Fire (NL)

36. Sofie

Hope - Alexis Ffrench

Een aantal weken geleden was het nog ondenkbaar dat ik me vrijwillig in een bad waar een intense lavendelgeur uit opstijgt zou laten zakken, maar door de thee - waar ik een paar dagen aan moest wennen, maar waarvan ik wel moet toegeven dat het echt rustgevend werkt - heb ik de paarse bloemen leren waarderen. Ik ga languit in het warme water liggen en sluit mijn ogen om de geur dieper in me op te nemen en zijn werk te laten doen. Naast de lavendel ruik ik nu ook een vleugje kamille. De geuren mengen zich onverwacht goed met de zoete vanille van mijn geurkaars. Terwijl mijn lichaam zich overgeeft aan de ontspanning dwalen mijn gedachten af naar Jay.

Het raakt me dat hij de moeite genomen heeft om dit bad voor mij te laten vollopen en er etherische oliën aan toevoegde die bekend staan om hun kalmerende werking. Dat hij opmerkzaam is, wist ik natuurlijk al, maar steeds meer ontdek ik een zorgzame kant. Eerst dacht ik dat alleen Jeff de charme van Koen had geërfd, maar Jay heeft duidelijk ook veel van zijn vader geleerd. Toen ik hem net leerde kennen, had ik nooit verwacht dat ik binnen no-time zo naar hem toe zou groeien en zou uitkijken naar de momenten waarop we eindelijk met zijn tweeën zijn. Zijn kalme aanwezigheid roept een rust in me op die ik harder nodig heb dan hij beseft.

Nadat ik me gewassen heb en een haarmasker heb aangebracht, sluit ik mijn ogen weer en geniet van de zachte klanken van romantische pianomuziek. Vandaag was, ondanks de heftige start, een van de beste dagen sinds lange tijd. Ik ben er nog lang niet - het moeilijkste moet nog komen - maar het voelt alsof er een soort van mentale knop is omgedraaid. Eindelijk kan ik weer vooruitkijken, in plaats van alleen maar achteruit.

Een zacht gestommel in Jays kamer voorkomt maar net dat ik in slaap val in bad. Het water is koud geworden en een rilling trekt over mijn huid, die nu bedekt is met kippenvel. Snel ga ik rechtop zitten en spoel mijn haar uit. Het masker heeft zijn werk inmiddels wel gedaan ... 

Zodra ik de deur naar mijn kamer open, word mijn aandacht naar Juul getrokken, die nu op een houten tafeltje staat in de hoek van mijn slaapkamer. Even blijf ik geëmotioneerd staan om van dit moment te genieten. Enkele spots zijn op de vaas gericht, waardoor de details in het aardewerk en de kleuren van de bloemen prachtig tot hun recht komen. Ik loop naar het nachtkastje om mijn mobiel te nemen zodat ik een foto van dit prachtige tafereel kan doorsturen naar Andreas. Wanneer ik het toestel ontgrendel, merk ik dat ik drie meldingen heb: een bericht van Andreas, een melding dat ik toegevoegd werd aan de groep 'gezin', en een bericht van Jay. Mijn hart maakt een sprongetje bij het zien van zijn naam op mijn scherm.

Ik vergeet op slag wat ik van plan was en open als de wiedeweerga zijn bericht.

Jay: Hi Sofie, laat me weten wanneer je uit de badkamer bent, dan kan ik de muziek uitzetten. Wat vind je van het tafeltje? Komt Juul zo beter uit?

Met een gigantische glimlach op mijn gezicht ga ik op bed liggen. Ik sla zijn nummer op en typ snel een berichtje terug: Ik ben net terug op mijn kamer. Juul ziet er schitterend uit, hij staat echt op z'n troon staat te pronken. Thanks :-)

Meteen verschijnen er twee grijze vinkjes achter mijn bericht. Volgens de app was hij een kwartier geleden nog actief, ik hoop maar dat hij nog niet slaapt. In afwachting van z'n antwoord open ik de groepschat waaraan ik toegevoegd werd en zie dat Koen daarin een linkje stuurde om namen te trekken voor Kerst. Ik installeer de app en krijg meteen de mogelijkheid om een verlanglijstje aan te maken. Even twijfel ik erover of ik het lijstje wel zou invullen, omdat ik het altijd fijner vind wanneer iemand zelf de moeite doet om iets persoonlijks voor mij te kiezen, maar dan bedenk ik me dat Jeff tot de mogelijkheden behoort om mijn naam te trekken. Wie weet wat die gozer zich in zijn hoofd haalt als hij geen zetje in de juiste richting krijgt. Het maximumbedrag is aan de hoge kant, dus het zou zonde zijn om met de meest waardeloze shit opgescheept te zitten. Na een aantal vragen te beantwoorden komen er vanzelf een paar tips tevoorschijn. Ik selecteer snel mijn favoriete parfum en een nieuwe cover voor mijn ereader.

Daarna druk ik op 'trek een naam'. Alle namen rollen over mijn scherm, maar uiteindelijk is het die van Koen die blijft hangen. Niet de makkelijkste persoon om iets bijzonders voor te kopen, want waarmee doe je een man die alles al heeft echt een plezier, maar ik krijg wel meteen een paar leuke ideetjes.

Net wanneer ik het bericht van Andreas wil openen, krijg ik een berichtje terug van Jay: Dat tafeltje heb ik gemaakt toen ik tien was en stond al jaren te verkommeren in opa's schuur. Ik ben blij dat iemand er eindelijk iets aan heeft ;-).

Ik: Ik voel me vereerd dat het hier mag staan ;-)

Jay: Heb je de link voor Kerst gekregen?

Ik: Ik heb meteen het verlanglijstje ingevuld voor het geval Jeff mijn naam zou hebben...

Jay: Haha, dat is wel slim, ja... Heb je ook al een naam getrokken?

Ik: Ja, jij?

Jay: Ik ook :-). Heb je wat kunnen ontspannen in bad?

Ik: Ja! Dankjewel daarvoor! Die pianomuziek die je opgezet had, is die op Spotify te vinden?

Hij stuurt me meteen een link naar een afspeellijst op Spotify met de naam Me-Time Melodies. Ik klik de lijst open en merk een aantal nummers op die een glimlach op mijn gezicht toveren. Ik typ snel een berichtje terug: Zo'n leuke en gevarieerde lijst. Heb jij die samengesteld?

Jay: Ja.

Door zijn korte antwoord twijfel ik of ik hem niet beter gewoon kan laten slapen in plaats van heen en weer te liggen sturen, maar ik wil nog een ding weten: Voor jezelf?

Jay: Nee.

Hé zeg, daar schiet ik niks mee op. Ik wil bijna de chat verlaten, maar dan zie ik dat Jay een nieuw bericht aan het typen is. Ik bijt gespannen op mijn lip en mijn maag maakt vreemde samentrekkingen in afwachting van wat hij zal antwoorden. Ik laat mijn mobiel bijna vallen wanneer die gaat trillen: een inkomend videogesprek van Andreas.

Shit, ik had beloofd hem te laten weten hoe de workshop verlopen was.

'Sorry! Ik was vergeten een berichtje te sturen,' zeg ik meteen wanneer ik het gesprek aanneem.

Andreas heeft zijn uniform aan en aan de vermoeidheid in zijn ogen te zien was het een drukke dienst. 'Ik had je locatie al gecheckt, dus ik wist dat je veilig terug thuis was. Ik maakte me geen zorgen,' antwoordt hij geruststellend. 'Maar zeg eens, lieve schat, met wie was je aan het chatten?' vraagt hij geamuseerd.

'Met niemand.' Ik probeer mijn blik neutraal te houden, maar dan loopt er een melding van Jay binnen: Voor jou.

Mijn hele lijf tintelt door die twee woorden en mijn buik voelt aan als een trampolinepark waar een hele meute kleuters op losgelaten zijn.

'Uhu, vandaar die blozende wangen van je.'

'Ik heb net een heet bad genomen,' verdedig ik mezelf.

'Lieve schat, je bent al een half uur geleden al online gekomen en toch heb je mijn berichtje niet geopend. Dat blosje is echt niet meer van dat bad,' is zijn droge antwoord.

Shit, betrapt.

'Niet de hele tijd. Ik heb ondertussen een app geinstalleerd en een verlanglijstje aangemaakt en een spotifylijst gedownload. Oh, en wacht even,' ratel ik terwijl ik opsta en de camera van richting verander. 'Kun je het goed zien?'

'Ja, prachtig boeket,' antwoordt hij bewonderend. 'Is dat wat je bij die workshop gemaakt hebt?'

Ik knik en laat mijn ingehouden adem zo onopvallend mogelijk ontsnappen. Opgelucht ga ik in de fauteuil zitten terwijl ik de camera nog steeds op Juul gericht houd. Bloemen of koken, dat zijn de twee onderwerpen die ik al vaker als bliksemafleider heb moeten inzetten en waar ik nu schaamteloos gebruik van maak.