Chapter 10

3.6K 85 0
                                        

Ayesha Rakki's POV


"What do you mean?" Naguguluhan kong tanong sa kaniya.


Pero tumayo lang siya ng matapos at saglit pa akong tinaasan ng kilay bago naglakad paalis na ikinamaang ko.


"Ayokong.... inuulit ang sinasabi ko." Seryoso nitong sabi sakin. Nakakainis! Ang sarap pasabugin ng mukha niya. Seryoso! Hindi ko alam kung dapat ko bang bigyan ng ibig sabihin yun pero dahil sa ginawa niyang hindi pagsagot, kinalimutan ko nalang.


Ayoko sa lahat ay magulo.


Nagtagal lang ako ng limang minuto doon para magpahinga dahil sumasakit ang paa ko nang mapagdesisyunan ng lumabas ng operating room.


Mukha ni Tristan ang sumalubong sa 'kin kaya dahan-dahan kong itinago ang braso ko na may bandage ngayon.


"Tu penses que je n'ai pas remarquè que tu étais blessé? J'ai regardé les images de vidéosurveillance plusieurs fois, Rakki. Je t'ai vu monter sur le véhicule au lieu de simplement t'éloigner." [Translation: You think I didn't notice you were hurt? I replayed the CCTV footage several times, Rakki. I saw you climbing onto the vehicle instead of simply walking away.]


Hindi ko alam kung saan ba napapatingin ang mga tao.


Kay Tristan na halatang nag-alala o sa pagsasalita niya ng diretsong french??


Hinila ko kaagad siya papunta sa opisina ko dahil ayokong may makarinig pa na parang nag-aaway kami ni Tristan dahil mukha talaga siyang nang-aaway ngayon.


"I'm okay, Tristan." Sabi ko nang maisara ang pintuan ng office ko.


"You're always 'fine', Rakki. And what about me—just stuck worrying every single time? I called earlier to tell you to request backup, but you didn't pick up. I was this close to tracking you down myself. Don't push me to the point where I actually start following you around."


"Okay. I'm sorry. I'll answer your call next time. Anyway, may nakakaalam na nandito na ako sa Pilipinas. And worst, dinadamay nila ang trabaho ko." Sagot ko sa kaniya.


Base sa nakita ko kanina. Kalaban ko yun sa Le Couronne d'Ombre. Matagal ng kalaban.


May duda na ako eh. Isa yun sa board members sa company namin. Hindi porket wala ako doon, papatayin na nila ako. Nakalimutan din ata nila na may nagbabantay sakin dito.


"I told Uncle about what happened. He's now tracking the person down."


Sabi ko na nga ba.


"Tristan."


"I don't understand you, Rakki." Hindi pa pala siya tapos. "You haven't been getting enough sleep. What if you miss your target, get hurt instead of protecting yourself, and I end up getting a call from the hospital saying you didn't make it?"


"Tristan, I've been in plenty of dangerous situations in Paris, and I've always made sure I don't get hurt doing my job."


"I told you—this is different."


"How is this different????" Umiinit ang ulo ko sa kaniya.


"Because I know you're willing to sacrifice yourself to get the justice you've been chasing all this time. I know you won't stop, Rakki."


When Fighters Fall In LoveMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon