Fire (NL)

52. Sofie

Christmas and New Year's will find you a home

There'll be no more sorrow, no grief or pain

'Cause I'll be happy that it's Christmas once again

Bells Will Be Ringing (Please Come Home For Christmas) – The Offspring

Ik probeer oogcontact met Jay te maken, maar hij ontwijkt m'n blik door de plank van mijn schoot te pakken en hem tegen de muur achter ons te parkeren.

Zodra hij terug naast me zit, begint mam met het uitscheppen van de soep. Ik neem de dampende wildconsommé aan en verdeel de borden. Wanneer ik Jays bord neerzet, schuurt mijn hand tegen het zijne. Door het onverwachte huidcontact kijkt hij naar me op. Onze ogen haken in elkaar.  Aan de woelige blauwe kleur van z'n irissen te zien, zijn de emoties nog niet helemaal gaan liggen. Het noemen van z'n opa weet altijd een gevoelige snaar te raken bij Jay, zeker wanneer het gepaard gaat met zo'n mooi compliment.  'Alles oké?' mime ik.

Zijn lippen ontplooien zich langzaam in een glimlach.  'Alles oké,' mimet hij terug.

Ik laat mijn vingertoppen zo onopvallend mogelijk over zijn knokkels gaan wanneer ik mijn hand terugtrek.

Ondertussen heeft Koen mijn taak overgenomen en een bord voor me neergezet.

'Wie mag hierna zijn cadeautjes openmaken?' vraagt Jeff zodra iedereen klaar is met de soep.

'Ga jij maar,' antwoordt Jay terwijl hij opstaat om aan het hoofdgerecht te beginnen.

Jeff draait zich om en grabbelt tussen de overgebleven cadeaus.

Zodra hij twee samenhorende pakjes gevonden heeft, scheurt hij het inpakpapier van één ervan in een recordsnelheid aan flarden en haalt grijnzend een flat cap tevoorschijn. Hij past het hoofddeksel en staat er wonderwel nog mee ook. Hij lijkt zo uit één of andere oude klassevolle Britse filmklassieker ontsnapt.

Terwijl hij zijn tweede pakje opent, verzamel ik de lege borden. In het voorbijgaan gluur ik even in de doos op Jeffs schoot.

'Japans snoep?' vraag ik.

Hij knikt. 'Ken je er iets van?'

"Niet echt,' antwoord ik. 'Maar Andreas bestelt regelmatig van die dingen.'

'ADHD en een gigantische berg suiker, als dat maar goed komt,' merkt Jay op, die even naast me komt staan terwijl ik de vaatwasser inlaad.

'De meeste van die dingen zijn ronduit ranzig van smaak,' fluister ik terug. 'Daar komt hij vanzelf wel achter.'

Mam voegt zich bij ons met enkele lege wijnglazen. 'Je wil niet weten wat voor rommel er nog op z'n lijstje stond,' zegt ze.

'Ik kan me er iets bij voorstellen,' grinnikt Jay. Hij neemt een paar kruiden uit de kast en kruidt het vlees.

'Heb je het wat naar je zin?' vraagt mam zacht wanneer Jay terug bij het kookvuur staat.

Ik knik. 'Het is helemaal anders dan hoe Kerst vroeger bij oma verliep en ook totaal niet te vergelijken met de manier waarop ik het me herinner van toen jij en pap nog samen waren, maar het is wel gezellig.'

'Ik ben zo blij dat je naar hier gekomen bent,' zegt ze en trekt me in een omhelzing.

Ik sluit mijn ogen en druk me tegen haar aan. 'Ik ook,' zeg ik geruisloos. Enkele weken geleden zou een intiem moment als dit nog ongemakkelijk gevoeld hebben, maar nu geniet ik er echt van om haar liefdevolle armen om me heen te voelen en haar vertrouwde geur op te nemen. Wanneer ik mijn ogen terug open, word mijn blik naar Jay getrokken, die ons glimlachend gadeslaat vanachter het kookvuur.

Mam neemt m'n schouders vast en duwt me een beetje van haar af zodat ze me recht in de ogen kan kijken. 'Ik wil nooit meer Kerst vieren zonder jou.'

'Ik ook niet, mam,' fluister ik. 'Ik hou van je.'

Ze streelt over mijn wang. 'Ik ook van jou, lieverd.'

***

'Hé, het is niet omdat het sokken zijn, dat je naar mij moet kijken,' reageert Jeff verontwaardigd nadat Koen een pakje heeft geopend.

Er ontsnapt me een zacht gegniffel terwijl ik een beetje in elkaar duik.

Jay buigt zich naar me toe en fluistert: 'Dus jij had pap?'

Ik knik onopvallend terug en bijt op m'n onderlip terwijl Koen het cadeaupapier van het smalle, langwerpige doosje verwijdert en een nieuwe Parker-vulpen met zijn naam erin gegraveerd showt.

'Dit stond ook niet op mijn lijstje,' stamelt hij. 'Maar toevallig liet ik een tijdje geleden mijn lievelingspen vallen op z'n punt waardoor die in twee gespleten was. Secret Santa heeft goed opgelet,' knipoogt hij naar me.

Ik glimlach terug en sta op om de waterkoker aan te zetten. Daarnet, na de knuffel van mam, had ik de Red Velvet Cake al uit de koelkast genomen om op kamertemperatuur te komen, dus het enige wat ik verder nog aan het dessert hoef te doen, is hem in stukken snijden. 'Lust iedereen thee?' vraag ik. Volgens Andreas is het beter om de cake met een rooibos-vanille thee te serveren, maar ik weet dat Koen nogal gesteld is op z'n koffie. Ik schrik er dan ook niet van op dat hij me weifelend aankijkt.

'Eén koffie dus,' lach ik.

'Nu kan ik echt niet meer,' zucht Jeff nadat hij z'n derde stuk cake naar binnen heeft gewerkt.

'Waar laat jij al die calorieën toch,' vraagt mam zich luidop af.

Na het afruimen pakt Jay het laatste kerstcadeautje van op de plooitafel.

Ik schuif mijn stoel geïnteresseerd dichterbij om toe te kijken hoe hij het papier lospeuter en een geschenkdoos van Viktor & Rolf onthult.

'Had je die niet al?' vraagt Jeff nadat Jay het deksel er voorzichtig af genomen heeft.

'Jawel, maar hij is bijna op.'

'Ik dacht dat je nooit twee keer hetzelfde parfum kocht?' dramt Jeff door.

Jay haalt zijn schouders op. 'Deze dus wel.'

'Die kleine is hervulbaar,' mengt Koen zich ertussen. 'Leek me handig voor in de auto.'

'Pap,' kreunt Jeff. 'Bij secret santa is het de bedoeling dat je jezelf niet verraadt.'

'Bij Sofie wisten we toch ook allemaal dat Jay haar had?' verdedigt Koen zich.

'Ja,' zucht Jeff, 'nog zo één die het principe niet goed begrepen heeft.'