Ayesha Rakki's POV
Dalawang linggo pa ang lumipas kaya apat na linggo na ako sa hospital na 'to at naiinis ako sa katotohanang ang tagal tagal ko na dito sa Pilipinas pero hanggang ngayon hindi ko pa rin nahahanap ang mga pumatay sa Lola ko. Idagdag pa na hindi pa rin ako kinakausap ni Tristan hanggang ngayon.
Nandito ako sa hotel at kanina ko pa tinitingnan si Tristan na may ginagawa sa laptop niya. Hindi ko alam kung nagta-trabaho ba talaga siya o iniiwasan lang ako.
"Why are you still mad at me?"
"I'm not mad."
"Then, bakit hindi mo pa rin ako kinakausap?" Ibinaba niya ang laptop niya at tumingin sakin.
"Anong sasabihin ko sayo? Hindi ka naman nakikinig sakin. You even told Uncle to take me away from here. Well, sorry to say but I'm not leaving. I'm staying here regardless what happens."
"I'm just worried, Tristan."
"Oh, so you want to talk about the 'worry' thing? Fine. Say it." Sarkastiko na sabi niya. Nakakatakot talaga siya kapag ganito.
"I'm sorry, okay? But I can't let you get hurt. I can't lose you." Mababaliw ako kapag may nangyaring masama kay Tristan. Baka pasabugin ko buong Pilipinas.
"Then we're on the same page. I can't lose you either. So whether you like it or not, I'm not leaving you alone here."
"Alright. Then just talk to me. I can't stand not talking to you for that long."
"Pfft. Okay." Natatawang sabi niya at lumapit sakin dito sa sofa. Humiga naman ako agad sa lap niya.
Nanood lang kami ng movie hanggang sa naisipan na namin kumain.
"Nakausap ko last time si Chairman Farrell. Guess what?"
"What?"
"Kung ano-ano ang sinabi tungkol sayo. Marami daw ang nagku-kwento sa kaniya how great you are. It's normal to me though. You're always good." Kibit balikat na sabi niya. "Let's have lunch before your duty, Rakki." Hinila na niya ako patayo kaya wala akong nagawa kundi ang patayin ang television para sumunod sa kaniya.
"Bilisan lang natin. May operation ako ng 1pm."
"Bien sûr." [Translation: Of course.]
11:am palang naman kaya mahaba pa ang time namin para kumain. Nakabihis na rin naman ako dahil plano ko talaga na kapag hindi pa rin ako kinausap ni Tristan, mag-isa nalang akong kakain ng lunch.
Napailing nalang ako nang mapansin na may kumukuha ng picture kay Tristan. Aware siya na may kumukuha pero kumaway pa siya.
"Tu es fou." [Translation: You're crazy.]
Hinila nalang niya ako para akbayan nang marinig ang sinabi ko.
Bahala siya basta ako, kakain.
Saglit pa kaming nanatili sa restaurant dahil tumawag sa kaniya ang isang executive ng legal team sa Aurevia Enterprises.
Gusto kong matawa kung paano siya umiling sa kausap niya.
Pinili niya yan eh.
Hinintay ko lang siya na matapos hanggang sa ihatid na niya ako sa Stonefield. Akala ko nga ay ida-drop niya lang ako pero sumama pa siya sa loob.
BINABASA MO ANG
When Fighters Fall In Love
RomanceHaunted by events from years ago, Ayesha Rakki is determined to return to the Philippines and seek revenge. To do that, she must first become a doctor-using her profession as a way to track down the people she's been searching for. Along the way, sh...
