Fire (NL)

51. Jay

I've gotta get home (but baby, you'd freeze out there)

Say lend me a coat (it's up to your knees out there)

You've really been grand (i thrill when you touch my hand)

But don't you see? (how can you do this thing to me?)

Baby, It's Cold Outside – Barns Courtney, Lennon Stella

Jeff heeft een alternatieve kerstplaylist samengesteld, die al sinds de middag door alle boxen van het huis knalt. Hij en Sofie zijn de keuken nog aan het opruimen wanneer ik beneden kom en zijn in een duet verwikkeld. Ze lijken perfect op elkaar ingespeeld met hun quasi-synchrone dansbewegingen. Het is heerlijk om te zien hoe ze allebei opgaan in Baby, It's Cold Outside en alles geven. Het enige jammere aan dit tafereel is de gehoorschade die ik gegarandeerd oploop. Niet door het volume, want dat valt best mee, maar wel door het gekrijs van Sofie. Zingen kan ik dit met de beste wil van de wereld niet noemen, want zelfs Helena's hoogbejaarde kater kan beter toon houden.

Wanneer Sofie opmerkt dat ik vanuit de deuropening naar hen sta te kijken, valt ze blozend stil.

'Voor mij hoef je je niet in te houden,' lach ik terwijl ik de keuken inloop.

Sofie leunt tegen de koelkast aan. 'Hoe lang stond je daar al?'

'Het hele nummer,' geef ik grijnzend toe.

'Ugh,' kreunt ze. De blos verspreidt zich verder over haar gezicht, waardoor er een paar witte vegen zichtbaar worden. Ik reik haar een handdoek aan terwijl ik me tussen haar en Jeff in manoeuvreer om de groenten uit de koelkast te pakken. Ze kijkt me niet begrijpend aan en aangezien ze ook nog eens de toegang tot de koelkast verspert, leg ik mijn hand op haar zij en duw ik haar voorzichtig opzij.

'Je hebt bloem op je wangen,' fluister ik in haar oor.

Ze haalt snel de handdoek over haar – ondertussen knalrode – gezicht.

'En nu de keuken uit,' zeg ik tegen Jeff. 'Het is mijn tijdslot.'

'Ja, commandant,' salueert Jeff marcheert de keuken uit.

Sofie schudt lachend haar hoofd en plooit de handdoek op. 'Zal ik de tafel dekken, of gooi je mij er ook zo bruut uit?'

'Dat is het enige wat nog toegestaan is,' knipoog ik.

'Ja, chef.' Ze schenkt me met een warme glimlach en opent de kast met de borden.

Hoofdschuddend snijd ik de champignons in plakjes terwijl Sofie de tafel opvrolijkt.

Wanneer ze klaar is, neemt ze twee flesjes water uit de koelkast en komt ze voor me zitten aan het keukenblok. Ze reikt me een flesje aan en kijkt toe hoe ik de champignons aanstoof. 'Kan ik nog iets doen voor je?' vraagt ze voordat ze een slok water neemt.

Ik schud m'n hoofd. 'Nee, ik red me wel. Ga jij je maar gaan klaarmaken.'

Anderhalf uur later ben ik ook klaar met alle voorbereidingen in de keuken. Na een snelle douche trek ik de donkerblauwe chinobroek die aan mijn kast klaring, samen met een lichtblauw overhemd waarin een subtiel bloemenmotief verweven zit. Online heb ik zelfs een paar schoenen gevonden met min of meer hetzelfde patroon. Meestal kleed ik me niet zo extravagant maar voor vanavond leek het me wel geschikt.

Tegen de tijd dat ik beneden kom, is Sofie de kaarsen op de feesttafel aan het ontsteken. Zelfs zonder nog maar haar voorkant te zien, weet ik dat ze er prachtig uitziet. Haar lange haar heeft ze eerst gekruld en een deel ervan met clipje bovenaan haar hoofd vastgezet, zodat het niet voor haar gezicht hangt. Doordat ze haar hoofd schuin houdt en haar haren over één schouder hangen, kan ik zien dat de rug van haar bordeauxrode jurk grotendeels met kant bedekt is. Ze blaast de lucifer uit en draait zich naar me om.