When Fighters Fall In Love

Chapter 9

Ayesha Rakki's POV

Diretso lang akong nakatingin sa mga magulang ni Enzo habang tinatanggap ang diretsong tingin din ni Doc Zayden. Papagalitan niya ako mamaya. Sigurado ako doon. Alam ko namang mali ang ginagawa ko pero hindi ko pa rin talaga maiwasan.

Hindi dapat emosyon ang ginagamit sa mga oras na 'to pero may puso din ako.

"Ano bang alam mo?" Naiiyak na tanong ni Mrs. Batac. Kahit kailan ay hindi pa ako nakakita ng ganitong klase ng mga magulang. Ngayon lang talaga kaya uminit agad ang ulo ko.

"Wala po akong alam, oo. Pero yung bata naririnig po lahat ng pag-aaway niyong mag-asawa. Do you know what he said to me before he started crying in pain? He asked me to stop helping him because he couldn't stand hearing his parents argue."

I don't know what it feels like to have parents since I didn't grow up with them. But what hurts more? Having parents who feel like they aren't really there for you, or not having parents at all??

"Isipin niyo po yun, 9 years old? Ayaw magpagamot dahil sa mga magulang. If you want to argue, do it elsewhere. Just don't let the child hear it. After all, none of this is their fault. They shouldn't have to suffer through your conflict on top of their pain." Nagpapaintindi na sabi ko.

Nakakapagtaka dahil hindi na ulit ako sinaway ni Doc Zayden.

"Trabaho ng isang doctor ang hindi makialam sa desisyon at problema ng isang pamilya. Hindi ba?" Diretsong tanong sakin ni Mr. Batac.

Jusko po.

"Yes, it is our job as doctors not to interfere with a patient's life. But do you know what our ultimate goal is? To help and heal people. Kung hindi man po kayo papayag na operahan ang anak niyo, ooperahan ko pa rin siya dahil kailangan na kailangan niya yun. Ako na bahala sa pambayad kung issue sa inyo yung pera. Pasensya na po Mr. and Mrs. Batac." Bahagya pa akong yumuko sa kanila para humingi ng tawad dahil hindi ako susunod sa desisyon nila pero nagulat nalang ako nang bigla akong yakapin ni Mrs. Batac.

"Maraming salamat po, Doc Rakki. Gamutin niyo po ang anak namin. Gusto ko pa po syang makausap at humingi ng tawad. Pasensya na po, Doc." Nahihiyang sabi nito na ikinatango ko.

Sinenyasan ko na si Cade na nakangiti kaya dali-dali niyang isinakay sa strecher si Enzo. Pumunta na rin kami sa operating room.

Habang nagpe-prepare ako for surgery, nagulat ako nang makita ko si Doc Zayden na nakagreen scrub na rin sa tabi ko.

"You did great earlier." Panimula niya na ikinatigil ko. Nagugulat pa akong tumingin sa kaniya na nakatingin na pala sa akin ngayon. "I'm here to help, Ayesha."

"Why are you calling me Ayesha when everyone else calls me Rakki?"

"That's for you to figure out."

Kailangan namin mag-opera para matanggal ang infected na appendix niya. Ito ay tinatawag na appendectomy. I used a small device called laparoscope to remove appendix through a small cut in the belly. Si Doc Zayden ang nag-assist sakin.

Thankfully, naging maayos ang takbo ng surgery. Medyo nahirapan lang ako sa pag-identify dahil baka dumugo pero naging maayos naman. Halos tumagal din kami sa operating room ng ilang oras. Gusto ko pa sana magpahinga pero agad ng nagcode white ang isang kwarto.

(Code white indicates a medical emergency in child related critical cases.)

Napakunot ang noo ko nang mapansin na parang pamilyar ang kwartong yun. Napatingin din ako kay Doc Zayden na kakalabas lang ng operating room at agad napakunot ang noo sakin. Pero bago siya magsalita ay agad na akong tumakbo paalis.