Επιτέλους λοιπόν η ιστορία της Θάλειας και του Ζαν έφτασε στο τέλος της.
Ξέρω πως το τελευταίο κεφάλαιο ήταν σκληρό και μπορεί να πέσαν δάκρυα αλλά θα σας πως μόνο ένα πράγμα: Η αφορμή για να ξεκινήσω να γράφω την ιστορία ήταν ο θάνατος ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου έτσι απ' την αρχή σκεφτόμουν να τελειώσει τραγικά η ιστορία.
Ιδέες πήρα από διάφορες ταινίες και βιβλία που διάβαζα εκείνη την περίοδο και πραγματικά με βοήθησαν σε ορισμένες σκηνές υπερβολικά πολύ. Κάθε σκηνή που έγραφα στο βιβλίο, κάθε κεφάλαιο ταυτόχρονα το έπαιζα στο μυαλό μου σαν ταινία. Κι αυτό βοήθησε.
Τέλος πάντων.
Ελπίζω να περάσατε όλοι καλά μέσα από αυτό το ταξίδι. Εγώ πάντως το ευχαριστήθηκα που σας έδειξα την δουλειά μου.
Για μελλοντικές ιστορίες δεν υπόσχομαι τίποτα καθώς φέτος θα είναι ένας δύσκολος χρόνος για μένα, κυρίως ψυχολογικά.
Εύχομαι να ξανανταμώσουμε με καινούργιες ιστορίες, καινούργια ειδήλια και καινούργιους χαρακτήρες.
Εις το επανειδίν λοιπόν...
Σας φιλώ αγάπες!!!!!!!
YOU ARE READING
Απ' το φαρμάκι βγαίνει αγάπη
Teen FictionLe cœur prend des décisions difficiles, contre nature, impossibles, paranoides. L'esprit prend des décisions raisonnables. (=Η καρδιά παίρνει αποφάσεις δύσκολες, αφύσικες, αδύνατες, παρανοϊκές. Το μυαλό παίρνει αποφάσεις λογικές.) . . . Ήταν ένα κορ...
