Fire (NL)

68. Sofie 🌶️

So tell me what you want

And I 'll give you what you want, baby

FOR YOUR LOVE - Måneskin

Ik hang m'n jas op de kapstok en schop m'n schoenen uit. De hele werkdag heb ik uitgekeken naar dit moment, thuiskomen bij Jay, maar meneer is nergens te bespeuren. Dan valt mijn oog op het handgeschreven briefje dat op de koelkast plakt.

Ik ben met Jeff in de repetitieruimte.

Kom je langs?

PS er ligt iets in de badkamer voor je ;-)

Ik schud lachend mijn hoofd. Wat heeft hij nu weer voor me? Met een brede grijns op m'n gezicht schiet ik me naar de badkamer. Naast de wastafel ligt een stapeltje netjes opgevouwen kleding. Ik herken onmiddellijk de hazelnootkleurige wafelstof van het bovenste setje, die stond namelijk op mijn verlanglijstje voor kerst. Jay heeft blijkbaar nog wat dingen op de webshop ontdekt die hij wel mooi vind, want er is ook nog een ensemble in een zachte lavendelkleurige effen stof bij en een grijze cargobroek met een bh-topje. Gelukkig voor mij hebben we dezelfde smaak. Mijn hand strijkt over de verschillende stoffen in een poging om de meest comfortabele eruit te pikken. Ze voelen alle drie heerlijk zacht aan, dus dat helpt me niet echt om de keuzestress weg te nemen. Uiteindelijk besluit ik maar voor de wafelstof te gaan, die heeft een heerlijke oversized sweater en dat leek me wel verstandig, aangezien ik nogal een koukleum ben en ik geen idee heb wat de temperatuur in de repetitieruimte is.

De outfit zit als gegoten en ik haast me naar beneden. Shit, welke deur is het? Ik dacht op het geluid af te gaan, maar blijkbaar is de boel hier net zo geïsoleerd als een dode kamer. De eerste deur die ik open blijkt de technische ruimte te zijn, met allerlei electriciteitskasten en de tweede ruimte is overduidelijk de echte opslagruimte. Bij m'n derde poging zit ik dan toch eindelijk juist. De vloer is bezaaid met tapijt, vooral rond Jeffs drumstel en de versterkers. Achterin hangt een hele muur vol gitaren, in allerlei kleuren en vormen, variërend van klassieke akoestische modellen tot strakke elektrische exemplaren. Het plafond is her en der voorzien van donkere isolerende doeken, maar de ruimte is verrassend licht door de muren, die deels bedekt zijn met een lichtgrijs absorberend schuim en deels met een zachte kleur kurk. Het geeft de ruimte een warme, natuurlijke uitstraling, ondanks de technische sfeer.

Jay staat met z'n rug naar me toe waardoor hij me niet onmiddellijk opmerkt. Mijn ogen worden naar z'n billen getrokken doordat hij zich bukt om iets aan zijn pedalboard in te stellen. O mijn god, hij draagt ook zo'n wafelstofbroek, alleen is de zijne olijfkleurig en heeft hij een bijhorende T-shirt in plaats van een sweater. Ik vind dit net zo sexy als wanneer hij chique opgekleed is. Het heeft iets ontzettend huiselijk, wat me opeens heel erg opwind. Nou ja, het kan zijn dat vanochtend daar ook nog voor iets tussen zit...

Jeff gunt het me echter niet om lang te profiteren van het uitzicht, hij verraadt mijn aanwezigheid door luid te kuchen.

Ik kijk hem met een opgetrokken wenkbrauw aan, maar hij grijnst geamuseerd terug.

Jay draait zich om en zodra hij me ziet, staat hij recht.

Ik vlieg hem enthousiast om z'n hals en plant mijn lippen op de zijne.

Hij kust me hartstochtelijk terug en laat z'n hand even onder mijn sweater glijden om m'n rug te strelen. Hij merkt dat er iets mist op de plaats waar in principe mijn bh-sluiting zou moeten zitten en onderbreekt de kus om me vragend aan te kijken.

Ik haal m'n schouders op. 'Dit zit gewoon lekkerder en bovendien kun je niets zien, dat heb ik eerst gecheckt,' fluister ik.

'Nee,' mompelt hij tegen mijn lippen, 'je kunt het niet zien, maar ik heb het net gevoeld, en onze vriend daar beneden reageert daarop. Je zult nog even voor me moeten blijven staan om hem te verbergen, want deze broek is geen zak waard wat dat betreft.'