RESTORAN

[57]

VOTE SINIRI:10

Esra bir adım geriye gittiğimi anladığında yüzündeki sinsi gülüşü bırakıp korkunç bir hale getirdiğinde yüzündeki ani değişime korkarak bakmıştım.

Korkmamın nedeni Esra değildi. Odada tek oluşumdu.

Yüzümdeki korkuyu silip yüzüne tiksinir gibi baktığımda bakışlarını üzerimden çekip odayı inceledi.

"Ünlü modeeel Işıl Seçkin"diyerek model sözcüğünü uzatarak söyleyip yüzüme baktı.

"Yıllar önce senin yüzünden hapise girmeseydim şimdi benimde bir kariyerim olacaktı."deyip sustuğunda gözlerime gözünü kısarak bakıp "Önüme engel olmasaydın avukat olacaktım."dediğinde "Sen avukat değil temizlik görevlisi bile olamazsın. Bu haline bak."dediğimde kollarını havaya kaldırıp üzerini inceleyip yüzüme baktığında "Ne varmış halimde!?"dediğinde "Kötülük. Kötülük var. Gözlerin kör olmuş. Kötülükten başka hiçbir şey bilmiyorsun."deyip yüzüne bakmaya devam ettiğimde derin bir nefes alıp "Daha kötü yanımı görmedin ışıl. Sana kötü yanımı göstermek için geldim."dediğinde yüzüne ne dediğini anlamamış gibi baktığımda bir anda belinden silah çıkartıp yüzüme doğrulttuğunda ne demek istediğini anlamıştım.

Bir adım daha gittiğimde Esra silahı yüzüme hizalayıp yüzüme korkunç bir şekilde kahkaha atıp baktıktan sonra "ölmeden önce bir şeyler yapmak ister misin?"dediğinde "evet."dediğimde yüzüme merakla baktı.

"Ne yapmak istiyorsun?"diyerek soru sorduğunda "Annemi aramak istiyorum."dediğimde yüzüme dudağını büzerek bakıp "oyyy annesini de çok severmiş. Tamam ara ama en fazla 10 saniye konuşacaksın. Bende annemle o kadar konuşuyordum."deyip gözlerime acımasızca baktı.

Masanın üstünde duran telefonumu alıp açtıktan sonra mert'in önceden ezberlediğim numarasını tuşlayıp arayıp kulağıma götürdüm.

Arar aramaz açtığında "Anne..."deyip sustuğumda Esra elindeki silahını sallayıp çabuk ol dermiş gibi dudaklarını hareket ettirdikten sonra konuşmaya başladım.

"Anne bana soru sorma sadece dinle. Çok az zamanım var. Eğer olursa bana birşey olur da şirkette olmasam benim yerime odama gelir misin?"diyerek şifreli konuştuktan sonra mert'in anlamasını dileyerek telefonu yüzüne kapattım.

"Evettt... merak etme ışıl hanım... Odana belki ben giderim..."deyip silahı daha sıkı tuttuğunda gözlerimi yumdum.

Gözlerimi açtığımda kapının hemen yanında mert'i gördüğümde rahatlamış gibi hissettiğimde esraya fark ettirmemek için bakışlarımı kapıdan çektim.

"Eğer baban kardeşimi öldürmeseydi seninle iyi bir-"cümlesini tamamlamasına izin vermeden "babam senin kardeşini öldürmedi. Kardeşin geldiğinde zaten ölecekti. Kardeşinin ölme nedeni hastaneye geç getirmeniz kanserin tüm vücuduna yayılmış olmasıydı. Bunun yüzünden ameliyat bile kardeşini kurtaramamış."dediğimde silahı duvara tutup sıktığında yerimden korkuyla sıçradım.

"KES SESİNİ!"diyerek bağırdıktan sonra "Kardeşimi baban öldürdü. O bir doktordu onu kurtarması gerekiyordu. Eğer kardeşim yaşamış olsaydı o zaman baban doktor olurdu. Baban doktor değil. Ama babanın cezası işinden atılması değil canı canla ödemesi olacak. Seni öldüreceğim."deyip silahı sıktığında gözlerimi sımsıkı yumdum.

Silah sesi odada yankılanırken yere düşmem bir olmuştu.

Tam göğsümün üstünde bir acı hissediyordum.

Ölecek miydim?

♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧

Esra nereden çıktı diyenleri duyar gibiyim😂

Ama bununda bir nedeni vaarrr. Sonraki bölümlerde öğrenirsiniz.

PAMUK ELLER VOTEYEEEEEE😍😍😍😍