When Fighters Fall In Love

Chapter 29

Ayesha Rakki's POV

Hinilot ko ang batok ko nang makalabas ng operating room. Nag-overtime ako ngayon para maaga ang out ko mamaya. Dadalaw ako sa flower shop ni Tita Klare. Nakakahiya naman kung hindi ako pupunta kahit hindi na kami nag-uusap ni Zayden.

Dalawang magkasunod na operation ang ginawa ko ngayon kaya nang makalabas ako ay 11pm na ng gabi. Grabe... pagod na pagod na talaga ako. Gusto ko na matulog.

Hindi ko ata araw ngayon dahil ang daming nangyari.

Napatingin ako sa front desk at hindi ko na nakita doon sila Nurse Cha. Malamang sa malamang ay kanina pa nakauwi ang mga yun. Hindi ko naman sila masisisi dahil nakakapagod talaga ang araw na 'to.

Nakausap ko na rin sila at sinabi na may pinuntahan lang ako na related sa Paris. Hindi na rin naman sila nagtanong.

Nginitian ko ang mga nurse na nakakasalubong ko habang papunta sa kwarto ni Enzo. Pinatay ko pa ang ilaw sa playroom dahil akala ko ay wala ng tao pero bumalik din ako nang may mapansin.

Napatingin ako isang bata na sa pagkakaalala ko ay pasyente ni Doc Meisha. Madali naman kasi alalahanin ang mga bata sa lugar na 'to.

Pero una sa lahat—anong ginagawa niya dito?

Lumapit ako doon sa bata at nakita siyang mahimbing na natutulog. Ayoko na sana siyang gisingin kaya akmang aalis ako para hanapin ang parents niya nang dumating si Doc Noah sa likuran ko na ikinagulat ko pa.

AKALA KO KUNG SINO!

"I'm sorry for disturbing you, Doc Rakki. But I've been searching for this child since earlier." Natatawang sabi niya at tuluyan nang binuhat 'to.

Sumunod naman ako sa kanila sa paglalakad.

"Kapag nawawala ang bata, sa playroom niyo lang hanapin. Wala namang ibang pupuntahan yan bukod doon." Totoo naman. Usually kasi nage-enjoy talaga sila sa playroom kasi isolated sila sa mga room nila. Unlike nga naman dito, may nakaka-interact sila na ibang bata.

Naabutan namin sila Doc Meisha at Doc Zayden na halatang nag-aalala kasama ang parents ng bata na dala ni Doc Noah. Agad silang lumapit nang makita kami.

"Salamat po Doc sa paghahanap sa anak ko." Emosyonal na sabi ng nanay nung bata.

"I didn't found the child. It was Doc Rakki who did." Turo sa akin ni Doc Noah. Napatingin naman sakin yung babae at bahagyang ngumiti. Bakit ba kasi sinabi pa ni Doc Noah yun?

"Salamat po, Doc."

"No problem." Natural na sabi ko sa kanila. Naiwanan kami ni Doc Noah dito sa labas nang pumasok sila sa loob ng room.

"Why are you still here?" Takang tanong ni Doc Noah sakin.

"Hindi ba't dapat tinatanong din kita niyan?" As far as I know, simula kagabi nandito na siya.

"I still have a surgery later, so I can't go home yet. I'm on straight duty. What about you? Why are you here?"

"I just got out of the operating room. My neck's hurting."

"Do you want me to look at it?"

"No, thanks."

"Alright. I'm about to grab some snacks—want to join me? Don't worry, we'll just eat. I'm not going to do anything bad to you."