ξέ-ξέρεις εσύγια τον Άρη;», είμαι σίγουρη, τα μάγουλά μου βάφονται κατακόκκινα.