Ep - 37

7.9K 743 61
                                        

Unicode

ရေပိုက်မှပန်းထွက်လာသော အေးမြသည့်ရေတို့သည် အပင်ခြေရင်းပေါ်သို့ ဖွာခနဲကျရောက်သွားသည်။ မြေကြီးနှင့်ရေတို့ ထိတွေ့ရာနေရာတွင် စိုစွတ်သောရွံ့များ ပျစ်ပျစ်နှစ်နှစ်၊ စိုစိုထိုင်းထိုင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရေများအိုင်ထွန်းနေသော ညိုညစ်ညစ်ရွံ့များကို နက္ခတ်တွေတွေကြီးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

" မင်း ခတ်ကိုကြိုက်နေတာလား...ငါသိချင်သေးတယ်"

ငွေဆောင်တွင် ရှင်းယံမေးခဲ့သည့် မေးခွန်းတစ်ခု။
ထိုမေးခွန်းကိုမေးခဲ့စဉ်က ရှင်းယံ၏ မျက်နှာသည်
အလွန်အမင်း လေးနက်တည်ကြည် နေခဲ့သည်။

နက္ခတ် ထိုမေးခွန်းကိုမဖြေချင်။
ထိုမေးခွန်းအတွက်အဖြေသည် နက္ခတ်အတွက် အကန့်အသတ်ရှိနေခဲ့သည်။ နက္ခတ်၏အဖြေကို "မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ" ဟူသောစည်းတစ်ခုက သတ်မှတ်ပေးပြီးဖြစ်သည်။

ထိုနေ့က နက္ခတ်ဖြေခဲ့သောအဖြေမှာ...

" ဟင့်အင်း...ငါသူ့ကိုမကြိုက်ဘူး...သူက ငါ့အတွက်
သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပဲ"

ထိုအဖြေစကားကိုကြားတော့ ရှင်းယံပြုံးသွားသည်ကို
မှတ်မိသေးသည်။ နက္ခတ်၏ရင်ထဲတွင်တော့ နင့်ခနဲအောင့်သက်၍ နွမ်းလျသွားခဲ့သည်။ ရှင်းယံက...

" တော်သေးတာပေါ့..."

ဟုတိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်ချိန်တွင် နက္ခတ်၏စိတ်သည်
ကျောက်ခဲများပစ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ လေးလံသွားရသည်။ လေးလံမှုနှင့်အတူ လှိုက်ဟာသွားရသည်။ ထိုခံစားချက်တို့ကို ရှင်းယံမတွေ့မြင်အောင် အပြုံးတုဖြင့် ဖုံးကွယ်လိုက်ရသည်။

နက္ခက်သည် ထိုအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိသောအခါ ရေပိုက်ကိုတင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ပန်းအိုးထဲတွင် ရေများအိုင်ထွန်းလာသောကြောင့် တခြားပန်းအိုးတစ်ခုစီသို့ ပိုက်ကိုရွှေ့လိုက်သည်။
ခေါင်းထဲသို့ အခြားအတွေးတစ်ခုရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ထိုနေ့က....
ငွေဆောင်မှ ပြန်လာသောနေ့က....

နက္ခတ်သည် ကားအရှေ့ခန်းတွင်ထိုင်နေရင်း အနောက်သို့
လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ နားကြပ်တစ်ခုကို တစ်ယောက်တစ်ဖက်တပ်ထားသည့် ရှင်းယံနှင့်လင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လင်းသည် နှစ်ခြိုက်စွာပြုံးနေ၍ ရှင်းယံကို နူးညံ့ညင်သာစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

Loving Out Loudحيث تعيش القصص. اكتشف الآن